LXXIXTrigeſimuſquartus
LXV 13
idip̄m) hec eſt expoſitio p̄cedentis (in idip̄m) non in aliū(quā mihi parauerūt) .i. nō eſt alia cauſa ruine eorum ꝙmelius exprimit alia lr̄a. que habet (ipſo) neutraliter .i. e.ipſo cadant: qꝛ mihi laqueum parauerūt: vel de pena coporali qua puniti ſūt: pōt legi (veniat illi laqueus) captiuitatis (que ignorat) futurū eſſe: vn̄ dn̄s cōpatiens ciuitati hierl̓m ꝓter hoc deſtruēde: fleuit ſuꝑ eam Luce. xix. Edixit: qꝛ ſi cognouiſſes ⁊ ti. i. ſi cognouiſſes deſtructioneꝫtuā futurā ſicut ⁊ ego: fleres ⁊ tu ſicut et ego: vn̄ addiddn̄s ⁊ quidē in hac die tua q̄ ad pacem tibi nūc aūt abſcōdita ſunt ab oculis tuis: qꝛ dies veniēt in te ⁊ circūdabūtte inimici tui vallo ⁊ circūdabūt te ⁊ coanguſtabūt te vndiqꝫ ⁊ ad terrā ꝓſternēt te. ecce qd̓ dicit hic (veniat illi) ciuitati vel ppl̓o (laqueus) quē ignorat (⁊ captio quam aſcondit app̄hendat eū) .i. ppl̓i hoc qd̓ mihi fecerūt: capiātur ſil̓r a Tyto ⁊ Ueſpaſiano (⁊ in laqueū cadat) .ſ. in laqueū mortis (in ip̄m) .i ſicut me interfecerūt. Etiam duoverſus in hͦ eodem ſenſu de viro iuſto pn̄t legi vt dicat viiuſtus (qm̄ gratis abſcōderūt mihi) demones vel mali homines (interitū laquei ſui) laqueus qͦ ſuſpēdit dyabolus:⁊ etiā ſuſpendit̉: ⁊ ideo bn̄ ſuus dr̄ eſt pctm̄: vn̄ Prouerv. Iniquitates ſue capiūt impiū ⁊ funibus pctōꝝ ſuorūꝯſtringet̉: hūc laqueū duo ꝯcomitant̉: ſicut eſt in laquequo aues capiunt̉: vel in hamo qͦ piſces capiunt̉ videlioteſca alliciēs ⁊ mors eius qui in eo capit̉. eſcam oſtēdit ⁊d tendit dyabolus ad modū aucupis vel piſcatoris cum voluptatem pctī p̄tendit ſꝫ mortē vel interitum abſcōdit:t ſi interitū ſequētem oſtēderet. nullus eſcā morderet: ſꝫz abſcōdit multos capit: vn̄ Eccl̓s. ix. Sicut piſces capiunt̉hamo: ⁊ ſicut aues ꝯp̄hendūt̉ laqueo: ſic capiunt̉ hoīestꝑe malo: cū eis extemplo ſuꝑuenerit .i. tꝑe tetatiōis Abcūc. j. Totū ſubleuauit in hamo traxit illud ī ſagena: hūcetiam interitum abſcōdūt hoīes pctōres monētes bonosad delitias ⁊ diuitias ⁊ honores ⁊ de penis inferni nihil loquētes: vel eas etiā nihil eſſe aſſerētes: vn̄ Sap̄. ij. Dixer̄timpij apud ſe cogitātes nō recte exiguū ⁊ cū tedio eſt tp̄svite nr̄e: nō eſt refugiū in fine hoīs qꝛ non eſt qui agnitusſit reuerſus ab inferis. qꝛ ex nihilo nati ſumus: ⁊ poſt hocerimus tanqͣꝫ nō fuerimus ⁊cͣ. ⁊ ex his poſtea ꝯcludūt. venite ergo ⁊ vtamur bonis q̄ ſunt ⁊cͣ. ⁊ poſtea circūueniamus iuſtū qm̄ inutilis eſt nobis: ſꝫ cū dyabolus vel etiammali hoīes blanditijs nō pn̄t hoīem allicere: tunc ad manifeſtā tribulationē ⁊ ꝑſecutionē ſe ꝯuertūt: vn̄ addit ps(Suꝑuacue expro. aīam. m.) .i. opprobrijs affecerūt: dcentes aīe mee nō eſt ſalus ipſi in deo eius: vn̄ Sap̄. ij. Ocūt impij de iuſto: abſtinet ſeſe a vijs nr̄is tanqͣꝫ ab immidicijs: ⁊ ꝓfert nouiſſima iuſtoꝝ ⁊ gloriat̉ ſe deū hr̄e patrovideamus ergo ſi ſermones illius veri ſunt: ⁊ poſt ꝯtumolia ⁊ tormēta interrogemus eum: ⁊ hoc (ſuꝑuacue) qꝛ totum cedit nō ad intentionē maloꝝ ſꝫ ad vtilitatē iuſtoruꝫvn̄ ibi Sap̄. ij. in fine ſubdit̉. hic cogitauerūt ⁊ erraueruntexcecauit em̄ illos malicia eoruꝫ bn̄ excecati ſunt maliciaſua tā demones qͣꝫ impij hoīes: qͥ cū alios ad caſu volunꝯtrahere ſuā ꝓpriā ruinā ꝓcurant: vn̄ addit (veniat illi)ſcꝫ dyabolo vel mali hoī (laqueus) mortis eterne: de queProuer. xxj. Impingent̉ ad laqueos mortis (quē igͦratdyabolus .i. ignorare facit vt p̄dictuꝫ eſt (vel ignorat) hqꝛ ſi cognoſceret eum peccare ceſſaret: vn̄ Grego. ſi ad qͣsimpij ꝓperāt penas aſpicerēt ꝓfecto greſſus reflecterent.Eſa. xlvij. Ueniet ſuꝑ te malū ⁊ neſcies ortum eius Eccl̓i.xxvij. Qui laqueū alij ponit: ꝑibit in illo facienti ꝯſiliū rquiſſimū ſuꝑ ip̄m deuoluet̉ ⁊ nō agnoſcet: vn̄ adueniet illi ſic accidit ad lr̄am achitophel. ij. Reg. xvij. ⁊ aman Vſter. iiij. Qui ſuſpēſus eſt in patibulo qd̓ parauerat Mardocheo: ⁊ ē hͦ iuſtū iudiciū vt qꝛ laqueū alijs abſcōdūt ip̄iin laqueū cadant. Unde poeta.¶ Imbuet actor opus nec em̄ lex iuſtior vlla.¶ Qua necis artifices arte perire ſua. et qn̄ erit hͦ in ipſamorte hoīs Iob. xviij. tenebit̉ planta illius laqueo .i. finisvite: vel de dyabolo ī extremo iudicio Eccl̓i. xvij. Laqueoꝑibūt qͥ oblectāt̉ caſu iuſtoꝝ. ⁊ h̓ eſt qd̓ ſubdit̉ (⁊ captioquā abſcōdit app̄hēdat eū in laqueū cadat in idip̄m) alia
lr̄a habet in calamitatē qd̓ bn̄ ꝯpetit pene inferni: de cuiꝰapp̄henſione Iob. xxvij. App̄hendet eū qͣſi aquā inopi⁊ loquit̉ de diuite qͥ alios facit ⁊ dimittit inopes: ⁊ ideo cadet in idip̄m: qꝛ app̄hendet. eū qͣſi aqua inopia .i. abūdanter habebit inopiam.¶ Anima aūt mea exultabit in dn̄o: ⁊ delectabitur ſuꝑ ſalutari ſuo.¶ Scd̓a ꝑs vbi p̄miſſa ſpe boni ⁊ gaudio enarrat xp̄us qͣꝫmaligne erga eū egerūt iudei. Continuatio illi ita fecerūtmihi dicit xp̄s: ⁊ ita eſt de retributōe eorū (aīa aūt mea exultabit in dn̄o) licet corpus ꝯtriſtari ⁊ tribulari videat̉: ⁊hoc dupl̓r vt loquat̉ verū: vno mō de ſpe reſurrectiōis dequa xp̄s in paſſione gaudebat: vn̄ ſupra habitū eſt ꝙ dicebat. Propter hͦ letatū eſt cor meū ⁊ exultauit linguā meainſuꝑ ⁊ caro mea reqͥeſcet in ſpē. Scd̓o mō pōt legi de exultatōe quā ſemꝑ habuit fruēdo. fuit em̄ ſil̓ viator ⁊ ꝯprehenſor: ⁊ vtroqꝫ mō pōt dici (aīa meā exultabit in dn̄o) ⁊illud qd̓ ſequit̉ (⁊ delectabit̉ ſuꝑ ſalutari ſuo) .i. ſuꝑ ſaluatione ſua facta in reſurrectiōe.¶ Omnia oſſa mea dicent: domine quis ſimilis tibi.¶ Omnia oſſa mea) .i. oēs apl̓i mei qui dicunt̉ oſſa qꝛ tenuerūt corpus xp̄i in virtute: de quibus ſupra habitu eſt:diſꝑſa ſūt oīa oſſa mea .ſ. in paſſione: ſꝫ poſtea glutino ſpirituſſancti recollecti ⁊ ꝯiuncti ꝯfirmauerūt eccleſiā. vndeTren̄ .j. De celo miſit ignē in oſſibus meis ⁊ erudiuit mehec ergo oſſa dicit xp̄s dicēt poſt reſurrectionē (dn̄e) pat̓(quis ſil̓is tui eripiens) .i. qui es (eripiēs inope xp̄m) demanu fortiorū eius ẜm opinionē eorū ſꝫ nō in veritatē hifortiores ſunt pylatus ⁊ iudei: vn̄ dicit ei pylatꝰ Ioh̓. xix.Neſcis qꝛ ptātem habeo crucifigere te ⁊ ptāteꝫ habeo dimittere (egenū ⁊ pauperē) .i. xp̄m a diripiētibꝰ ū iudeisdure recipiētibus eū ad tormētum a qͥbus eripuit eū dn̄scum eum ſuſcitauit: vn̄ ſupra dixit xp̄us ad patrē. eripiesme de contradictionibus populi conſtituēs me in caputgentiū. ⁊ dr̄ hic xp̄s inops ⁊ pauꝑ ⁊ egenus. inops fuit ſine oꝑibus ſuꝑflua nō querēs: pauꝑ neceſſaria nō retinēsſꝫ qꝛ quidā ſunt qͥ de ꝓpria facultate nec ſuꝑflua nec etiamneceſſaria habent tn̄ ab alijs ſufficiēter procurant ne hoccredat̉ in xp̄o fuiſſe etiā egenus vocat̉ .i. egēs: vel ſic (oīaoſſa mea dicēt) hoc non mutat̉ (dn̄e) xp̄e (quis ſil̓is tuihoc dicebāt apl̓i ī ſe admirādo ⁊ alijs p̄dicādo altitudinētam pr̄is vt ſupra dictū eſt qͣꝫ filij ſicut patebit hic (eripiēsinopē: vel ſic tu qͥs es (eripiēs inopē) .i. hoīem vel genushumanū (de manu fortioꝝ eiꝰ) .ſ. demonū qͥ ſūt fortioresqͣꝫ hō: vn̄ Iob. .xl. Nō eſt ptās ſuꝑ terrā q̄ ei valeat ꝯꝑari.i. dyabolo Lu. xj. Cum fortis armatꝰ cuſtodit atriū ſuū īpace ſunt ea q̄ poſſidet. Itē oſſa xp̄i vel eccleſie dicunt̉ viri religioſi. oſſa em̄ ferunt carnē corꝑis: ſic religioſi pctōꝝinfirmitatē Rom̄. xv. Debemus nos firmiores imbecillitatē infirmoꝝ ſupportare Eſa. xj. Nūc queſo porta pctm̄meū. Itē oſſa diu durāt: ſic religioſi diu viuūt ad lr̄am vita nature ⁊ vita gr̄e Eſa. xxxviij. Uiuēs viuēs ipſe ꝯfitebitur Ezec. xviij. Qui cuſtodierit iudicia mea vt faciat ꝟ tatem iuſtꝰ eſt vitā viuet. Itē oſſa nō hn̄t ſenſum. ſic religioſi ſine ſenſu ſūt qꝛ mortui Col̓. iij. Mortui eſtis ⁊ vita vr̄aabſcōdita ē cū xp̄o ī deo. Itē oſſa plena ſūt medull̓ ſic religioſi pinguedine charitatis ⁊ deuotōis Hiere. xxxj. Inebriabo aīas ſacerdotū pinguēdine. Psͣ. Holocauſta medullata offerā tibi. Itē oſſa candida ſunt: ſic religioſi intꝰ⁊ extra Intus ꝑ bonā ꝯſcīam. extra ꝑ bonā famā Tren̄.iiij. Candidiores nazarei eius niue. Itē oſſa fortia ſūt: ſicreligioſi ad onera pnīe ⁊ religionis portāda Gen̄. xlix. Iſachar aſinus fortis accubās inter terminos vidit requiemqd̓ eſſet bona ⁊ terram ꝙ optima ⁊ ſuppoſuit humerumſuū ad portandum. Item oſſa nō poſſunt flecti nec religioſi a regula ſua. iij. Regū. xiiij. Sicut angelus dn̄i ſic dn̄smeꝰ rex: vt nec bn̄dictōe nec maledictiōe flectat̉. Itē oſſaabſcōdita ſunt in carne: ſic religioſi in clauſtro Eſa. xxxij.Erit ſicut vir quia vento abſcondit̉. Iuxta qd̓ dicit Hiero. Si monachus cupis eſſe vt diceris quid facis in vrbi-
Moralit̓de viro iuſto: ⁊ pͦ qͣliter dyabolus capitpctōres adinſtar piſcatoris etaucupis
Uerſusᵍ
Qual̓r xp̄oinops pauper ⁊ egenus dictuslit
Nouē proprietatesoſſiū qͥbusaſſimilāt̉viri religioſi
Alegoricedee xp̄o.
II
30