XLIXUigeſimuſtercius

XLIX

inueniens dicit reuertar in domū meā priorē ⁊cͣ. ij. Pet̓. ij.Sus lota in volūtabro luti ⁊cͣ.¶ Tribulatiōibꝰ terit̉. Thob. xij. Quia acceptus eras d̓oneceſſe fuit vt tentatio ꝓbaret te.¶ Infima eſt .i. humilis Luc. xxij. Qui maior eſt veſtrū fiat ficut minor. Eccl̓i. iij. Quanto magnꝰ es humilia te inoībꝰ quanto magis premit̉ tanto ⁊ ſolidior efficit̉ ꝑ ſpemGreg. Tanto ſpes ſolidior ſurgit quanto quis ꝓ eo grauiora ſuſtulit.¶ Fructifera eſt ſi colat̉ .ſ. vomere p̄dicatiōis ⁊ doctrineProuer. xxiij. Diligenter exerce agrū tuū ⁊cͣ. ⁊ poſt ſb̓ditꝑ agrū hoīs pigri tranſiui ⁊ ꝑ vineā ſtulti viri ⁊ ecce totuꝫrepleuerant vrtice. Eccl̓i. xx. Qui oꝑat̉ terrā ſuā inaltabitaceruū frugū. ⁊ qͥ oꝑat̉ iuſticiā ipſe exaltabit̉.¶ Obſcura eſt qꝛ reputat ſe ignorantē et pctōrem. ⁊ talesvere ſunt poſſeſſio xp̄i: ps. Poſuit tenebras iatibulū ſuuꝫEſa. l. Induam celos tenebris ⁊ ponam ſaccum operimētum eorum.¶ Firma eſt in ſe. Eccleſiaſtes .j. Generatio preterit generatio aduenit: t̓ra aūt ineternū ſtat. Eccl̓s. xv. Firmabit̉in illo ⁊ nō flectet̉. Math̓. vij. Venerunt flumina ⁊ flauerunt venti ⁊ irruerūt in domū illā ⁊ nō cecidit ⁊cͣ. Nunqͣmutat locū ſuū. Greg. Mobilitas exterior indicat ꝙ int̓rius nulla ſtabilitate ſubſiſtat. hec ergo (terra ē dn̄i) ẜm ilud Sap̄. iij. Iuſtoꝝ anime in manu dei ſunt .i. eiꝰ ſeruitōp̄ciſe intenta (⁊ plenitudo eiꝰ) qꝛ ipſe dat eam Ioh̓. j. Dplenitudine eiꝰ om̄s accepimꝰ. ps. Bn̄dic anima mea dn̄⁊ omnia q̄ intra me ſunt nomini ſancto eiꝰ ⁊cͣ. ⁊ poſt. Qureplet in bonis deſideriū tuū (orbis terraꝝ) aīa etiā diciorbis ꝓpter rotunditatē qꝛ ſolum eterna appetit ⁊ eſt dn̄iqꝛ ipſe pͥncipiū ⁊ finis a quo bona oīa anime exeunt. ⁊ acque reuerti debent ꝑ gratiarūactionē. Apoc̄. j. ⁊ vlti. Egſum alpha ⁊ o. Eccl̓i. j. Ad locum vnde exeunt flumināuertunt̉. ⁊ hͦ eſt qd̓ ſubiungit (⁊ vniuerſi qͥ habitant ī eid eſt vniuerſi motus boni qͥ ſunt in anima: ſunt dn̄i orinaliter ⁊ finalit̓. Eſa. xxvj. Omīa oꝑa noſtra oꝑatus es innobis dn̄e (qꝛ ip̄e ſuꝑ maria fundauit eū ⁊ ſuꝑ flu. prepa.eū) ꝑ maria ſignificant̉ amaritudines huius mundi ⁊ tribulatiōes: ꝑ flumina q̄ fluunt delicie huiꝰ mundi q̄ fluūt:⁊ tranſeunt. ij. Ioh̓. ij. Et mundꝰ tranſibit ⁊ cōcupiſcentia eius (ſuꝑ maria) ergo (fundauit) dn̄s (eum) qͥ adueſitates mundi nō timet (ſuꝑ flumi. p̄pa. eū) qͥ mundi delicias cōtemnit ⁊ horret. ꝓpter hoc dicit. psͣ. Iacta in domino curam tuā. ecce vbi fundat̉ iuſtus .ſ. in dn̄o ⁊ ſequit̉ eipſe te enutriet ⁊ nō dabit ineternū fluctuationē iuſto. iniuſtus ꝟo fluctuat. qꝛ mō timet aduerſa: mō aſpirat adſpera. qͣre aūt dicit preparauit. qꝛ ſic nō in iſtis inferiorilſed in deo fundari eſt p̄paratio ad aſcendendū in celumqꝛ iam eleuati ſunt a terra. mens habitat in celo ⁊ corpuqd̓ corrumpit̉ ſuꝑ terram adhuc detinet̉ ꝓpter hoc dicit.Iob. vij. Suſpendium eligit anima mea. ⁊ ꝓpter hoc aꝑte ſubditur.¶ Quis aſcendet in montē domini aut qͥsſtabit in loco ſancto eius.¶ Quis aſcendet in mon. do.) vt poſtea dicemꝰ ſꝫ priꝰ exponamꝰ hoc de eccl̓ia q̄ d̓r mons dn̄i ⁊ locus ſanctus etqꝛ in ea eſt vite altitudo. ⁊ ipſe ſanctificauit eam ſanguineſuo. ſicut dicit apl̓s Eph̓. v. Xp̄s dilexit eccl̓iam ⁊ tradidſemetip̄m vt illam ſanctificaret. de hoc monte ⁊ loco ſarcto dicit xp̄s in psͣ. Ego aūt cōſtitutꝰ ſum rex ab eo ſuꝑon mon .ſ. eiꝰ ⁊cͣ. qꝛ igit̉ ꝓpheta vocauerat eccl̓iam orbenterrarum ne crederet aliqͥs ꝙ om̄s qͥ ſunt in terra eſſēt d̓lꝰ. eccl̓ia. iō facit qōnem vt poſtea ſoluat eam ⁊ dicit (qͥs aſcidet in mont. do.) .i. in eccl̓iam vt ſit de eccl̓ia merito. Illem̄ qͥ ſunt de eccl̓ia tm̄ numero nō aſcendunt ſꝫ deſcendūnec ſtant ibi ſed potius cadunt vn̄ addit (aut qͥs ſtabit)fidem ⁊ bonā oꝑationē (in loco ſancto eiꝰ) .i. in eccl̓ia ſouit aūt qd̓ queſierat cum reſpondet.¶ Innocens manibꝰ ⁊ mundo corde. qͥ nonaccepit in vano animā ſuā. nec iurauit ī dolo proximo ſuo.

¶ Innocens ma.) q. d. qͥ ſine pctō eſt. ⁊ excludit hic om̄e Ogenꝰ pctī. om̄e em̄ pctm̄ aūt ē in oꝑe: aut in cogitatiōe: autin locutiōe: aut in omiſſiōe. Dicit gͦ ꝙ tales hītabūt in loco ſancto eiꝰ (innocens manibꝰ) qͥ nō peccauit oꝑe. vel fipeccauit ꝑ pnīam deleuit (⁊ mūdo corde) h̓ excludit peccatū cogitatiōis (qͥ nō accepit in vano aīam ſuā) hic excludit pctm̄ omiſſiōis qͥ em̄ n̄ facit hͦ ad qd̓ accepit animā: inuanū .i. fruſtra accepit animā. Iob. v. Hō natus ad laborem. ⁊ ſic hō accepit aīam vt laboraret (nec iurauit in dolo ꝓximo ſuo) hic excludit pctm̄ locutiōis. De primo. ſcꝫde peccato oꝑis. psͣ. Odiſti om̄s qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē. de pec.cato cogitatōis Sap̄. j. Peruerſe cogitatōes ſuꝑant a d̓oDe pctō locutiōis. psͣ. Perdes om̄s qͥ loquunt̉ mendaciūDe pctō omiſſiōis Prouer. xvj. Abominatio dn̄i oīs arrogans etiā ſi manus ad manū fuerit nō erit innocens ⁊ expreſſius Math̓. iij. Omnis arbor que nō facit fructū bonum excidetur ⁊ in ignem mittetur.¶ Hic accipiet benedictionem a dn̄o ⁊ miſericordiam a deo ſalutari ſuo.¶ Hic ponit ꝓpheta duplex premiū eiꝰ qͥ talis ſuerit. Primū eſt ꝓfectus de bono in melius. vn̄ dicit (hic) qui talisfuerit vt diximꝰ (accipiet. bene. a dn̄o) .i. multiplicationeꝫꝟtutū Gen̄. j. Bn̄dixit illis deꝰ: ⁊ ait. Creſcite ⁊ multiplicamini. Eccl̓i. xj. Bn̄dictio dei in mercedē iuſti feſtinat et inhonore veloci ꝓceſſus illius multiplicat. Scd̓m meritū ēremiſſio pctōꝝ. de quo addit ( mīam) ſupple accipiet (deo ſalutari ſuo) ſed qꝛ qͥ vult hanc bn̄dictionē ⁊ mīam ꝑp̄dicta mereri oꝫ vt habeat intentionē rectā. iō bn̄ ſequit̉.¶ Hec eſt generatio querentium eū. querentium faciem dei iacob.¶ Hec eſt generatio) de qua Sap̄. iiij. O quā pulcra ē caſta generatio cū claritate. non eſt caſta q̄ oꝑat̉ cū libidinegloriandi. ſed q̄ pure ꝓpter deū: ⁊ iō bene dicit cū claritate (querentiū deū) qͣꝫtum ad affectū (querentiū fa. dei iacob) .i. cognitionē eius ⁊ hoc qͣꝫtum ad intellectuꝫ. Poſſumus aūt moraliter ꝑ montē dn̄i intellige̓ cōtēplationē celeſtiū ⁊ bn̄ querit (qͥs aſcendet in montē dn̄i aūt qͥs ſtabit⁊cͣ.) qꝛ pauci aſcendunt ⁊ pauciores ſtant. qꝛ vt dicit̉ in psOculos ſuos ſtatuerunt in terrā. ⁊ alibi ꝓ nullo habuer̄tterrā deſiderabilē. debemꝰ aūt aſcendere montē iſtū contemplatiōis ꝓpter multa. Primo ad vitandū tumultꝰ cogitationū Math. v. Uidens ieſus turbas aſcendit in mōtem. iij. Reg. xix. Nō in cōmotiōe dn̄s. Secundo ad vitādum mundi ambitionē. Ioh̓. vj. Cum cognouiſſet qꝛ venturi eēt vt raꝑent eum ⁊ facerent regē̓ fugit in montem.Tercio ad videndū patriā veſtrā. Nume. xxvij. Aſcendein montē iſtum abarim ⁊ cōtemplare inde terrā quam daturꝰ ſum filijs iſrl̓. Abarim interp̄tat̉ montes tranſeuntiūMath̓. vl. Undecim diſcipuli abierūt in galileā in montequē cōſtituit illis dn̄s. ⁊ videntes eū adorauerūt. Quartoqꝛ addiſcimꝰ ibi legem dei ſicut Moyſes. Exo. xxiiij. Eſa.ij. Uenite aſcendamꝰ in montē dn̄i ⁊ docebit nos vias ſuas. ⁊ ambulabimꝰ ī ſemitis eiꝰ qꝛ de ſyon exibit lex ⁊ ꝟbūdn̄i de irl̓m. Quinto qꝛ ibi deſcēdit ros gr̄e. psͣ. Sicut roshermon qͥ deſcendit in montē ſyon. Sexto qꝛ ibi om̄s errores occidunt̉ ſicut helyas interfecit om̄s ꝓph̓as Baal īmontē carmelli. iij. Reg. xviij. vel ꝑ montē regnū celoꝝ intelligit̉ de quo q̄rit (qͥs aſcendet) in illd̓. Et noͣ. ꝙ hoc qd̓dicit qͥs innuit̉ difficultas aſcendendi ⁊ paucitas aſcendētiū. Math̓. vij. Oanguſta porta ⁊ arta via q̄ ducit ad vitam: ⁊ pauci ſunt qͥ inueniunt eā (innoc. ma. ⁊cͣ.) vt ſupraexpoſitū eſt. Prouer. xiij. Iuſticia cuſtodit innocentis viāInnocens eſt qͥ nec miſerū facit nec miſerū derelinqͥt. innocens gͦ eſt manibꝰ qͥ nec rapit aliena nec ſua dat indignis nec retinet dignis. Eccl̓i. iiij. Nō ſit manus tua clauſa ⁊cͣ. Eſa. xxxiij. Qui excutit manꝰ ⁊cͣ. Prouer. xj. Manꝰin manu nō erit innocens malꝰ (⁊ mundo cor.) Mat. v.Btī mundo cor. ⁊cͣ. Prouer. xiij. Abominatō dn̄o cor prauū. Ierę. iiij. Laua a malicia cor tuū (qͥ nō ac. inva. a. ſu.)ꝯtra ocioſos ⁊ negligentes. Roꝝ. viij. Uanitati ſubiecta ēcreatura. corpn̄s nemo accipit inuanū ſed bn̄ curat illud.

Eccl̓ia dicitur monsdn̄i et locꝰſanctꝰ eiꝰ.

Ꝙ aſcēde̓debemꝰ inmōtē cōtēplatōis ꝓpter ſex.

m̄e genꝰpctī qͣtuomodis cōmittit̉.

Moraliter