LIIUigeſimuſquartus
LII
me fac. Scd̓a cā eſt cōfeſſio pctī qd̓ cōfitet̉ dicens. (pctāmea) psͣ. Dixi. ꝯfi. aduer. me iniu. me. ⁊ tu remi. impi. pec.mei. iō dicit (ꝓpt̓ no. t. do. ꝓpi. pec. meo) qd̓ ſic dicendo cōfiteor. Ezech. xx. Auerti manū meā. ⁊ hoc feci ꝓpt̓ nomenmeū. Eſa. xlviij. Elegi te in camino pauꝑtatꝭ ꝓpt̓ me. Eſaxlij. Ego ſum qͥ deleo iniqͦ. t. ꝓpt̓ me (ꝓpiciaberis) Ro. iij.Quē poſuit deꝰ ꝓpiciatorē ꝓ pͣctīs. jͣ. Io. j. Ipſe eſt ꝓpiciatio ⁊c̄. (multū) ad modū magni acerui lapidis. ij. Paravlt. Peccaui ſuꝑ arenā maris. Hiere. l. Colligite de via lapides ⁊cͣ. eſt pctm̄ multū numero: gn̓e: circūſtantijs: intentiōe: leſiōe: reputatiōe. j. Reg. iij. Erat pctm̄ pueroꝝ grande nimis cora dn̄o. Tercia cā eſt neceſſitas .ſ. qꝛ multa ſūtpredicta. vnde addit (multū eſt em̄)¶ Quis eſt homo qui timet dn̄m: legem ſtatuit ei in via quam elegit.¶ Tercia ꝑs in qua agit de eternis. pͥmo on̄dens quō habeant̉ .ſ. ꝑ merita ꝟtutū qͣrū .ſ. fundamētū eſt timor Eccī.xv. Qui timet do. fa. bo. Eccl̓i. j. Radix ſapientie eſt ti. do.(qͥs eſt hō) rōnalis (qͥ timet do.) vt pr̄em nō ſeruil̓r: ſꝫ excharitate ⁊ nō timore pene elegit viā ꝟitatis ſꝫ amore. Illi ſtatuit dn̄s legē amoris. Dicit̉ aūt charitas lex qꝛ docetqͥd faciendū ⁊ qͥd cauenduꝫ. j. Ioh̓. ij. Unctio eiꝰ docebivos de oībꝰ. Ite qꝛ cōiungit ⁊ ligat deo h̓oīem .j. Coꝝ. vjQui adheret deo vnꝰ ſpūs eſt. psͣ. Mihi aūt adhere d̓o bonū eſt. bn̄ aūt dicit (in via quā elegit) qꝛ hō eligit quā viavult viā vite vel viā mortis. Eccl̓i. xv. Ante hoīem vita etmors. bonū ⁊ malū qd̓ placuerit ei dabit̉ illi. Timor autēneceſſariꝰ eſt ꝓpter multa. Timor em̄ facit hoīem q̄rere totū locū. Prouer. xxx. Lepuſculꝰ plebs inualida q̄ in petracubile ſuū collocat. ⁊. j. Reg. xxiij. habet̉ ꝙ Dauid timensSaul aſcendit ⁊ habitauit in locis tutiſſimis Engaddi. itcauſa eſt bonoꝝ opeꝝ. Eccl̓i. xv. Qui ti. do. fac. bo. Itēcā eſt bonoꝝ p̄miorū. Tob. iiij. Pauperē vitā gerimꝰ ſemulta bona habebimꝰ ſi timuerimꝰ deū ⁊cͣ. Eccl̓i. j. Timeti deū bene erit in extremis. vn̄ poſtea ſubiūgit q̄ bona habebit dicens.¶ Anima eius in bonis demorabit̉: ⁊ ſemēeius hereditabit terram.¶ Anima eiꝰ) .ſ. timentis (in bonis demorab.) .ſ. in bonieternis: ⁊ ponit hic finē vie quā petijt ſupra ſibi on̄di ⁊ ſein ea dirigi. totū em̄ fuit vt ad hunc finē .ſ. vt ad eterna bona ꝑueniret. Dicit ergo ꝙ (anima eiꝰ) poſt diſſolutionemcorꝑis (in bonis) eternis (oemorabit̉) videndo: diligēdofruēdo. In his em̄ tribꝰ cōſiſtet ſtola aīe. ps. Replebimūin bonis domꝰ tue. ⁊ qꝛ timentis deū anima in his bondemorabit̉ dicit Eccl̓i. xxxiiij. Timētis deū btā eſt aīa ei(⁊ ſemen eiꝰ) .i. bonū opꝰ (hereditabit ter.) immortalitatis quantū ad ſtolā corꝑis. dr̄ aūt bonū opus ſemen: qꝛ inſe fructꝰ celeſtis ſeminat̉. ij. ad Corin. ix. Qui ꝑce ſeminap̄ce ⁊ mētet. ſed ſi nullꝰ vnqͣꝫ vidiſſet fructꝰ colligere ī eſtte ſtultū reputarent oēs aliquē ſi viderent eū bonū frumētū ſeminare ⁊ ꝓijcere in terrā. ita mō multi qͥ de fructu celeſti ⁊ eterno nō cogitant: ſtultos reputāt eos qͥ bona oꝑafaciunt ⁊ ſeminant ea. ſed cū venerit eſtas ⁊ meſſis in dieiudicij: ⁊ videbunt eos qͥ ſeminauerūt fructꝰ colligere tūcviceuerſa ſe ſtultos reputabunt ⁊ eos qͥ ſeminauerūt ſapientes qn̄ dicent vt habet̉ Sap̄. v. Hi ſunt qͦs aliqn̄ habuimꝰ in deriſum ⁊cͣ. ⁊ poſt: ecce quō cōputati ſunt int̓ filios dei ⁊cͣ. ⁊ poſtea cōcludent. gͦ errauimꝰ a via veritatis⁊cͣ. immortalitas ꝟo d̓r terra qꝛ nunqͣꝫ a loco ſuo mouet̉Eccl̓i j. Terra aūt ineternū ſtat hāc terrā hereditabit ſemen bonoꝝ operū .i. ꝓ eis firmit̉ poſſidebit̉ nec amitti poterit. Eccī. xliiij. Cū ſemīe eoꝝ ꝑmanēt bona he̓ditas ſancta nepotes eoꝝ. Gen̄. xij. Semini tuo dabo terrā hāc. velpōt legi de pn̄ti ſic (aīa eiꝰ) .ſ. viri iuſti (in bonis) pr̄ie celeſtis (demorabit̉) ꝑ cōtēplationē. Phil̓ iij. Nr̄a cōuerſatōin ce. eſt. vl̓ (in bonis) .ſ. exēplis ſctōꝝ. Iob. iij. Gaudētqꝫvehementer cū inuenerint ſepulcrū. ilexm̄ bonoꝝ memorabile ſicut ſepulcrū eſt monimentū mortuoꝝ viuis. Greſcriptura narrat fortitudinē viroꝝ vt ad ſil̓ia ꝓuocet vitāinfirmoꝝ dūqꝫ eoꝝ victricia facta cōmemorat nr̄a debilia
cōfirmat (⁊ ſemē eiꝰ) .i. f. lij (heredit. ter.) .i. ꝓſpere ſuccedet eis ad lr̄am. psͣ. Nō vidi iuſtū derelictū nec ſemen eiꝰq̄rens panē. dn̄s em̄ qn̄qꝫ ꝑcit filijs ꝓ bonis parentibꝰ. ſicecōuerſo punit aliqn̄ filios ꝓ malis parentibꝰ. Sapiē. iiij.Multigena impioꝝ multitudo nō erit vtilis ⁊ adulterineplantatōes nō dabūt radices altas. nec ſolū iſta facit dn̄siuſtis. ſꝫ etiā in pn̄ti dat ſtabilitatē mentis. vn̄ addit.¶ Firmamentū eſt dn̄s timentibus eum: etteſtamentū ipſius vt manifeſtetur illis.¶ Firmamentū eſt do. ⁊cͣ.) .ſ. ſtabiliēs nō oībꝰ. ſꝫ (timenti.eum) qꝛ ip̄e timor ſtabilit ⁊ firmat cor in dn̄o. vn̄ dicit grego. Anchora mentis pondꝰ timoris. Prouer. xiiij. In ti.more dn̄i fiducia fortitudinis. psͣ. Poſuiſti firmamentumeiꝰ formidinē: Eccl̓i .xxvij. Si nō in timore dn̄i tenueris teinſtanter cito ſubuertet̉ domꝰ tua .ſ. cōgeries virtutū. necſolū ſtabilitatē mentis dat dn̄s iuſto. ſed ⁊ cognitionē ſui.ſcꝫ dei. vn̄ addit. (⁊ teſtm̄ ipſiꝰ) .ſ. dei .i. ꝓmiſſio eiꝰ eſt (vtmanifeſtet̉ illis) in pn̄ti ꝑ fidē: in futuro ꝑ ſpē. Ioh̓. xiiij.Qui diligit me diliget̉ a pr̄e meo. ⁊ ego diligā eū ⁊ manifeſtabo ei meip̄m. psͣ. Lōgitudine dieꝝ reple. eū ⁊ oſtē. il. ſal.meū. Ioh̓. xvij. Hec eſt vita eterna vt cognoſcāt te veruꝫdeū. ⁊ quē miſiſti ieſum xp̄m ⁊ qꝛ tot ⁊ tanta expectat viriuſtus a dn̄o. iō ſubiungit.¶ Oculi mei ſemꝑ ad dn̄m: qm̄ ipſe euelletde laqueo pedes meos.¶ Oc. m. ſ. ad do.) a qͦ .ſ. h̓ accepturū me ſpero. psͣ. Sicutoculi ancil. in maͣ. do. ſ. ita oc. no. ad do. deū no. donec mino. vl̓ ſic ꝯtinua. ita ꝓmittit ꝙ manifeſtabit̉ nob. ⁊ iō (oculi mei) interiores .ſ. intellectꝰ ⁊ affectꝰ. intellectꝰ ꝑ cogitatonē. psͣ. Et meditatio cordis mei ⁊cͣ. affectꝰ ꝑ deſideriū. pēDn̄e an̄ te oē deſide. meū (ſꝑ ad do.) ſupple reſpiciūt ẜmqd̓ de ſanctis cantamꝰ. qm̄ in hac ꝑegrinatiōe ſolo corꝑecōſtitutꝰ cogitatiōe ⁊ auiditate in illa eterna patria cōuerſatus eſt. Eccl̓s. ij. Sapientis oculi in capite eius .i. in deoEccl̓s. xj. Delectabile eſt oculis videre ſolē. Iob. xxix. luxvultꝰ mei nō cadebat ī terrā. ꝯͣ de ſtultis. ꝓuer xxvij. Oculi ſtultoꝝ in finibꝰ terre. Sūt aūt oculi dirigendi ad deuꝫvt ad finē. psͣ. Om̄is cōſumatōis vidi finē. ad Ro. x. Finislegis xp̄s eſt ad iuſticiā oī credenti. Itē vt ad brauiū. vnd̓in hymno. Tu eſto nr̄m gaudiū qͥ es futurꝰ premiū. Gen̄.xj. Ego ſum merces tua. Phil. iij. Poſterioꝝ oblitꝰ ad eaꝟo q̄ ſūt pͥora extendens meip̄m ad deſtinatū ꝑſequor adbrauiū eterne vocatōis. Itē vt ad illuminatorē. Io. j. Illuminat oēm hoīem ve. in hunc mun. psͣ. Aecedite ad eū ⁊illumi. Itē vt gr̄as reddamꝰ Eccl̓i. vl. Danti mihi ſap. dabo glo. ſ poſſet dici ſi ſꝑ habeas oculos in celis poteris illaq̄ari. ad qd̓ rn̄det dicēs neqͣqͣꝫ (qm̄ ip̄e euel. de la. p. m.Prouer .j. Fruſtra iacit̉ rhete an̄ oculos pennatoꝝ ibi dicit interl̓. facile euadit laq̄os in terris qͥ ſꝑ hꝫ oculos in celis. ¶ Et noͣ. ꝙ multi ſunt laquei videlicet.¶ Cupiditatis. Iob. xviij. Baldach loq̄ns d̓ cupido dixitImmiſit in rhete pedes ſuos. ⁊ in maculis eiꝰ ambula tenebit̉ plāta eiꝰ laq̄o. plantā vocat extremitatē vite qꝛ qͣntomagis accedit cupidꝰ ad finē vite ſue tantomagis exardeſcit in cupiditate. vn̄ Hiero. Cū alia vicia in hoīe ſeneſcant ſola auaricia iuueneſcit. j. Thi. vj. Qui volunt diuites fieri incidunt in laqueū dyaboli.¶ Praue cōſuetudinis. Prouer. v. Iniqͥtates ſue capiūtimpiū. ⁊ funibꝰ peccatoꝝ ſuoꝝ conſtriuget̉.¶ Praui exempli. Oſee. v. Laqueus facti eſtis ſpeculatiōi⁊ rhete expanſuꝫ ſuꝑ tabor. hoc dicit malis prelatis qͥ ſuoexemplo alios trahunt ad peccatum.¶ Perplexitatis. psͣ. Funes pctōꝝ circūplexi ſunt me.¶ Temptationis. Hiere. l. Illaquēaui te ⁊ captaⁱ es babi.lon: ⁊ neſciebas.¶ Inepti timoris .ſ. male humiliantis. psͣ. Laqueū parauerunt pedibꝰ meis. ⁊ incuruauerunt animā meam.¶ Praui amoris. Eccl̓s. vij. Inueni amariorē morte muliere q̄ laqueꝰ venatoꝝ eſt. Eccl̓i. ix. Ne reſpicias muliereꝫmultiuolā ne forte incidas in laqueos illiꝰ.¶ Pene. ps. Laqueꝰ ꝯtri. eſt ⁊ nos liber. ſu. Iob. xiij. Po-
g 4
Bonū opꝰqͣre diciturſemen.
Timor d̓ineceſſariuſꝓpt̓ mula.
Charitasqͣre d̓r lex
14
MOculi nr̄i qͣre ad deū ſidirigendi.
Multi ſūtlaquei.
16