Pſalmus

¶ In petra exaltauit me ⁊ nunc exaltauit caput meum ſuper inimicos meos.¶ In petra exaltauit me ⁊cͣ.) .i. in firmitate virtutū psͣ. Sttuit ſupra petrā pedes meos. Math̓. vij. Habet̉ ꝙ flumna ⁊ venti nō potuerūt domū euertere qꝛ fundata erat ſupra firmā petrā. ⁊ Iudi. ij. dr̄ ꝙ filij beniamin ſederūt ī ptra remmon. Rēmon interp̄tat̉ ſublimis vel exaltatio ⁊gnificat firmitatē ꝟtutū in qua ſedere debēt filij beniamid ē illi qui ſunt filij dextre. qͥ volūt hr̄e hereditatē ⁊ bn̄dctionē dextere de qua dextera Prouer. iij. Longitudo dierū in dextera illiꝰ (vel in petra) xp̄o. j. Coꝝ. x. Petra autēerat xp̄s. Iſa. j. Ingredere in petrā (exaltauit me) quia inip̄o ⁊ ꝑ ip̄m aſcēdo de ꝟtute in virtutē. bn̄ in hac petra (ealtauit me) qꝛ ip̄a petra fuit exaltata. Ioh̓. xij. Ego ſi extatus fuero a terra ⁊cͣ. poſtea on̄dit ẜm quid eſt exaltatusſcꝫ ẜm mentē. vn̄ dicit (⁊ nūc) .i. nunc in p̄ſenti (exaltauitcaput meū) .i. mentē meā (ſuꝑ inimicos meos) demonesvel prauos motus. vt .ſ. mei nō dominent̉. vn̄ de Iob diGreg. In altū mentē fixerat. ⁊ ideo dyabolꝰ ad eū irrūpere nō valebat h̓ ꝯtra auaros qͥ caput inclinauerūt in terrapsͣ. Oculos ſuos ſtatuerūt declinare in terrā. Luc. xxj. Le.uate capita veſtra. Gen̄. xv. Suſpice celū ⁊ numera ſtellas¶ Circuiui ⁊ immolaui in tabernaculo eiushoſtiam vociferationis cantabo ⁊ pſalmuꝫdicam domino.¶ Circuiui) ſupra egit iuſtus de ſe vt de rege vincente. hiagit de ſe vt de ſacerdote. q. ꝓ victoria hoſtiaꝫ laudis offrente ⁊ reſpicit hͦ ad titulū in quo de vnctione loquit̉. ſolūaūt reges ⁊ ſacerdotes inungunt̉. ⁊ oſtēdit pͦ ſe cōpleuiſſeofficiū ſuū ciſcūſpecte cū dicit (circuiui) Secūdo oſtenditqd̓ ē ſuū officiū ibi (⁊ immolaui) Tercio vbi obtulit ibi (ein tabernaculo eiꝰ) Quarto qͥd ibi (hoſtiā vociferatiōisDebet ergo vir iuſtus circuire nec dicit qͥd vt notet qd̓ ml̓e de ta dꝫ circuire p̄cipue ſacerdos ⁊ p̄latus ſcꝫ.tus ¶ Sacrā ſcripturā vt eam intelligat. psͣ. quō dilexi legē tuāſil̓r dn̄e tota die meditatio mea ē. ⁊ alibi lex dei eiꝰ ī corde ip̄ius. ¶ Facta ⁊ creaturās dei vt cū laudet. Augꝰ. Om̄ia clamādeus me fecit. Greg. Mirū ē ꝙ hō ſemꝑ nō laudat qꝛ qͦdlibet ad eum laudandum inuitat.¶ Beneficia dei vt gr̄as agat. Sen̄. hͨ lex bn̄ficioꝝ vt alterſtatim obliuiſcatur alter vero nunqͣꝫ.¶ Propriā conſcientiā vt mundet. Iſa. xxxviij. Recogitabo tibi oēs annos meos in amaritudine anime mee. Iſai.xxiij. Sume cytharam circui ciuitatē bene cane frepuentacanticū cytharam penitentie in qua vmbra. q. corde in cythara extendunt̉ circui ciuitatem conſciētie in contritionebene cane in cōfeſſione ⁊ dicit bene quia multi male canūtſcꝫ qui non bene confitent̉.¶ Caſtra eccleſie vt excubet Prouerb. vj. diſcurre feſtina.ſuſcita amicum tuū. Math̓. iiij. Circuibat ih̓s totam galyleam docens in ſynagogis corum. ⁊cͣ.¶ Sanctoꝝ p̄mia vt ad bene operandum accingatur.¶ Penas malorum vt timeat.¶ Bona alioꝝ vt gaudeat. Greg. Scias illum multis abūdare virtutibus qui alienas amat. ⁊cͣ.¶ Mala alioꝝ vt fleat. vn̄. ij. Coꝝ. xj. Quis ſcandalizatur⁊ ego nō vror. hijs ergo oībus ita circuitis (Immolaui hoſtiam vociferationis) .i. hoſtiam vocem ferentem que triplex eſt. Prima eſt hoſtia laudis. ps. Sacrificiū laudis henorificabit me. Iſa. liiij. Decanta laudem ⁊ hynni que nōpariebas equus hynnitu ſuo alios cōgregat. ſic ⁊ nos oratione ⁊ p̄dicatione. Secūda ē maceratio carnis que offert̉ꝓ ꝓprijs peccatis. ad Roma. xij. Obſecro vos fratres pemiſcd̓iam dei vt exhibeatis corꝑa veſtra hoſtiā viuentenſanctā deo placentem. viuentē ꝑ fidem ſanctā ꝑ ſpem deoplacentē ꝑ charitatē. Tercia ē cōꝑaſſionis ꝓ malis alioride qua in psͣ. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatus .i. cōpaſſiētribulatus. vel cum alijs tribulatis ẜm illud quod predictum eſt. ij. Corinthioꝝ. xj. Quis infirmatur ⁊ ego non infirmor. quis ſcandalizatur ⁊ ego non vror. nec ſolum hoſtia laudis dicitur hoſtia vociferationis. ſed ⁊ hoſtia macerationis ⁊ hoſtia cōpaſſionis. qꝛ ſicut Grego. verba nr̄a

ad deū ſunt oꝑa. et ethnicus. Interdū lachryme ponderavocis habent: ⁊ vbi immolandū eſt (in tabernaculo eius)de quo ſupra dictū eſt id eſt in fide eccleſie. fides em̄ eſt tabernaculū ſiue altare in quo debēt oēs hoſtie offerri. necvlla placet deo que alibi offerat̉. Roma. xiiij. Omne qd̓ noneſt ex fide peccatū eſt. vn̄ ſuꝑ illud Mat. v. Si offers munus tuū ad altare ⁊cͣ. Dicit glo. ē in interiori tēplo altare .i.fides cui quodlibet munus niſi ſit inuixum. nō eſt deo placiturum. Deut̓. xij. Caue ne offeras holocauſta tua in omni loco quem videris. ſed in eo quem elegerit dominꝰ. Sꝫqꝛ h̓ omnia debent fieri non ex triſticia ſed ex hylaritate. iōaddit (Cantabo) quod notat leticiam. ij. Coꝝ. ix. nō ex tri.ſticia aut ex neceſſitate hylarem .n. datorem diligit deꝰ. Eccl̓i. xxxv. In omni dato hylarem fac vultū tuū. Itē qꝛ quēdam opera fiunt ꝓ redemptiōe pctōꝝ quedā ꝓ merito vite eterne. ⁊ ſupra dixit. de illis q̄ fiunt ꝓ redemptione: ibi.(immolaui ⁊c̄) Ideo ⁊ de alijs hic adiungit. dicēs (⁊ pſamū dicā domino) .i. ad honorem domini operabor.¶ Exaudi domine vocem meam qua clamaui ad te. miſerere mei ⁊ exaudi me.¶ Exaudi dn̄e) Secūda pars in qua vir iuſtus orat ad dominum ſic dicens (Exaudi domine vocē meā qua clamaui ad te) Primo autē oſtendit orationē ſuam exauditioneeſſe dignam cū dicit (exaudi) id eſt ex meritis audi. Secūdo vocalem cū dicit (vocem meā) Tercio rationalē. per h̓quod dicit (vocem) Quarto ꝓpriam cū dicit (meā) Quinto deuotam cū addit (qua clamaui) Sexto rectā cum dicit (ad te) Septimo humilē cum dicit (miſerere mei) ſicupublicanus qui dicebat. Deus ꝓpicius eſto mihi peccatoriLu. xviij. Itē. viij. Per hͦ etiā qd̓ dicit (miſere̓) notat orationē ſuā eſſe neceſſariā. miſeri enim neceſſe habēt clamaread miſericordē dn̄m. Nono oſtendit orationē ſuā eſſe cōtiuuā ⁊ perſeuerantē cū repetit (⁊ exaudi me). q. d. clamocantando ⁊ pſalmū dicendo ⁊cͣ. (exaudi) .i. ex tua clemertia audi (vocē meā) ꝓpriā (qͣ clama.) corde ſic̄ moy. Exoxiiij. ⁊ ſuſanna. dan. xiij (ad te) nō ad ydola ſic̄ illi d̓ qͥbꝰ. iiReg. xviij. Clamate voce maiore (Miſerere mei ⁊ exaudime) bis dicit p̄ nimio deſiderio. Prouerbi. xiij. Spes quediffertur affligit animā. ⁊. jͣ. deſideriū ſi cōpleatur delectatanimā. Conſequēter aperit quid petit in ſua oratione. vnde dicit.¶ Tibi dixit cor meuꝫ exqͥſiuit te facies meafaciem tuam domine requiram.¶ Tibi dixit cor meū ⁊cͣ.) .q. d. ⁊ ſi queris que fuit illa voxecce (tibi dixit cor meū) .i. deſideriū cordis mei ps. dn̄e ante te om̄e deſideriū meū. ⁊ alibi. deſideriū paupeꝝ exaudiuit dn̄s ⁊ bene dicit (tibi dixit cor meū) quia quedaꝫ familiaris collocutio ⁊ delectabilis cōfabulatio eſt inter deū etcor iuſti. vnde dicit dominus. Oſee. ij. Ducam eam in ſolitudine ⁊ loquar ad cor eius. psͣ. Audiam quid loquatur inme dominus deus (⁊ quid dixit tibi cor meū) hoc (exquiſiuit te facies mea (interior .ſ. voluntas ⁊iexterior .ſ. opera.tio que deum exquirunt quando ad ipſum tendunt. et bene dicit (exquiſiuit facies) nō tantum quia facies queratſed quia in facie cognoſcitur quid querat homo. ẜm quodde domino dicitur ꝙ habebat faciem euntis in hieruſaleꝫLuce. ix. Et exqͥſiuit dicit. id ē extra alia omnia queſiuit teGrego. Quia anima ad deū appetendum ⁊ habendum facta eſt: quicquid deo minus eſt ei non ſufficit. Ideo hūc etilluc agitur. ⁊ ab vnaqueqꝫ re faſtidio repellente remouet⁊ Augꝰ. Inquietum eſt cor noſtrum domine donec requieſcat in te. et licet non ſtatim habeam quod requiro. nō tamen querere deſinam (ſed faciem tuam domine requira)perſeueranter: ardenter ⁊ ſapienter requirā te donec videam te facie ad faciem. psͣ. Oſtende faciem tuam ⁊ ſalui erimus. ſed qꝛ quāto magis deſiderat deum videre tanton:gis timet eū amittere id̓o petit nō ſeparari a deo dicens¶ Ne auertas faciem tuam a me: et ne declines in ira a ſeruo tuo.¶ Ne auertas faciem tuam) id eſt xp̄m vel miſericordiam(a me) ps. Auertit faciem ſuam a me ⁊ factus ſum cōtur-

Hoſtia triplex.

Circuixe debet p̄latus ēmulta. ſil̓rvir iuſtus.