LLXUigeſimuſſeptimus

LLX

mea quā ꝓ eis dedi ſterilis ſit qͣꝫtuꝫ ad eos: tn̄ afferret eisfructu vite eterne: ſi velllent Hiere. ij. Nunqͥd ſolitudo factus ſum iſraeli aut terra ſerotina Eſaie. liij. Si poſueritanimā ſuā ꝓ peccato videbit ſemen longenū: ⁊ hec om̄iamala accidet illis ꝓpter ignorantiā dei. vn̄ ſubiungit (qm̄intellexerunt opera dei) qͣꝫtum ad creationem: ⁊ in operamanuum eius) qͣꝫtum ad recreationem. ideo (deſtruēs ilillos ⁊cͣ) Eſa. v. Cythara ⁊ lyra ⁊ tympanū ⁊ tybia ⁊ viniin cōuiuijs vr̄is ⁊ opus dn̄i nō reſpicitis ⁊ in oꝑa manueius nō conſideratis: ꝓpterea ductus eſt ppl̓s meus captiuus qꝛ nō habuit ſcīam Oſee. iiij. Conticuit ppl̓us meuqꝛ nō habuit ſcīam (deſtruēs illos) nō quacūqꝫ deſtcrucion: ſꝫ irrecuperabili .ſ. eterna. vn̄ addit (⁊ nō edificabis ilos) vn̄ Hiere. xxx. Inſanabilis fractura tua peſſima pl̓ga tua nō eſt qui iudicet iudiciū tuū ad alligandū curatinem tuam vtilitas nō eſt tibi. Et notandū ꝙ quidā edificant̉ ⁊ tn̄ nō deſtruunt̉ ſicut innocētes quidā deſtruunt̉.edificant̉ vt paulus. vnde Hiere. j. Vt euellas ⁊ deſtrua⁊ diſꝑdas ⁊ diſſipes ⁊ edifices ⁊ plantes: quidam aūt d̓ſtruunt̉ ⁊ nō edificant̉ De quidus Hiere. v. Percuſſiſeos ⁊ non doluerūt: attriuiſti eos ⁊ renuerūt acciꝑe diſciplinā. Psͣ. Diſſipati ſunt nec compūcti. Item alij nec deſtruunt̉ nec edificant̉: de quibus Iob. xxj. Quare imꝑviuunt ſublimati ꝯfortatiqꝫ diuitijs domus eoruꝫ ſecurſūt ⁊ pacate: ⁊ virga dei nō eſt ſuꝑ eos ⁊cͣ. ⁊ tandē ꝯcludducūt in bonis dies ſuos ⁊ in puncto ad inferna deſcēdi¶ Benedictus dn̄s: qm̄ exaudiuit vocemdeprecationis mee.¶ Benedictus dn̄s) ſcd̓a pars ī qua agit xp̄s gr̄as de ſureſurrectione dicēs (bn̄dictus dn̄s) .i. pater: ⁊ ſubdit cātſam quare bn̄dicit eum (qm̄ exaudiuit vocem dep̄catiōismee) qua ſuꝑius orabam Ioh̓is. xj. Pater gr̄as ago tibꝰqm̄ audiſti me: ⁊ on̄dit ꝙ exaudiuit.¶ Dn̄s adiutor meus ⁊ ꝓtector meus: ⁊ inipſo ſperauit cor meum ⁊ adiutus ſum.¶ Dn̄s adiutor meus) cōtra inimicos (⁊ ꝓtector meusab inimicis (⁊ in ipſo ſperauit cor meum ⁊ adiutus ſumPsͣ. In te dn̄e ſperaui nō ꝯfundar ineternū. ⁊ in alio pōReuela dn̄o viam tuam ⁊ ſpera in eo ⁊ ipſe faciet. poſteaon̄dit in quo adiutus eſt dicēs.¶ Et refloruit caro mea: et ex volūtate meaconfitebor ei.¶ Et refloruit caro mea ⁊cͣ) .ſ. in reſurrectōe q̄ prius refloruerat in cōceptione ꝑ immunitatē peccati: ſꝫ in paſſionquaſi defloruit qn̄ tam viliter tractata fuit: in reſurrectiō.ꝟo refloruit qn̄ immortalitatē induit. ⁊ iō (confitebor ei)ª in apl̓is meis qui poſt reſurrectionē dn̄m confeſſi ſunt etlaudauerūt quem in paſſione ipſe princeps apl̓orū negauit. Aues em̄ in hyeme ſilent ſꝫ in eſtate qn̄ flores apparētcantāt: apl̓i aūt aues erant celi qui tacuerūt in hyeme paſſionis qn̄ emarcuit caro dn̄i: ſꝫ poſt reſurrectionē qn̄ ipſarefloruit. tunc cantarūt laudem dn̄o. Un̄ ipſe monet ſpōſam Can̄. ij. Surge amica mea colūba mea formoſa mea⁊ veni: iam em̄ hyems tranſijt hymber abijt ⁊ receſſit. flores apparuerūt in terra nr̄a: vox turturis audita eſt in tera nr̄a: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit (cōfitebor ei) ſꝫ nō timore pene: ſꝫvoluntarie. vn̄ dicit (ex voluntate mea cōfitebor ei) .i. exvoluntate a me in miſſione ſpūſſancti data. cōfitebunt̉ emei apl̓i. Similiter ad exemplū dn̄i vir iuſtus debet gr̄asreddere dn̄o qn̄ dn̄s exaudiuit eum ⁊ debet dicere (benedictus dn̄s qm̄ exaudiuit dn̄s vocem dep̄cationis mee)ij. Theſ. v. In omnibus gratias agite nō tm̄ in ꝓſperis ſiut illi de quibus dicit̉ Zach̓. xj. Benedictus dn̄s diuitesfacti ſumus. ⁊ in psͣ. Confitebitur tibi cum benefeceris ei.Colloſ. iiij. Grati eſtote (dn̄s adiutor meus) ad bonū faciendum (⁊ ꝓtector meus) ad malum ſuſtinendū: vn̄ alialr̄a habet (dn̄s fortitudo mea ⁊ ſcutū meū) .i. fortis adiutor ad bonum faciendū (⁊ ſcutum) ꝓtegēs ad malum ſiſtinendū. ⁊ de vtroqꝫ agende ſunt gratie deo Eccl̓i. xv. Cōfitebor nomini tuo qm̄ adiutor ⁊ ꝓtector factus es mihi.

(⁊ in ipſo deo) bono largo miſcd̓ie ſperauit cor men̄: nontm̄ lingua Proueb̓. xxj. Cor regis in manu dn̄i (⁊ adiutꝰſum) Eccl̓i. ij. Scitote qꝛ nullus ſperauit in dn̄o ⁊ confuſus eſt (⁊ refloruit caro mea) in ſaluatore vt dictum eſt: caro em̄ homīs refloruit in adam. ⁊ habebat duos flores ſcꝫimmunitatē peccati ⁊ poſſibilitatem non moriendi: ſꝫ qn̄peccauit defloruit ⁊ ceciderūt iſti flores qꝛ facta eſt peccati obnoxia ⁊ mori neceſſaria. in xp̄o ꝟo refloruit in conceptione qͣꝫtum ad primū florem ⁊ in reſurrectōe qͣꝫtum adſcd̓m. ⁊ melius qͣꝫ in adam: qꝛ pro poſſibilitate moriendiaccepit impoſſibilitatem moriēdi in reſurrectōe. Xp̄s em̄reſurgens iam nō morit̉ mors illi vltra nō dn̄abitur Ro.vj. Et in cōceptiōe accepit īmunitatē pctī actualē ⁊ īpoſſibilitatē: ſꝫ ī adā fuit tm̄ actualis: ſic gͦ (refloruit caro mea)dicit iuſtꝰ refloruit ī xp̄o ī ſpe: qꝛ ſi xp̄s reſurrexit ⁊ nos reſurgemus. ⁊ ſicut in adam oēs defloruimꝰ: ita in xp̄o omnes reflorebimus. j. Coꝝ. xv. Nunc aūt xp̄s reſurrexit pͥmitie dormiētiū qm̄ quidem ꝑ hoīem mors ⁊ ꝑ hoīem reſurrectio mortuorū. in p̄ſenti etiam refloremus ꝑ penitētiam. caro em̄ primo floret ꝑ virginitatē ſꝫ deflorat in corruptione carnali: refloret aut in penitentia ꝑ cōtinentiamflos virginitatis eſt flos lilij. vn̄ Can̄. ij. Sicut lilium interſpinas ſic amica mea inter filias. Et Can̄. vij. Uenter tuꝰſicut aceruus tritici vallatus lilijs. hoc dicit̉ ad beatā virginem cuius venter fuit ſicut aceruus tritici qn̄ granumillud .ſ. filius eius ſeminatus fuit in eo. De quo ipſe dicitIoh̓. xij. Niſi granū frumēti cadēs ī terra mortuū fuerit.ip̄m ſolum manet. ſꝫ venter iſte fuit vallatus lilijs: qꝛ mater fuit virgo ante partum: virgo in partu: virgo poſt patum. flos cōtinentie eſt ꝓprie flos viole que liuidum colorem habet: ⁊ refrigerat. De hoc flore poteſt intelligi illucEſa. xj. Egrediet̉ virga de radice yeſſe: ⁊ flos de radice eiꝰaſcendet. qn̄ em̄ caro deflorata eſt ꝑ peccatum. debet egredi virga diſcipline de ragice yeſſe. hoc eſt de corde cōtrito⁊ dolenti. yeſſe em̄ interp̄tat̉ holocauſtum inſule: ⁊ ꝓpterhoc peccatū qd̓ fecimus debemus cor nr̄m facere infulā..i. vndiqꝫ lachrymaruꝫ fluminibus irrigare: ⁊ facere illudholocauſtum deo ꝑ cōtritionem: qꝛ ſacrificium deo ſpūscōtribulatus: nec ſolum cor ꝑ dolorem debemus offerre īholocauſtū: ſꝫ ⁊ corpus ꝑ macerationem debemus offerre poſt cōtritionem: ⁊ ſic ex iſto holocauſto inſule egredietur virga diſcipline. ⁊ de virga diſcipline aſcēdet flos continentie ſine enim maceratione carnis non ſeruatur continentia. Un̄ dicit bę. Bern̄. Caſtitas ꝑiclitat̉ in delitijs:⁊ de his omnibus (confitebor dn̄o) cōfeſſione laudis (exvoluntate mea) .i. voluntarie ⁊ deuote. Psͣ. Voluntarieſacrificabo tibi: ⁊ con. n. t. dn̄e. q. bo. eſt. Notandū aūt eſthic: ꝙ flos ſumit̉ in bono ⁊ in malo.¶ Flos in bono multipl̓r.¶ Caro xp̄i Eſa. xj. Egrediet̉ virgā de radice yeſſe: ⁊ flosde radice eius ⁊c̄.¶ Exempla ſanctorum Can̄. ij. Flores apparuerūt in terra noſtra.¶ Merita triūphātis eccle. Cann̄. ij. Fulcite me floribus.¶ Serenitas ꝯſcīe Can̄ j. Lectulus nr̄ floridus.¶ Uirginitas Eccl̓i. xxiiij. Flores mei fructus honoris ethoneſtatis. ⁊ Eccl̓i. xxxix. Florete flores. Gloſa. caſtitatisvn̄ idē ſtatim ſubdit. qͣſi liliū date florem.¶ Initiū boni oꝑis Can̄. ij. Uinee flo. odorē dederūt.¶ Penitentia Philip̄. iiij. Tandem aliqn̄ refloruiſtis prome¶ Brauium Can̄. ij. Ego flos campi ⁊cͣ.¶ Stola aīe. Psͣ. Suꝑ ip̄m aūt efflorebit ſctīficatio mea.¶ Stola corꝑis. vt hic refloruit caro mea.¶ Flos in malo multipliciter.¶ Senectus Eccl̓s. vlti. Florebit amigdalus. Glo. i. caneſcet caput.¶ Iuuētus. Psͣ. Mane floreat veſpe decidat.¶ Hoīs infirmitas Iob. xiij. Qui qͣſi flos egredit̉.1¶ Gloria mūdi Eſa. xl. Oīs gloria eius qͣſi flos agri Hiere. xlviij. Date florē moab qꝛ florens egrediet̉.¶ Voluptas Sap̄. ij. Nō nos p̄tereat flos tꝑis Eſa. xxviij

z

Moralttede viro iuſto

Qulā qͥedificāt̉ etnō deſtruunt̉ ⁊ ecōuerſo.

Allegoricede xp̄o.

Caro xp̄iquō refloruit in reſurrectiōe

HQual̓r caro nr̄a refloruit ꝑ penitentiā ⁊venter marie fuit aceruus triticivallatus lilijs

Flos bonus multipliciter accipit̉.

GQual̓r caro nr̄a floruit ⁊ defloruit in adāſꝫ refloruitin xp̄o reſurgente.

Flos malus multipliciter accipit̉.