Trige ſimuſtercius44L V L

LXXVI

¶ Guſtate ⁊ videte quoniam ſuauis eſt dominus: beatus vir qui ſperat in eo.¶ Guſtate ⁊cͣ.) .q. d. qꝛ ſic exꝑtus ſum dei miſcd̓iam ⁊ dulcedinē ergo ⁊ vos (guſtate) ⁊ ſic (videte qm̄ ſuauis eſt dominus. Guſtate) pͥus in effectu. ⁊ ſcd̓o (videte) in intellectu. Prouer. vlt. Guſtauit ⁊ vidit qm̄ bona eſt negociatioeius. iō etiā bn̄ ordinat (guſtate) pͥus ⁊ poſtea (videteguſtatio facit videre. vn̄. jͣ. Reg. xiiij. dixit Ionathas. Uidiſtis ip̄i ꝙ illumīati ſunt oculi mei. eo ꝙ guſtauerim parlulū de melle iſto. hec eſt dulcedo diuine bonitatꝭ quaꝫ hicp̄guſtare poſſumꝰ: ſꝫ ad plenū ſumere nō poſſumꝰ. donead celeſtes nuptias fuerimꝰ introducti: de qͣ psͣ. Paraſtiin dulcedine tua pauperi deꝰ: pauperi vicꝫ qͥ hic eſurit etſitit ⁊ expectat illas nuptias nō diuiti qͥ h̓ ſe inebriat de calice babylonis. vn̄ p̄parat̉ ei amaritudo ⁊ pena eterna ſicut minat̉ eis dn̄s. Lu. vj. Ue vobis diuitibus qͥ habetishic cōſolationē vr̄am. Ve vobis qͥ ſaturati eſtis qꝛ eſurietis ⁊cͣ. illi ergo p̄cipue guſtare debēt ⁊ videre qꝛ ſuāuis eſtdn̄s: qͥbus illa dulcēdo p̄parat̉. ſcꝫ pauꝑes q̄ hic nihil hn̄tin quo poſſint delectari. vn̄ bene ſequit̉ (btūs vir qͥ ſperatin eo) vir .ſ. pauper quē diuitie ⁊ delitie nō emolliunt neceneruāt (qͥ ſperant in eo) .i. in dn̄o. hic eſt pauꝑ vnde diuitibus dr̄ in psͣ. Conſiliū inopis cōfudiſtis qm̄ dn̄s ſpes eieſt (in eo) nō in hoīe. ſicut diuites q̄ ſperant in parētibusdiuitibꝰ ⁊ potētibus in hoc mundo. Hiere. xvij. Maledictus qͥ cōfidit in hoīe. Itē (in eo) nō in diuitijs. j. ad Thimo. vlti. Diuitibus huius ſeculi p̄cipe nō ſublime ſaperenec ſperare in incerto diuitiaꝝ: ſꝫ in deo viuo qͥ preſtatnobis oīa. Sed ne ſpes in p̄ſumptionē luxuriet bn̄ addit.¶ Timete dominū omnes ſancti eius: quoniam non eſt inopia timentibus eum.¶ Timete do. oēs ſctī eius) ſancti ſanguīe tincti: vl̓ cordemūdi: vel fide firmi: vel ſine terra puri: hoc bene faciebatIob. qͥ dicebat Iob. xxxj. Semꝑ qͣſi tumētes ſuꝑ me fluctus timui deū. ⁊ pōdus eius ferre nō potui. ⁊ ibi glo. Grgo. Suꝑ ſe deū metuit qͥ dū verā vitā deſiderat oīa deſpicit q̄ hic poſſidens portat. tumētes fluctus extremā poteſtate dicit: qn̄ cōmotis oībus elemētis ſuꝑnus iudex veniens finē omniū apportat quē ſancti quotidie expaueſcūt⁊ pondus eius ferre nō poſſunt: qꝛ qͥ extremi iudicij aduetu intenta mēte conſiderat. ꝓfecto videt qꝛ tantus pauoimminet quantū nō ſolū tūc videre: ſed ⁊ nūc p̄uidere ꝑtimeſcit. ſi ergo ſic oēs ſancti timēt quāto magis timere debēt oēs iniqui. vn̄. j. Pe. iiij. Si vix iuſtus ſaluabit̉ impiꝰ⁊ pctōr vbi ꝑebūt. ⁊ Hiero. Quid faciet ꝟgula deſerti vbcōcutit̉ cedrus libani. ⁊ iō timete (qm̄ nō eſt inopia timētibus. e.) qͥ em̄ eū ſic timēt: vt ꝓ eo cūcta deſpiciant. illi ſoli cūcta poſſidēt. ij. Coꝝ. vj. Tanqͣꝫ nihil hn̄tes ⁊ oīa poſſdētes. Ioſue. .j. Omnē locū quē calcauerit veſtigiū pedisveſtri vob̓ tradā: vel ſic (nō eſt inopia) .i. defectus oꝑis.auxilij (timentibꝰ eū) qm̄ cū ſunt in tribulatiōe: oꝑa et auxiliū dat eis dn̄s: vn̄ psͣ. Et adiuuit pauꝑeꝫ de inopia. Roviij. Diligentibꝰ deū oīa cooperant̉ in bonū: vel (nō eſt ineis inopia) .ſ. defectꝰ bonoꝝ ſpūaliuꝫ in pn̄ti nec defectusbonoꝝ eternoꝝ in futuro. q̄ ſola ſunt vere bona. et defectus illoꝝ vera inopia dꝫ vocari. ⁊ hec inopia nō eſt timetibus deū: qꝛ timor dn̄i expellit inopiā acqͥrit diuitias coſeruat eas: de primo Eccl̓i .j. Timor dn̄i expellit pctm̄ qꝛfacit hoīem pauꝑem qꝛ cōſumit oīa bona. vn̄ Prouer. xvMiſeros facit pctm̄ ppl̓os. Iob. xxxj. Ignis eſt vſqꝫ accōſumptionē deuorās ⁊ omīa eradicās genimina. de ſcd̓oEccl̓i. xv. Qui timet deū faciet bona. ⁊ Eccl̓i. j. Plenitudoſapīe timere deū. ⁊ plenitudo a fructibꝰ illius oēm domuvel oē bonū illius implebit a generatiōibꝰ ⁊ receptaculaa theſauris illiꝰ. de tertio Eccl̓es. vij. Qui timet deuꝫ nihilnegligit. gͦ oīa diligent̓ cuſtodit. Eccl̓es. viij. Ego cognouqꝛ bonū eſt timētibus deū. ſic gͦ triplex inopia .ſ. defectꝰ rerū tꝑaliū. ⁊ defectus auxilij. et defectꝰ bonoꝝ ſpūaliū (nō̄eſt timētibus eum) et ecōtrario diuites huius mūdi illortres defectus habent. vn̄ ſubiungit.

¶ Diuites eguerunt ⁊ eſurierunt: inquirentes aūt dominum nō minuent̉ omni bono.¶ Diui. eguerūt) rebus. vn̄ Eccl̓i. v. Auarus nō implebit̉pecunia: ibi interl̓. dicit Semꝑ auarus eget. vn̄ Hiero. inpͥmo ꝓlogo in fine antiq̄ dictuꝫ eſt. Auaro tā deeſt qd̓ hꝫqͣꝫ qd̓ nō hꝫ credenti totus mūdus diuitiaꝝ eſt. infidelisaūt etiā obolo indiget. Itē (eguerūt) auxilio. qꝛ licꝫ in p̄ſenti multi iuuēt eos ad malū. pauci tn̄ vl̓ nulli iuuāt eosad bonū ⁊ in nouiſſimo qn̄ neceſſariū foret auxiliū. nō habebūt auxiliatorē. vn̄ Eſa. x. Quid facietis in dię viſitationis ⁊ calamitatꝭ de longe veniētis: ad cuiꝰ cōfugietis auxiliū ⁊ vbi derelinquētis gl̓iam vr̄am. Iob. xxvij. Diues cūdormierit nihil ſecū afferet: aꝑiet oculos ſuos ⁊ nihil inueniet. app̄hendet eū qͣſi aqua inopia. Itē (eguerūt) bonisſpūalibꝰ. Lu. j. Efuriētes imple. bonis ⁊ di. dimi. inanes.bn̄ ergo dicit (diuites eguerūt) bis tribꝰ Prouer. iij. Egeſtas a dn̄o in domo impij. Iob̓. xl. Faciē eius p̄cedet egeſtas (et eſurierūt) hij pͥma duo .ſ. diuitias ⁊ potentiā qꝛ deꝟtutibus nō curat. Prouer xxvij. Anīa ſaturata calcabitfauū. Itē eſurierūt .i. eſuriēt ſine fine. exemplū Lu. xvj. dediuite epulonē qͥ p̄ nimia ſiti petijt guttā aque nec potuitimpetrare. Eſa. lxv. Ecce ſerui mei comedēt ⁊ vos eſurie.tis. Alia lr̄a hꝫ (leones eguerūt) .i. pͥncipes ⁊ p̄lati raptores. Prouer. xxviij. Leo rugiēs ⁊ vrſus eſuriēs princepsimpius ſuꝑ populū pauperē. Mich̓. vj. Diuites eius repleti ſunt iniqͥtate. ⁊ iō vacui virtute. ideo eguerūt ⁊ eſurierūt. eguerūt ſpūalibus ⁊ eſurierūt tꝑalia (inquirētes aūtdn̄m nō minuēt̉ omni bono) ſupra dixerat nō eſt inopiatimētibus eū. Sed qꝛ multi ſunt qͥ nō habēt inopiā nō tamē multū abūdant: ideo vt on̄dat abūdantiā dicit hic (inquirētes aūt dn̄m) .i. intus q̄rentes .ſ. in ſecreto ꝯſcīe (nōminuent̉ oī bono) .i. nō habebūt minus qͣꝫ oē bonuꝫ .ſ. qͣꝫdeū qͥ erit eis oīa in oībus. j. Coꝝ. xv. Eccl̓i. xxxij. Qui confidit in dn̄o nō minoratus erit. Eccl̓i. xxx. Qui odit correctionē minorabit̉: ſed illi qͥ querūt eū tm̄ extra .i. qͥ vident̉eū querere ꝑ oꝑa exteriora q̄ faciunt ⁊ tamē interius querūt ⁊ capiūt nō ip̄m ſed vana gl̓iam vel emolumentū tꝑale: iſti (minuent̉ oī bono) qꝛ illud oē bonū qd̓ eſt deus nōquerūt: ſꝫ minus bonū vel nihil .ſ. tꝑale: qd̓ vel minimū vl̓nullū bonū eſt: ⁊ hoc recipiūt. illud aūt oē bonū nō habebūt: vn̄ Math̓. v. Attēdite ne iuſticiā vr̄am faciatis corāhoībus vt videamī ab eis: alioqͥn mercedē non habebitisapud pr̄em veſtruꝫ qͥ in celis eſt. Ecce ꝙ minuunt̉ oī bono. ⁊ addit ibi: cū gͦ facies elemoſynā: noli an̄ te tuba canere: ſicut hypocrite faciūt in ſynagogis ⁊ in vicis vt honorificent̉ ab hoībus: amē dico vob̓ receperūt mercedē ſuā.ecce illud minimū qd̓ recipiūt illo magno bono fraudati.de qͦ dicit hic qd̓ inqͥrentes eū nō minuent̉ oī bono: qꝛ nihil alius q̄runt extra. Prouer. xj. Deſideriū iuſtoꝝ oē bonū: preſtolatio aūt impiorū furor: quia nō ſolū fraudāturomni bono: ſed exponunt̉ omni malo.¶ Uenite filij audite me: timorem dominidocebo vos.¶ Tertia ꝑs in qͣ incipiētes monet a qͥbus abſtineāt: ⁊ qꝛſꝑ a pͥncipijs inchoandū eſt: ⁊ initiū ſapīe timor dn̄i: iō p̄mo monet ad timorē dn̄i qͥ illud a qͦ abſtinēdū eſt .ſ. pctm̄expellit: vn̄ Eccl̓i .j. Timor dn̄i expellit pctm̄: ſꝫ qꝛ qͥdaꝫ timor eſt ſeruilis. qͥdā eſt filialis. pͦ on̄dit ſe de timore filialiꝑſuaſurū cū p̄mittit (venite filij) q. d. nō cogat vos timorſeruilis: ſꝫ volūtariꝰ adducat amor pr̄is vr̄i celeſtis. Filiꝰem̄ dr̄ a philos qd̓ eſt amor (venite) gͦ paſſibꝰ timorꝭ (audite). Eccl̓i. xvj. Si dilexerꝭ audire ſapiēs eris. Prouer.j. Audiēs ſapiēs ſapīam ſapiētior erit. Prouer. iiij. Audi.te filij diſcipliuā pr̄is (timorē dn̄i) nō mūdi nō hoīm (docebo vos) Math̓. x. Nolite timere eos qͥ occidūt corpusaīam aūt nō pn̄t occidere: ſꝫ potius eū timēte q̄ pōt aīam⁊ corpus ꝑdere in gehennā. Poſt on̄dit qͥnqꝫ effectus tiuimoris dn̄i. Primus eſt ꝙ timor dn̄i dat vitā: vn̄ dicit. ris¶ Quis eſt homo qui vult vitaꝫ: diligit dies videre bonos.

k 4

Quīqꝫ effectus timoris dei.12