Decimuſſeptimus

DecimuſſeptimusXX

222LX I

tas xp̄i exaltata ſit nec dicit ſuꝑ ſeraphin (ſ ſuꝑ cherubīqͥ ē penultimꝰ ordo qͥa vltra ſeraphin nō ē niſi giroteſia .īſacer ordo trinitatis ſi ergo diceret ſuꝑ ſeraphin videre d̓cere hominē aſcēdere vſqꝫ ad diuinā eſſentiā ⁊ ꝙ humantas eēt equalis diuinitati qd̓ remouet dicēs (ſuper cherubin) verūtn̄ xp̄s hō ⁊ etiā Bea. ꝟgo ē ſuꝑ om̄s ordines angeloꝝ in celo ⁊ loco ⁊ merito. vel (ſuꝑ cherubin) dr̄ qꝛ nulla ſciētia pōt attinge̓ ad ip̄m. vn̄ psͣ. Mirabilis ē ſcīa t. ⁊cͣEccl̓iaſtes. vij. Dixi ſapiēs efficiar ⁊ longius receſſit a me(⁊ volauit) .i. velociter aſcēdit (volauit ſuꝑ pennas vē.i. citius qͣꝫ venti. ⁊ ē ypbolica cōmendatio. vt maior notevelocitas aſcēſus eiꝰ geminatio em̄ verbi notat celerē eiusaſcenſū vel celeritatē fame eiꝰ qͣꝫ cito natus tā cito paſtoribus nunciatus Luce .j. Et magis ſtelle indicio reuelatusMathei. ij. vel (volauit) id ē eleuatus ē (ſuper pen. vēid eſt ſuper ꝟtutes animaꝝ. venti eī dicūt̉ aīe. Iob. xxvi.Qui fecit vētis pondꝰ .i. aīabus corpus. pēne ſunt ꝟtutesſuꝑ qͣs volauit qͥa ſua gr̄a ē ſuꝑ oēm gratiā. Ioh̓. iij. Dedit ei ſpm̄ nō ad menſurā. et etiā in hoc notat̉ ꝙ ab ip̄o eſoīs gr̄a. Ioh̓. j. De plenitudine eiꝰ oēs accepimꝰ. Et notaꝙ bis dicit (volauit) et ad pͥmū nihil addit ſꝫ ad ſcd̓m addit iſtud (ſuꝑ pē. vē.) pͥmū volauit refert̉ ad diuinitatemcuiꝰ ꝟtus ē ſua eēntia q̄ qͥa tāta ē id̓o ad eā nullā fecit comparationē ſcd̓m aūt refert̉ ad gr̄am hūanitatis q̄ aliquomō reſpicit vel recipit ꝓportionē. Iero. on̄dit̉ h̓ xp̄s velotor vento leuior ꝙͣ aīa p̄celſior angelis et quibuſcunqͣꝫ ſanctis vel al̓r (et aſcēdit ſuꝑ che.) ꝙ interp̄tat̉ plenitudo ſcīq. d. Omne hoīs ſcīam excedit eiꝰ aſcēſio (aſcēdit ſu. che.i. in ſeraphin qd̓ ē fuꝑ cherubin qd̓ ſeraꝗhin interp̄tat̉ ardor vel ardētes .i. aſcedit et habitat ī eis qͥ ardēt igne charitatis. Ioh̓. xiiij. Si qͥs diligit me. ſer. me ẜua. et pr̄ meusdili. eū. ⁊ ad eū ve. et mā. apud. e. fa. ⁊ qͣꝫuis ita aſcēderit tr̄volauit a nr̄o intellectu psͣ. Aſcēdet hō ad cor altū et exaltabit̉ deꝰ. Iob. ix. Si venerit ad me non videbo eū. ſi abro: nō intelligā. Can. vj. Auerte oculos tuos a me: qͥa ipſme auolare fecerunt ⁊ hoc (ſuꝑ pē. vē) .i. ꝟtutes ſctōꝝ eaꝓtegēdo occaſionalit̓ qꝛ ex hoc humiliant̉: et augendo qͥdominus ſe ſubtrahit aliquādo vt auidius querat̉: ⁊ habitus diligentius cuſtodiatur.¶ Et poſuit tenebras latibulum ſuum in cicuitu eius tabernaculū eiꝰ. tenebroſa aquain nubibus aeris.¶ Et poſuit te) .i. miſteriū incarnatiōis/ latibulū ſuum) viſic fides haberet meritū. vn̄ dicit Aug. Dn̄e abſcōde te vcredamꝰ. iij. Regū. viij. dixit dn̄s vt habitaret ī nebula. vel(tenebrās) celū empireū (poſuit latibulū ſuū) quia de illonihil ſcimꝰ. Eſa. vj. Uidi dn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſun⁊ eleuatū et plena erat domꝰ a maieſtate eiꝰ ⁊ ea q̄ ſb̓ ipſoerāt replebāt tēplū. ſeraphin ſtabāt ſuꝑ illud ſex ale vni eſex ale alteri duabꝰ velabāt faciē eiꝰ ⁊ duabꝰ vel abāt eiꝰ ꝑdes ⁊cͣ. vl̓ (tenebras) .i. ſcpͥturas ꝓph̓aꝝ ī qͥbꝰ latet qꝛ ſcpͥtura vr̄ hūilis ẜm formā lr̄e: ſꝫ tn̄ dn̄s ītus latet. j. Pe. j. hēmꝰfirmiorē ꝓpheticū ẜmonē cui bn̄facitis attēdentes. q. lucetne lucēti ī caliginoſo loco. vel (tenebras) .i. eccleſie ſacͣmēta (latibulū) qꝛ ibi ē ⁊ tn̄ nō videmꝰ eū ibi niſi ꝑ fidē. vl̓ (tēnebras) .i. nubes mūdi in qͥbus habitat ꝑ gratiam (latibulū) qꝛ nō ibi videt̉ a mūdanis. Eſa. l. induā celos tenebris⁊ ponā ſaccū oꝑimentū eoꝝ vel (tenebras) .i. pctōres (nit latibulū) qꝛ in eis oꝑat̉ ip̄is neſciētibꝰ ⁊ qͣꝫuis ī teneliſtis ſic lateat tn̄ (i circuitu eiꝰ) .i. ex oī ꝑte ē (tabernaculūeius .i. eccl̓ia vel q̄libet aīa iuſta q̄ militat deo. vn̄ dixit (tabernaculū) qd̓ ē militantiū .i. adheret ei nō vt in carne ſꝫ ſicut ē in ſcpͥturis. vn̄ dicit (tenebroſa aqͣ) .i. obſcura doctrina (in nubibꝰ aeris) .i. in ſcpͥturis ꝓph̓aꝝ dr̄ aūt tabernaculū eiꝰ eē in circuitu eiꝰ qꝛ ip̄e. q. centꝝ ī medio eccl̓ie omībꝰquantū ī ſe ē eqͣlit̓ ſe offerēs ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe. Act̉. x.In veritate comꝑi ꝙ nō ē ꝑſonaꝝ acceptor deus ⁊cͣ. Incircuitu) dr̄ eē (tabernaculū) vt in ip̄o. q. in cētro oēs ꝯiūgantur vinculo charitatis: ſicut radioli ī medio quadrigeAct̉. iiij. multitudinis credentiū erat cor vnū ⁊ aīa vna .ſ. īdn̄o qͥ eos in ſe ꝯiungebat. Ioh̓. xj. Ieſus moriturus erat

Iꝓ gente et nō tm̄ ꝓ gente: ſed vt filios iſrael qͥ diſꝑſi erantcongregaret in vnū. Item (tabernaculū. e. in cir. e.) ad audiendū ad ornandū ad muniendū. vel (taber. in cir. eius)dicit etiā (eius) intra qd̓ tota latuit diuinitas nō īcluſa tn̄.Eſa. xlv. Uere tu es deꝰ abſcōditus. de hoc (taber) dicit̉ īpsͣ. In ſole poſuit tabernaculū ſuū (p̄ fulgore ⁊cͣ.) ꝯtinuatio dixi ꝙ (tenebroſa aqua) .i. obſcura doctrina (i nubibꝰaerꝭ) .i. ī ꝓphetꝭ ⁊ etiā alijs oībꝰ p̄dicatoribꝰ tenebroſa dico¶ Pre fulgore in conſpectu eius nubes trāſierunt: grando ⁊ carbones ignis.¶ Pre ful. in ꝯſpe. eiꝰ) .i. reſpectu fulgoris eius. qͥ erit ī manifeſtatione qn̄ videbimꝰ eū facie ad faciē: qꝛ nemo eſt adhuc in futura luce qͣꝫuis ſcripturas intelligat. vel ſic (tene.broſa aqua in nu. ac (alia lr̄a .i. in ꝓphetis qꝛ ether remotior ē a nobis qͣꝫ aer ſil̓r prophetica ſcriptura remotior et obſcurior ē qͣꝫ apoſtolica doctrīa addit (p̄fulgore) vna dictōē .i. p̄lucide (in ꝯſpectu) .i. in cognitiōe (eius) .ſ. dei nubes.i. apoſtoli qͥ deū vicimꝰ ꝯtemplant̉ (trāſierūt) de iudeisad gentes de hijs nubibꝰ. Eſa. lx. Qui ſunt iſti qͥ vt nubesvolāt ⁊cͣ. Eſa. v. Mādabo nubibꝰ meis ne plu. ſu. e. hym.Iob. xxxiiij. Frumentū deſiderat nubes. vn̄ dicit Gregor̄.Frumentū electi celeſtibus horreis recondēdi qͥ pluuiamdeſiderāt donec ad ꝑfectū veniāt de trāſitū dicit PaulusAct̉. xiij. Vobis oꝑtebat pͥmū p̄dicare verbū dei. ſed quoniā repuliſtis illud īdignos vos iudicaſtis eterne vite. Ecce cōuertimus nos ad gētes. vl̓ tranſierāt mundū ꝑ ꝯtemptū terrenoꝝ ſicut peregrini. Hebre. vl. Nō habemus hicmanentē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥrimus ꝑ fidē. Philippē. iij.Cōuerſatio noſtra in celis ē. Et nota ꝙ dicit (p̄fulgore) .i.p̄fulgide vbi duo notant̉ in fulgore claritas (in pre.) ſuꝑeminentia que debet eſſe in p̄dicatoribus que ⁊ fuit ī apoſtolis Dan̄. xij. Qui aūt docti fuerint fulgebūt. q. ſplendorfirmamenti ⁊ qui ad iuſticiā erudiūt multos. q. ſtelle imꝑpetuas eternitates ecce claritas. Exo. xxv. p̄cepit dn̄s vt fieret ſuper menſam corona īterraſilis alta quatuor digitis⁊ ſuper illam altera corona aureola ecce excellentia in aurea ⁊ aureola (grando) ſic lege (nubes tranſierūt. ⁊ in trāſitu ſuo factus eſt grando) ⁊ determinat hic modū p̄dicaNtionis apoſtoloꝝ qui conſiſtit in quatuor. Primo in aſpere increpando qd̓ uotat̉ cum dicit (grādo) Scd̓o ad amorē inflammādo. vnde dicit (⁊ carbones ignis) Iere. xxiij.Nunquid nō verba mea ſunt. q. ignis ardens: ecce inflammatio. et ſicut malleus conterens petras. ecce aſperitas īcrepationis ⁊ in psͣ. et virtutē terribilium tuorum dicēt. ecce increpatio (grando) memoriā habundantie ſuauitatistue eructabunt. ecce accenſio amoris. Et nota ꝙ non dicitignis ſed dicit (carbones ignis) ignis em̄ dicitur ſpūſſanctus. Luce. xij. Ignem veni mittere in terram: ſed ip̄i ſuntcarbones ignis quia ſuccēſi ſunt ſpirituſancto. Tercio cōſiſtit modus p̄dicationis apoſtoloꝝ in comminatione penarū eternarū quod notatur cū ſubditur (et intonuit) cōminando ſcꝫ has penas de celo de apoſtolis dn̄s Mat. x.Nō .n. vos eſtis qͥ loquimini: ſꝫ ſpiritus pa. ve. qui lo. in vobis. tonitrus enim terribiliter cōminant̉. psͣ. A voce tonitrui tui formidabunt. Eccl̓i. xliij. Uox tonitrui eius verberabit terram. id eſt terrenos. Fit autē dupliciter tonitrusẜm duas ſui diffinitiones quarum vna eſt. tonitrꝰ ē ex colliſione nubium. ſic apoſtoli et predicatores per colliſioneꝫauctoritatum faciunt tonitruum. Alia diffinitio ē tonitruus eſt ignis extinctus in nube nec fit ex igne ſolū nec ex nube ſolum quia oportet ꝙ predicatores habeāt duo. ignem.ſ. iram ꝑ zelum. nubem aquoſam id ē compaſſionē. ignisſine nube videt̉ potiꝰ īdignatō aut odiū qͣꝫ p̄dicatō. nubesſine igne remiſſio vn̄ Greg. ī paſtorali. Curandū qͥppe ē vtrectorē ſubditꝭ ⁊ matrē pietas et patrē exhibeat diſciplinaatꝫ int̓ hec ſollicita circūſpectiōe ꝓuidēdū ne aut diſtrictōrigida aut pietas ſit remiſſa. nā miſcd̓ia aut diſciplīa multu deſtruit̉ ſi vna ſine altera teneat̉: ſꝫ erga ſb̓ditos īeſſe rectoribus debet et iuſte conſolens miſericordia et pie ſeuiens diſciplina. Hinc nanqꝫ eſt ꝙ docente veritate per ſamaritani ſtudiam ſemiuiuus in ſtabulum ducitur et vinūatqꝫ oleū eius vulneribus adhibet̉ vt ꝑ vinū mordeantur

PRTonitruꝰfit duplici⁊ qͥd ſit ⁊ qͥliter p̄dicationi cōꝑat̉

Modus pͥdicationisapoſtoloꝝin quatuorconſiſtit.

22