XLVIIUigeſimuſprimus

XLVII

meis qui digne ſumūt corpus meū nō ita ſꝫ quid.¶ Et anima mea illi viuet: ⁊ ſemē meum ſeruiet ipſi.¶ Et anima mea) ⁊ meorū (illi viuet) .i. ꝑ eum. mei em̄ vtuent hic ꝑ gratiā in futuro ꝑ gloriā (et) ꝓ qꝛ (ſemē meū).i. fideles quos ego genui ꝑ fidem (ſeruiet ipſi) amore iuſticie nō timore pene: de generatōe iſta Ioh̓. v. Omniscredit qm̄ iheſus eſt xp̄s ex deo natus eſt: de duobus .ſ. ⁊generatōe ⁊ ſeruitio Eſa. liij. Si poſuerit aīam ſuā ꝓ pctōvidebit ſemen longeuū. ecce primū. ⁊ voluntas dn̄i in manū eius diriget̉. ecce ſcd̓m. ⁊ quō erit hoc ſubiūgit ꝙ fietꝑp̄dicationē apl̓oꝝ. vn̄ dicit.¶ Annunciabit̉ domino generatio ventura: ⁊ annunciabunt celi iuſticiam eius: populo qui naſcet̉ quem fecit dn̄s.¶ Annuciabit̉ dn̄o) .i. ad honorē dn̄i (generatio vētur.i. illi qui regenerādi ſunt ⁊ futuri filij dei: beati dicent̉ aapl̓is ẜm illud Math̓. xj. Pauꝑes euangelizant̉ ⁊ beaqui nō fuerit ſcandalizatus in me. ⁊ generationi illi cū gnerata fuerit p̄dicabūt apl̓i doctrinā dei. hoc eſt qd̓ ſequi(⁊ annūciabūt celi) hoc eſt apl̓i (iuſticiā eius) .i. dei filiūvel mādata dei ꝑ q̄ iuſte viuit̉ (ppl̓o qui naſcet̉) vt dictuꝫeſt quem fecit dn̄s .i. creauit nō ex nullo ſꝫ ſanguine ꝓpriovnde dicit beatus Bern̄. Memēto homo te ⁊ ſi de nullfactum nō tn̄ de nullo redemptū. j. Coꝝ. vj. Empti eſtiscio magno. Moraliter (reminiſcent̉ vniuerſi fines terr.i. oēs in quibus finita eſt terra: nō dicit cuius ſꝫ debemureminiſci multorū ⁊ ꝓpter multa p̄teritorū vt doleamusEſa. xxxviij. Recogitabo tibi oēs annos meos in amari7 tudine aīe mee p̄ſentiū vt ea ſuppeditemus Gen̄. iij. Ipſconteret caput tuum. ⁊ vt eis indignemur Proueb̓r. x.Indignatio regis nuncij mortis futurorū vt ea fugiamEccl̓i. xxj. quaſi a facie colubri fuge pctā p̄teritorū vt gratias reddamus. j. Thim̄. v. c. In omnibus gr̄as agentesIud̓. ix. Nunc igit̉ ſi reddidiſtis vicem bn̄ficijs eius quipugnauit ꝓ nobis: ⁊ aīam ſuam dedit ꝑiculis vt erueretnos de manu madian. ſupple reminiſcemini Tren̄. iij. R.cordare pauꝑtatis mee abſinthij ⁊ fellis p̄ſentiū vt ei ſeruiamus. Psͣ. Confitebit̉ tibi cum bn̄feceris ei Eccl̓i. vlt.Danti mihi ſapīam dabo gloriā futurorū vt nos ad ea p̄paremus Math̓. xix. Quid boni faciā vt vitam eternamhabeā ptātis dn̄i vt eum timeamus Hiere. xj. Quis nō timebit te o rex gentium ⁊cͣ. ſapientie eius vt erubeſcamuspeccare. Vnde verſus. Cum quid turpe facis qd̓ me ſpectante ruberes. Cur ſpectante deo non magis ipſe rubes.Prouer xv. In omni loco oruli dn̄i contemplant̉ bonos⁊ malos: exemplum de quodam. Miſericordie dei ne deſperemus. Psͣ. Suauis dn̄s vniuerſis ⁊ miſeratōes eitſuꝑ omnia opera eius: ⁊ beatus Bern̄. Maior eſt xp̄i ꝑetas qͣꝫ queuis iniquitas. Psͣ. Miſericordias dn̄i ineternum cantabo. Mortis incerte vt omnia contemnamus.Hieronymus. Facile contemnit omnia qui ſemꝑ cogitatmoriturū. Plato ſumma philoſophia eſt aſſidua mortiscogitatio Eccl̓i. vij. Fili memorare nouiſſima tua ⁊ inetetnū nō peccabis. Aduerſitatis eterne ne in pn̄ti ꝓſperitate eleuemur Eccl̓s. xj. Si multis annis vixerit homo. ⁊ inhis omnibus letatus fuerit meminiſſe debet tenebroſi tēporis ⁊ dierum multorū qui cum venerint vanitatis arguent̉ p̄terita ⁊cͣ. proſperitatis eterne ne in pn̄ti aduerſitatdeprimamur Roma. viij. Non ſunt condigne paſſioneshuius tēꝑis ad futuram gloriam que reuelabit̉ in nobis.ij. Coꝝ. iiij. Id em̄ qd̓ in p̄ſenti eſt momentaneum ⁊ leuetribulatiōis noſtre ſupra modū in ſublimitate eterne glorie pondus oꝑabit̉ in nobis Eccl̓i. xj. In die malorū memor ſis bonorū ⁊cͣ. Si bene reminiſcerent̉ iſtorum fieretqd̓ ſequit̉ (⁊ ꝯuertent̉ ad dn̄m vniuerſi fines terre) id eſtex toto verterēt ſe ad dn̄m vt p̄ter eū aliud nō quererēt ⁊eſſent vniuerſi hoīes (fines terre) qꝛ in eis amor terrenorum finiret̉ ⁊ deficeret: vel ſic (vt fines terre) dicant̉ auari in quibus terra habitat: qꝛ nō cogitant niſi de terrenis:de quibus Prouer .xvj. Sculi ſtultorum in finibus terre.

ſtultos dicit auaros Luce. xij. Stulte hac nocte morierie⁊cͣ. Eccl̓i. xxxiiij. Quaſi qui app̄hēdit vmbram ⁊ ꝑſequit̉ventū: ſic qui attēdit ad viſa mendacia Eccl̓s. v. Auarusnō implebit̉ pecunia Aggei .j. Qui mercedes cōgregauitmiſit eas in ſacͣcū ꝑtuſum ⁊ ꝑ (familias gentiū) ſignificēt̉diuerſa genera peccatorū carnalium q̄ faciūt hoīem gentilem .i. irrationalem. Eſt ergo ſenſus ſi auari ⁊ luxurioſireminiſcant̉ illa que p̄diximus auari cōuertent̉ ad dn̄mrelicto amore terrenorū: ⁊ luxurioſi diuerſis generibꝰ luxurie ſeruiētes relictis peccatis ſoli deo ſeruiēt. hoc eſt qd̓dicit (⁊ adorabunt in cōſpectu eius) dei .ſ. (vniuerſe familie gentium) Zach̓. xij. Plangent terra familie. ⁊ familieſeorſum. quare: qꝛ ⁊ ſibi ſeruietes remunerat ⁊ ſeruientespeccatis cōdemnabit. vn̄ ſequit̉ (qm̄ dn̄i eſt regnum) qd̓ſcꝫ ꝓmiſit ſanctis Math̓. v. Beati pauꝑes ſpū: qm̄ ipſorū eſt regnū celoruꝫ: ⁊ Eccl̓i. xxiij. Gloria magna eſt ſequidn̄m. Longitudo em̄ dierum aſſumet̉ ab eo (⁊ ipſe dn̄abitur gentiū) .i. gentiliter viuētium .i. ſe dn̄m oſtēdet. retrudet em̄ eos in infernum: vn̄ Zach̓. ix. Poteſtas eius a mari vſqꝫ ad mare ⁊ a fluminibus vſqꝫ ad fines terre .ſ. a mari huius mūdi vſqꝫ ad amaritudinem inferni vt eos qͥ iniſto mari ſe ſubmergūt in illo mari ꝓijciat: ⁊ a fluminibꝰdeliciarū (vſqꝫ ad fines terre) .i. vſqꝫ in infernū: qꝛ qui volunt hic ponere finem terre .i. terrenitati ſue: ibi inueniētfinem terre velint nolint. qꝛ de terra traſibunt ad ignem.vnde Deut̓. xxxij. Ignis ſuccēſus eſt in furore meo: ⁊ ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima deuorabitqꝫ terrā .i. terrenos cum germine ſuo .i. cum oībus ſequacibus eorū: velterrā vocat cupiditatē germinās vicia alia q̄ ex cupiditate ꝓcedūt. ẜm illud. j. Thim̄. vj. Radix oīm malorū cupiditas: ⁊ hoc eſt qd̓ ſequit̉ (manducauerūt ⁊ adorauerutoēs pingues terre) māducauerūt ſeruiētes gule ⁊ adorauerūt ventrem ſuū Phil̓. iij. Quoꝝ deus venter eſt Dan̄.xiiij. Nōne tibi videt̉ bel eſſe viuēs deus: nōne vides quāta cōmedat ⁊ bibat quottidie: ⁊ ait Dan̄. ille eſt intrinſecꝰluteꝰ ⁊ forinſecꝰ ereꝰ. vl̓ ꝑ māducauerūt. ſignificat̉ pctm̄gule. ꝑ adorauerūt pctm̄ luxurie qd̓ eſt gula. ſequit̉. Psͣ.Iniciati ſunt beelphegor. ⁊ ꝓ id eſt comederūt ſacrificiamortuorū. Hiero. Venter ⁊ genitalia vicina ſunt ⁊cͣ. vel ꝑmāducauerūt cōcupiſcēcia carnis ⁊ voluptas intelligat̉:ꝑ (adorauerūt) pctm̄ cupiditatis quod ſil̓r ſequit̉ ex illo.Prouerb̓. xxj. Due ſunt ſanguiſuge filie ⁊cͣ. ⁊ ſic ꝑ (adorauerūt) tria pctā intelligunt̉ .ſ. gula: luxuria: auaricia: quiaiſta tria in ſacra ſcriptura ydolatria notant̉. de gula dictūeſt quoꝝ deus vēter eſt. de luxuria dr̄ in psͣ. Et iniciati ſūtbeelphegor: de auaricia Eph̓. v. dr̄ ꝙ eſt ydolorū ſeruitus⁊ hoc faciūt (oēs fines terre) .i. diuites in qͥbus illa tria vicia regnāt ⁊ qͥd ſequit̉ (in cōſpectu eius cadēt oēs qui deſcēdunt in terrā) in (ꝯſpectu) .i. a ꝯſpectu eius terribili indie iudicij (cadent) in infernū (oēs qui deſcēdūt in terrā).i. qui in terrenis cor ſuū ⁊ amorē quē in celeſtibus ſolumponere deberēt: vn̄ de talibus dr̄ Apoc. vj. ꝙ reges terre ⁊principes ⁊ tribuni ⁊ diuites ⁊ fortes: ecce pinguēs dicētmontibus ⁊ petris. cadite ſuꝑ nos ⁊ abſcōdite nos a facieſedentis ſuꝑ thronū ⁊ ab ira agni: qm̄ venit dies magnusire impiorū: ⁊ quis poterit ſtare. q. d. nullus. Psͣ. Alliſiſtieos dum alleuarent̉: ſꝫ (in cōſpectu eius cadent oēs qͥ deſcendūt in terrā) nō dicit in terra: qꝛ boni deſcendūt in terra ꝑ humilitate vt aſcēdant in celū Luce. xiij. Qui ſe humiliat exaltabit̉: vel de talibus dr̄ ꝙ in pn̄ti cadunt in cōſpectu eius: qꝛ pctōres ⁊ viles ſunt coram dn̄o. licet alti ⁊honorabiles ſint coram mundo Luce. .vj. Uos eſtis quiiuſtificatis vos coram hominibus. deus autem nouit corda veſtra. quia qd̓ hominibus altum eſt abhominabile ēapud deum. illi ita cadunt: ſed (anima mea illi viuet) dicit vir iuſtus .i. ſtabit in gratia que ē vita anime: ita ꝙ nōcadet per mortem peccati (illi) id eſt ad honorem eius.Psͣ. Fortitudinem meam ad te cuſtodiam. Ad Romanos. xiiij. Tu quis es qui iudicas alienum ſeruum. quaſidi. nō tuum ſed dei. ⁊ ait ſuo domino ſtat aut cadit ſtabitautem potens eſt em̄ deus ſtatuere illum Phil̓. j. Mihiviuere xp̄s eſt ⁊ mori lucrum eſt (⁊ ſemen meum ſeruiet

MoraliterꝘ multorū reminiſci debemꝰ

Uerſus

34