Pſalmus

ne quā ſuſtinuit in paſſiōe eſt ſiue fuit (in indignatōe eiꝰquā indignabat̉ ꝓpter pctm̄ pͥmorū parentū: vn̄ Eſa. liij.Propter ſcelus ppl̓i mei ꝑcuſſi eū (⁊ vita) gl̓ie quaꝫ mihidedit reſuſcitās me a mortuis eſt (in volūtate eiꝰ) .i. in beneplacito eius. eſt ergo ſenſus. iō cōfitemini illi: qꝛ ⁊ ſi mepaſſioni expoſuit tn̄ poſtmodū glorioſe me reſuſcitauit. etvos qͥ complantati eſtis ſil̓itudini mortis mee ſimul ⁊ reſurrectionis eritis. ſicut dicit apo. Ro. vj. vnde ⁊ ſubiūgitduo que iſtis duobus reſpondent dicens.¶ Ad veſperum demorabitur fletus: et admatutinum leticia.¶ Ad veſperū demorabit̉ fletus) .ſ. ad veſperū paſſionismee (demorabit̉ fletꝰ). in apl̓is. vn̄ in hymno cātat̉. Triſtes erāt apl̓i de nece ſui dn̄i ⁊cͣ. ⁊ ad matutinū reſurrectionis mee. demorabit̉ (leticia) in ipſis apl̓is ⁊ in alijs diſcipulis. vn̄ Ioh̓. ij. Gauiſi ſunt diſcipuli viſo dn̄o .ſ. poſt reſurrectionē ſuā: vel ſic (ad veſperū) ade tꝑis ⁊ peccatoris(demorabit̉ fletus) qꝛ ad lr̄am. verſus veſpera peccauiadā. qd̓ innuit̉ Gen̄. iij. Cū audiſſent vocē dn̄i deambulatis ad aurā poſt meridiē. abſcōdit ſe adā ⁊ vxor eiꝰ a faciedn̄i. ⁊ occidit ei ſimul ⁊ ſol iuſticie illuminās ocl̓os cordet ſol materialis illuminās ocl̓os corꝑis. ⁊ ſic ad veſpereeius demoratꝰ eſt fletus ſuꝑ genꝰ humanū .ſ. miſeria ⁊ cupa: demoratus vere qꝛ longa morā facturꝰ .ſ. vſqꝫ ad matutinū reſurrectionis nr̄e ꝑ gr̄am in qua delet̉ culpa. ⁊ reſurrectiōis future ꝑ gl̓iam in qͣ delebit̉ oīs miſeria. ⁊ hoeſt qd̓ addit (⁊ ad matutinū) .ſ. reſurrectiōis nr̄e demorbit̉ leticia qm̄ abſterget deꝰ oēm lachrymā ab ocl̓is ſctōꝝ⁊ iā nō erit ampliꝰ neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor. ſꝫ nec vllus dolor qm̄ priora trāſierūt. ẜm ꝙ cātat eccīa: ⁊ ſumit̉ de Apoxxj. Pōt legi in ꝑſona viri iuſti ſic. (Exaltabo te dn̄e) xſcꝫ reſurrectione ⁊ aſcēſionē tuā laudādo potentiā tuā qaſiderādo nomē tuū p̄dicando bona omīa tibi attribuēdopsͣ. Bn̄dicā dn̄m ī oī tꝑe: ſꝑ laus eiꝰ in ore meo: ⁊ poſt magnificate dn̄m mecū. Lu. j. Magnificat aīa mea dn̄maltat̉ aūt dn̄s ſpāliter cōfeſſione p̄dicatiōe. laude gratiaactionē. Cōfeſſionē. Eſa. xxv. Exaltabo te ⁊ cōfitebor noe tuo. Predicatiōe Eccl̓i. xj. Sapīa hūiliati exaltabit capin id eſt xp̄m. Laude. Eccl̓i. xliij. Exaltate eū quātū poteſtisqm̄ maior eſt oī laude. Gratiarūactiōe. psͣ. Accedat hō adcor altū ⁊ exaltabit̉ deꝰ. Et cōſeq̄nter on̄dit cauſas qͣre exaltandus eſt ab hoībus. pͥma eſt ſuſceptio hūane naturevn̄ dicit (qm̄ ſuſcepiſti me) .i. meā naͣm. ps. Btūs quē elegiſti ⁊ aſſumpſiſti hͨ nr̄a natura quā xp̄s ſuſcepit ſignificta eſt ꝑ vxorē moyſi ethiopiſſam Nūeri. xij. vbi dr̄ ꝙ locuta eſt maria ⁊ aaron ꝯͣ moyſen ꝓpter vxorē eiꝰ ethiopiſſaꝑ mariā ſignificat̉ ſynagoga: ꝑ aaron ſacerdotes ſcribephariſei qͥ oēs locuti funt ⁊ murmurauerūt ꝯͣ xp̄m qn̄ ſue ſcepit iſtā vxorē. Itē (ſuſcepiſti me) vt medicus infirmuꝫad curandū. psͣ. qͥ ſanat oēs infirmitates. t. Aug. Made celo vēit medicꝰ: qꝛ magnꝰ in terra iacebat egrotꝰ. Ivt magiſter inſciū ad docendū. psͣ. docebit mites vias ſua:vn̄ dicebat Math̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hūilicorde. Itē vt patronus debilē ad tuendū. psͣ. dn̄s ꝓtectorvel defenſor vite mee. Itē vt dux vagū ad dirigendū. psDn̄s regit me ⁊ nihil mihi deerit. ⁊ poſt deduxit me ſuꝑſemitas iuſticie. Scd̓a cā eſt cōfuſio inimicoꝝ. vn̄ ait. necdelectaſti inimicos meos ſuꝑ me .i. nō ꝑmiſiſti delectariſed potius cōfudiſti eos. hic eſt em̄ liptote minus dicit etplus ſignificat: inimici aūt ſunt demōes et mali hoīes quſuꝑ hoīem delectant̉ qn̄ in pctīs volūtat̉. ſꝫ confundunqn̄ reſurgit ꝑ miſcd̓iam. vn̄ Mich̓. vlti. Ne leteris inimica mea ſuꝑ me qꝛ cecidi ſurgam cū ſedeo in tenebris. dn̄slux mea eſt iram dn̄i portabo qꝛ peccaui ei. ⁊ poſt addit etaſpiciet me inimica mea ⁊ oꝑiet̉ cōfuſione. Tertia eſt ſanatio a remorſu conſcīe. vn̄ ſequit̉ (dn̄e deus meꝰ clamaui ad te) ꝑcuſſus a conſcīa remordēte (clamaui) dico corde: ore: oꝑe: ⁊ ſanaſti me .ſ. vulnere cōſcientie. de qͣ Ecclexxv. Oīs plaga triſticia cordis eſt ⁊ oīs malicia nequiciamulieris .i. praue conſcīe. Hiere. xix. Obducā cicatricē tibi⁊ a vulneribus tuis ſanabo te dicit dn̄s. Eccl̓i. xiij. Salus

anīe in ſanctitate iuſticie. Quarta cā eſt extractio de pctō:vn̄ ſubdit (dn̄e eduxiſti ab inferno) .i. a peccato (aīam meam). q. d. in hoc me ſanaſti. qꝛ (eduxiſti ab inferno) peccati (aīam meā) pctm̄ em̄ dicit̉ infernꝰ: vn̄ Eſa. xxxviij. Egodixi in dimidio dierū meoꝝ vadā ad portas inferi. ad portas inferi vadit qͥ delectat̉ citra cōſenſuꝫ portas aūt inferni intrat qͥ cōſentit in peccatū mortale: vn̄ dicit̉ in psͣ. Deſcenderūt in infernū viuentes .i. in mortale peccatū quodbene dicit̉ infernus ꝓpter multas rationes vicꝫ. In peccato ſicut in inferno algor ⁊ calor ſentit̉ .ſ. prauus timor ⁊cōcupiſcentia ardens ⁊ inflamans. Iob. xxiiij. Ad nimiūcalorē tranſeat ab aquis niuiū. Fetor eſt in peccato. Eſa.xxxiiij. Humus eius cōuertet̉ in ſulphur Amos. iiij. Aſcēdere feci putredinē caſtrorū veſtroruꝫ in nares veſtras etnō rediſtis ad me dicit dn̄s. Ioel̓. j. Computruerūt iumeta in ſtercore .ſ. de peccato exit ſumus infamie. Eſa. xxxiiiAſcendit fumus eius a generatione in generationeꝫ. Inpeccato eſt vermis cōſcientie. Iob. xxiiij. Dulcedo illiusvermis. Eccl̓i. xix. Qui ſe iūgit fornicarijs neqͣꝫ erit putredo ⁊ vermes hereditabunt illū. In peccato eſt ſitis ⁊ eſuries que ſaturari non poſſunt. Oſee. iiij. Fornicati ſunt ⁊nō ceſſauerunt: ibi dicit Hiero. Voluptas habita famē etnon ſaturitatē parit. ⁊ ibidē iniquitas ſubſtantiā nō habꝫNā ventres delinquentiū vacuos relinquit vires fornicātiū deficiūt: ſed deſideriū marceſcit ⁊ laſſata viris nondūſatiata receſſit. In peccato nulla eſt requies: ſicut nec ininferno. Hiere. xvij. Seruietis dijs alienis die ac nocte qͥnō dabunt vobis requiē. Infernus nunqͣꝫ replet̉ nec peccatū ſimiliter Prouerb̓. xxvij. infernus ⁊ ꝑditio .i. peccatūnunqͣꝫ replent̉. Infernus recipit ⁊ peccatū plures. Eſaie.v. Dilatauit infernus animā ſuā. Quinta cauſa eſt ſeparatio a malorū conſortio: vn̄ dicit (ſaluaſti me a deſcendotibus in lacū) .i. in peccatuꝫ: ⁊ dicit̉ peccatū lacus: quia ſicut in lacū defacili labi pōt homo: ſꝫ defacili non poteſt exire: ſic in peccatū defacili cadit homo: ſꝫ per ſe non pōt reſurgere ⁊ precipue in peccatū carnis. Prouerb̓. xxiij. Fo.ueā profunda meretrix ⁊ puteus anguſtus aliena. Enūeratis beneficijs quare vir iuſtus deū exaltare cupit: conſequenter inuitat alios ad eū laudandū ⁊ ſeruienduꝫ ei: vn̄dicit (pſallite domīo) .i. bonis oꝑibus ipſi honorem date(vos ſancti eius) .i. qꝛ vos ſanctificauit per p̄dicta .ſ. perincarnationē ⁊cͣ. que enumerata ſunt: iō bene operantesſeruite illi (et cōfitemini memorie ſanctitatis eius) .i. laudate eum memores: quoniam ip̄e vos ſanctificauit: vndeEph̓. v. Chriſtus dilexit eccleſiā ⁊ tradidit ſemetip̄m vt illam ſanctificaret: vel (cōfitemini mēorie ſanctitatis eius)id eſt quia memor fuit ſanctificare vos. pſal. Quid eſt homo ꝙ memor es eius aut filius hoīs: qm̄ viſitas euꝫ. Qd̓autē hoc non fecit meritis hominū exigentibus. ſꝫ ſua miſericordia ſubiungit (quoniā ira in indignatōne eius eſt)q. d. homo nō meruerat niſi iram dei: ſꝫ deus nō vult mortem peccatoris hoc eſt (quoniā ira iu indignatione eiusid eſt ipſe. Eſa. x. Adhuc paululū modicūqꝫ ⁊ conſūmabitur indignatio mea indignat̉ iraſci: qꝛ inuitus punit: vnde Hiero. Quicquid mali patimur vicij noſtri eſt qui dulcem deū vertimus in amarū ⁊ ſeuire cogimus nolentem.Tren̄. iij. Non em̄ humiliauit ex corde ſuo ⁊ abiecit filioshominū: vn̄ verſus.¶ Eſt piger ad penas princeps ad premia velox.Quiqꝫ dolet quotiēs cogit̉ eſſe feroꝝ (⁊ vita in voluntateeius) .i. ipſe vult vitā hominū nō mortē: vn̄ in collecta: deus cui ꝓpriū eſt miſereri ſemꝑ ⁊ parcere: vnde de his duobus Ezech̓. xviij. Nūquid volūtatis mee eſt mors impijdicit dn̄s deus. q. d. nō: hoc eſt qd̓ dicit (qm̄ ira in indignatione eius: ⁊ additur in Ezech̓. ⁊ nō vt cōuertat̉ a vijs ſuis ⁊ viuat: hoc eſt qd̓ dicit̉ hic (et vita in voluntate eius)qꝛ aliter nō habet̉ niſi ex voluntate ⁊ gratia. j. Thimo. ij.Qui vult omnes ſaluos fieri. Prouer. xvj. In hylaritatevultus reg. vitā. psͣ. Melior eſt miſericordia tua ſuper vitas. actiua .ſ. ⁊ cōtemplatiuā: quia neutra ſufficit ad retributionē eternam ſine dei miſericordia: et licꝫ modo ita ſitmiſericors et benignus: tamen tandem ſeueritatem et iu-

Quadruplici reſpectu ſuſcepit deꝰ hominē.

BExaltat̉nobis deꝰquadrupliciter ⁊ qͣreſit exaltandug.

Moxalitin perſonaviri iuſti.

Uerſus.

OPeccaturdr̄ infernꝰmultis rōnibus.