LXIIIDigeſimuſnonus
LXIII
ſticiā exercebit in eos qͥ cōtemnūt mō benignitatē ⁊ patiētiā eius: vn̄ addit (ad veſperū demorabit̉ fletꝰ) .ſ. qn̄ ꝓcient̉ mali in tenebras exteriores. Math̓. xxv. Inutile ſeuū eijcite in tenebras exteriores: ecce (ad veſperū) ibi eritfletus ⁊ ſtridor dentiuꝫ: ecce (demorabit̉ fletus) ⁊ bn̄ dicit(demorabit̉) qꝛ ſemꝑ durabit: de hͦ dicit Eſa. xxx. Auditāfaciet dn̄s gloriā vocis ſue ⁊ terrorem brachij ſui on̄det incōminationē furoris ⁊ flāma ignis deuorātis allidet ī turbine ⁊ in lapide grādinis: a voce em̄ dn̄i pauebit aſſur viga ꝑcuſſus ⁊ erit trāſitus virge fundatus quā requieſcerefaciet dn̄s ſuper eū. aſſur interpretat̉ tollens acerbitatē etſignat illos qͥ preſumūt de miſcd̓ia dei qd̓ acerbitatē iuſticie eius tollūt ⁊ euacuāt: ⁊ iō tollūt alterā molā .ſ. timorēſed tunc timebit aſſur virga ꝑcuſſus ⁊cͣ. ⁊ ſicut malis red.det fletū eternū: ita bonis reddet .i. retribuet gaudiū eternū: vn̄ addit hic (⁊ ad matutinū leticia) ſupple demorabi.tur .ſ. ſuꝑ bonos .ſ. ad matutinuꝫ illud in quo oriet̉ eis ſoiuſticie qn̄ .ſ. incipiēt eū vidcͣ ſicuti eſt. Malach̓. iij. Oriervobis timētibus nomē meū ſol iuſticie: vel ſic de antixp̄oqͥ cū venerit adducet veſperū ⁊ fletū. Iob. xxxviij. Ueſprū ſuꝑ filios terre conſurgere facit: ⁊ videt̉ ꝙ iā venerit tēpus. jͣ. Ioh̓. ij. Chariſſimi nouiſſima hora eſt ⁊ antichriſtimulti ſunt: iō dicūt diſcipuli. Luc. vlti. Mane nobiſcū: qͥainclinata eſt dies ⁊cͣ. (ſed ad matu.) .i. in die iudicij erit leticia. Et. lj. Venient in ſyon laudātes ⁊ leticia ſempiternſuꝑ capita eorū. Iſti aūt tres verſus ꝓprie poſſunt exponi de ſacerdotibus ⁊ quibuſlibet ꝑſonis altari deſeruientigfbus vt dicat̉ (pſallite dn̄o ſancti eiꝰ) .i. vos q̄ ſancti eſtispſallere deo digne poteſtis aliter nō: qꝛ ſicut dr̄ Eccl̓i. xv.Nō eſt ſpecioſa laus in ore pctōris: ⁊ in pſal. peccatori auītē dixit deus: qͣre tu enarras iuſticias meas ⁊ aſſumis teſtamentū meū ꝑ os tuū. Glo. pollutū: vn̄ Gregꝭ. Munde⁊ diuīe mētis ſunt verba ſacre locutiōis: pſal. Rectos decet collaudatio (⁊ cōfitemini mēorie ſanctitatꝭ eius) .i. cōfitemini peccata ⁊ mūdate vos: cū accedere debetꝭ ad ſanctū corpus dn̄i ſumendū vel cōficiendū: qd̓ ipſe p̄cepit ſumendū in memoriā ſui. Lu. xxij. Hoc facite in meā cōmemorationē. Eſa. xxvj. Nomē tuū ⁊ mēoriale tuū in deſiderio aīe. Tren̄. iij. Memoria memor ero: tales em̄ mūdi debēt eſſe: vn̄ Eſa. lij. Mūdamini qͥ fertꝭ vaſa dn̄i: ⁊ ad hodeberet eos mouere timor ⁊ honor dei: vt .ſ. accedētes ſanctitate ſacramēti ꝑ honorē dei ſe mūdarent anteqͣꝫ accederēt vel ſaltē ſibi timerēt de vindicta dei ſi immundi accederēt: vn̄ de duobus iſtis cōuertit̉ dn̄s Malach̓ j. Si paterego ſuꝫ vbi eſt honor meus: ⁊ ſi dn̄s ego ſuꝫ vbi eſt timomeus: dicit dn̄s exercituū ad vos o ſacerdotes: qui deſpicitis nomē meū ⁊ dixiſtis in qͦ deſpeximꝰ nomē tuū: et ſubdit dn̄s in quo dicens offertis ſuꝑ altare meū panē pollutū ꝓpter hoc qͣꝫtuꝫ ad primū .ſ. ad honorē dei dicit (cōfitemini memo. ſanc. eius). q. d. memētote ſanctitatꝭ corꝑis ⁊ſanguinis xp̄i: ⁊ ſic reuertētes cōfitemini. Hiere. ij. Poptlus meꝰ oblitꝰ eſt mei diebꝰ innūeris de tīore ſequit̉ (qn̄ira in indignatiōe eius) vt indignatio magis hic dicat̉ alindigno qͣꝫ ab indignari vt ſit ſenſus (qm̄ ira in indignation eius) .i. ſi indigni acceditis: irā dei incurretꝭ. Unde. j.Chor̄. .xj. Quicūqꝫ manducauerit panē hūc vel biberit calicē dn̄i indigne reus erit corꝑis ⁊ ſanguinis xp̄i. Prouerxvj. Indignatio regis initiū mortꝭ: ꝓbet aūt ſeipſuꝫ hō: etſic de pa. il. e. ⁊ de ca. bi. probatio aut iſta ⁊ purgatio fit incōfeſſionē corā iudice a deo delegato: ⁊ iō bene dr̄ (conſitmini ⁊cͣ.) nec tantū ꝓpter honorē eius aut timorē debemꝰita mūdi accedere eū ſꝫ ⁊ ꝓpter vtilitatē nr̄am: qꝛ ſi dignſūmamꝰ vitā eternā ⁊ vita gl̓ie habebimꝰ in illo: vn̄ ſubiigit (⁊ vita in volūtate eius) .i. ſi ẜm voluntatē eius ſumpſeris viues in pn̄ti vita gr̄e. ⁊ in futuro vita gl̓ie. Ioh̓ .vj.Qui māducat me viuet ꝓpter me: ex his aūt duobus concludit (ad veſperū demorabit̉ fle. ⁊ ad matu. leticia) et vocat h̓ in ſenſu iſto veſperū caſuꝫ a ſtatu bono in pctm̄: matutinū ꝟo initiū gr̄e vel potius (veſperū) vocat ſtatū pctī(⁊ matutinū) ſtatū gr̄e: qꝛ ſtatꝰ peccati eſt mediū inter diem̄ gr̄e ⁊ tenebras inferni: ſil̓iter ſtatꝰ gratie eſt mediū inter noctē pctī ⁊ diē glorie: eſt ergo ſenſus (ad veſperū de
morabit̉ fletus ⁊cͣ.) .i. qͦ cadit in peccatū neceſſe eſt vt continue fleat donec lachrymis pctā diluerit: vn̄ in pſal. Lauabo ꝑ ſing no. lec. m. ⁊cͣ. (⁊ ad matu. leticia) .i. qui in gratiaeſt ecōtrario gaudeat: vn̄ Lu. x. Gaudete quia noīa veſtraſcripta ſunt in celis.¶ Ego autem dixi in abundantia mea nonmouebor ineternum.¶ Ego aūt dixi) Scd̓a ꝑs in qͣ oſtēdit quō dedicatiōꝫ iſtāreſurrectiōis meruit: vn̄ pͥmo on̄dit meritū cōfidentie cuꝫdicit (ego aūt dixi ⁊cͣ.) q. d. ad veſperū demorabit̉ fletus ⁊ad matutinū leticia: ſꝫ ego cōfido de matutino nō timēs deveſꝑe: hoc eſt qd̓ dicit (ego aūt dixi in abūdātia mea) ſuꝑple exn̄s .i. in abūdantia ꝟtutū ⁊ cariſmatuꝫ q̄ mea ſunt eta me hꝫ qͥcunqꝫ de iſtis aliqͥd hꝫ. Io. j. De plenitudine eiꝰoēs accepimꝰ qͥd dixi hͦ (nō mouēbor) a deo (ineternū) .i.nūqͣꝫ mouebor: ſicut Ioh̓. xiij. Dixit petrus. Nō lauabismͥ pedes ineternū .i. nunqͣꝫ lauabis de abūdantia ꝟtutū etcariſmatū xp̄i. Ioh̓. .j. De plenitudine eius nos oēs acce.Col̓. ij. In ipſo inhabitat oīs plenitudo diuinitatꝭ corꝑal̓r⁊ eſtis in illo repleti. Scd̓o on̄dit meritū hūilitatꝭ vn̄ dicit¶ Domine in voluntate tua preſtitiſti decori meo virtutem.¶ Dn̄e in volunte tua ⁊cͣ.) dn̄e pater in volū. tua. .i. ẜm bn̄placitū tuū (p̄ſtitiſti decori meo) .i. humilitati mee q̄ decorat virtutes (virtutē) vt aduerſa hūiliter patiar: de hoc decore in psͣ. Dn̄s re. de. indu. eſt. psͣ. Specioſus forma ꝑ filijs hoīm contra. Eſa. liij. Non erat ei ſpecies neqꝫ decor.Glo. decorē habuit naturalē ⁊ ſpirituale ⁊ turpitudinē accidētalē: quia ſputis illectus ⁊ verberibus ceſus. ⁊. Luc. j.Reſpexit hu. an̄. ſue. ibi oſtendit̉ ꝙ humilitas eſt decor ſiue pulcritudo q̄ libenter reſpicit̉. Tertio oſtēdit merituꝫſue paſſionis ſiue patientie cū ſubiungit.¶ Auertiſti faciem tuam a me: ⁊ factus ſumconturbatus.¶ Auertiſti faciē tuā a me) auertiſti) .i. viſus es auertereqn̄ me paſſioni expoſuiſti (faciē) .i. pn̄tiam diuinitatꝭ tue:vn̄ ſupra vſqꝫquo auertis faciē tuā a me (⁊ factꝰ ſum conturbatꝰ) .i. infirmitas mee carnis attracta eſt contra Eſa.xlij. Nō erit triſtis neqꝫ turbulētꝰ. Solo turbatio duplexſcꝫ paſſio ⁊ ꝓpaſſio. Prīa nō fuit turbatus ſꝫ ſecūda. Itēa ſe fuit turbatꝰ nō ab alio. Io. xj. Infremuit ieſus ⁊ turbauit ſeip̄m: h̓ agit de turbatiōe ꝓpaſſionē ⁊ nō dr̄ turbatꝰ⁊cͣ. Quarto oſtēdit meritū or̄onis ⁊ deuotionis ſue dicēs.¶ Ad te domine clamabo: et ad deum meum deprecabor.¶ Ad te dn̄e clamabo). q. d. lꝫ ita fuerim turbatꝰ ⁊ attractus: nō tn̄ deſperaui: ſed p̄ter ſupradicta dixi iſtud (ad tedn̄e) pater (clamabo) in articulo paſſiōis ꝓ bonis adipiſcendis (⁊ ad deū meū dep̄cabor) ꝓ malis amouēdis. Eton̄dit tres cauſas quare debeat exaudiri. Prima eſt qꝛ niſi exaudiret̉: inutilis eſſet eius paſſio: vn̄ dicit.¶ Que vtilitas in ſanguine meo dū deſcendo in corruptionem.¶ Que vtilitas in ſanguine meo) .i. in effuſione mei ſanguinis eēt (dū deſcendo) .i. ſi deſcenderē (in corruptionēid eſt ſi corpꝰ meū incineraret̉ ⁊ corrūperet̉. q. d. nulla vtilitas: hec dicit̉ corruptio ip̄a carnis incineratio: de qua ſupra Nō dabis ſanctū tuū videre corruptionē. Scd̓a cauſa eſt defectus fidei ꝑ vniuerſum orbē vnde dicit.¶ Nunquid cōfitebitur tibi puluis: aut annunciabit veritatem tuam.¶ Nūqͥd cōfitebit̉ tibi ⁊cͣ.) puluis .i. hō vilis et ſuꝑbus: ſinō exauditꝰ fuero. q. d. nō. Tertia cā fuit defectꝰ p̄dicationis vn̄ ſequit̉ (aut annūciabit ꝟitatē tuā) q. d. nō. apl̓i em̄tacebāt dū fuit in ſepulcro: ſꝫ poſt reſurrectiōꝫ p̄dicauerūtvbiqꝫ ſicut aues ſilēt in nocte ⁊ de die cātant. Moraliterpōt h̓ exponi de diuite abūdante ī diutitijs ſuis cōfidente(ego dixi in abūdantia mea) .ſ. diuitiarū (nō mouebor in
Ad ſacerdotes ⁊ qͦſlibet corpꝰdn̄i tractātes vel ſumentes
Moralit̓.De diuite.
Conturbatio in xp̄oqͣlis fuit.
Allegorice
12
10