Pſalmus
gnoſcēdo eius fatuitatē Math. xxiij. Relinquet̉ vob̓ dove. de. (adorabo) .i. in totā voluntatē ⁊ intētionē meā inclinaho ⁊ laudabo (ad templū ſan. t.) .i. ad xp̄m in qͦ plenitudo diuinitatis inhabitat Coloſſ. ij. In timore tuoſcꝫ reuerētie q̄ erit in patria. Psͣ. Timor do .ſ. ꝑma. in ſ.ſ.vel pōt legi de ſtatu pn̄tis vite (Adorabo ⁊cͣ). q. d. introibo in do. t. celeſtē: ⁊ interim (Adorabo ad tēp. ſan. t.) .i. iuxta illud (orabo) .i. in ingreſſu templi tui celeſtis ꝑ ſpemvn̄ alibi. d. Letatus ſum in his q̄ di. ſunt mihi: in do. dn̄i .ſ.celeſtē ibimus: ⁊ poſtea ſubdit. Stātes erāt .ſ. cum hec dicerent̉ (pedes nr̄i) .i. affectus (in atrijs. t. hier̄.) .ſ. ꝑ ſpem⁊ deſideriū: ⁊ lꝫ ita ſperē: tn̄ nō p̄ſuma. ⁊ hͦ etiā faciā (in timore. t.) .i. te timēdo qui eſt cuſtos ⁊ collator virtutū. iudex ⁊ pōderator opeꝝ Iob. ix. Uerebar o. m. ſciēs ꝙ notꝑce. de. Glo. dicit oīa oꝑa etiā bona: ⁊ ib dicit Greg. Sancti oē qd̓ agūt metuūt dum ꝯſiderāt ante quē iudiceꝫ ſtabunt. ꝯſiderāt em̄ mala qͣꝫ diſtincte iudicet ⁊ bona qͣꝫ ſubtiliter penſet.¶ Dn̄e deduc me in iuſticia tua ꝓpter inimicos meos: dirige in cōſpectu tuo viā meā¶ Hic eſt ſcd̓a ꝑs in qua petit auxiliū dn̄i ꝯtra impedimeta: ⁊ petit duo .ſ. vt dn̄s ſit deductor illius: ibi (dn̄e deducItem vt ſit ductor illius: ibi (dirige in ꝯſpectu. t.) Continuatio. Supra dixit. Introibo ⁊cͣ. ſꝫ ne impediar (o dn̄ededuc me) .i. de bono in melius fac me ꝓficere (in iuſticiatua) .i. in p̄ceptꝭ iuſticie. t. vel (in iuſticia. t.) ẜm iuſticiā tiam qua penitētes recipis. ⁊ ſi punis nō tn̄ malū infers: ſꝫeos ſuis malis relinquis nō in iuſticia hoīs qͥ malū ꝓ malo reddit ⁊ ſuū malū inferēdo malo voto malū vindicāsprior efficit̉ malus (deduc) dico (ꝓpter inimicos meosſcꝫ demones ꝯfundēdos ⁊ ammouendos vel hoīes corrgendos (dirige in ꝯſpectu. t.) .i. in ꝯſcīa vbi tu vides (vtmeā) .i. oꝑa vel voluntatē quā itur ad deū: vel (viā meā.i. p̄cepta vel pͥn am q̄ p̄cipua via eſt nobis inter alias vias. Hic dicunt̉ duo .ſ. (deduc: ⁊ dirige) Primū ꝑtinet acbona oꝑa. Scd̓m ad bonā intētione ſil̓e Exo. xxiij. Si n.tu ipſe p̄cedas nos ne ⁊cͣ. Et poſtea on̄dit qd̓ neceſſe eſt ꝙdn̄s deducat ⁊ dirigat viā ꝓpter inimicos qꝛ ſūt mēdacesvnde ſubdit.¶ Quoniam non eſt in ore eorum veritas:cor eorum vanum eſt.¶ Item qꝛ vani ſunt. vn̄ addit (cor eo. va. eſt) iſtud eſt cāp̄cedētis. Gre. Qd̓ leuis ꝯſcīa cōcipit. ꝓtinꝰ lingua leuor ꝓdit. Idem qͣlis ſermo on̄dit̉. talis animus cōprobat̉⁊ Math̓. xij. Ex abūdantia cordis os loquit̉. Item quiaſunt adulatores: vnde ſubdit.¶ Sepulcrū patēs eſt guttur eorū: linguisſuis doloſe agebant iudica illos deus.¶ Qd̓ .ſ. carnes corrumpit: ita adulatores blanda adulatione ad ſe trahūt hoīes ⁊ ſibi aſſimilando deuorāt: qͥbusmortuis ipſi ſunt ſepulcra Eſa. iij. Qui te beatū dicūt ipſte decipiūt. Greg. Mortuus mortuū ſepelit: qn̄ pctōr peccatorē aggere adulatiōis p̄mit. Itē qꝛ detractores. vn̄ addit (pates) ad cadauera .ſ. pctōꝝ recipiēda ⁊ fetorē emittendū ꝑ detractionē. Prouer. xxiij. dicit. Noli eſſe in ꝯͣuiuijs po. nec incōmeſſa. e. qui car. ꝯfe. ad veſ. Seneca. Nōrefert vtrū iſti detractores ſuꝑius vel inferius intonēt. q.d. ita fetēt verba eoꝝ ſicut ſtercora eoꝝ. ꝓpter hͦ ergo dicit(ſepulcrū pa. eſt gut. eorū) Item qꝛ doloſi ſunt. vn̄ ſubdit(linguis ſu. do. age.) .i. nō ſolū dolū loquebant̉ ſꝫ etiaꝫ acaffectū dolos ſuos ꝑducebāt Hiere. ix. Uir fratrē ſuū deridebit. ⁊ vin. nō lo. docue. em̄ lin. ſuā lo. men. Eccl̓i. xxvii.Beatus qͥ rectus eſt a lingua nequā. Nota ꝙ detractoreꝯꝑant̉ aliqn̄ ſepulcro: vt hic. qꝛ verba fetida ꝓferūt ⁊ denudāt pcta alioꝝ Num̄. xix. Uas qd̓ nō habuerit oꝑculūimmūdū erit. Itē aliqn̄ cōꝑat̉ ſcrabonibꝰ: qꝛ deſerunt flores ⁊ ſuꝑ ſtercora reſidēt .i. virtutes alioꝝ ⁊ bona oꝑa tacēt. pct̄a loquunt̉ ⁊ rumināt Deūt̓. vij. Mittā an̄ eū ſcrabones. Itē cōꝑant̉ hyene: qꝛ ſicut hyena extrahit corporamortuoꝝ de ſepulcris ⁊ comedit ſic ⁊ iſti pctā hoīm. vndeHiere. xij. Rūqͥd auis diſcolor hereditas mea mihi. Ibi
alia lr̄a habet. Nunqͥd ſpelunca hyene. Itē ꝯꝑat̉ miludqui ſꝑ circuit extalia ⁊ hmōi comedit ſic detractores pctā⁊ ſicut miluꝰ ē auis queruloſa: ſic detractores Eſa. xxxiiij.Illic ꝯgregati milui alter ad alterū. Itē ꝯꝑant̉ muribusde qͥbus. ij. Regū. v. dr̄ ꝙ mures rodebāt ex tales philiſtinoꝝ. ita detractores pct̄a alioꝝ (iudica ill̓. deus). q. di. itadetrahūt ⁊ doloſe agūt: ſꝫ tu deus (iudica il.) .i. puni. hͦ dicit non liuore vindicte ſꝫ zelo iuſticie vel ꝓphetia eſt de penis illorum ſic (iudica) .i. iudicabis .i. punies.¶ Decidāt a cogitationibus ſuis: ẜm multitudinem impietatū eorū expelle eos: qm̄irritauerunt te dn̄e.¶ Hic on̄dit ꝙ eoꝝ damnatio ⁊ pena erit in tribꝰ. Primoin caſu ⁊ ꝓſperitate: vn̄ dicit (decidāt a cogitatōibꝰ ſuis).i. fruſtrent̉ a cogitatōe ⁊ ſpe ſua q̄ ſperabat ⁊ cogitabāt:⁊ de longa vita ⁊ ſanitate ⁊ diuitijs. Psͣ. In illa die ꝑi. o.co. e. Scd̓o in pena eterna qd̓ notat̉ ibidē ẜm aliā lectiōꝫ(decidāt in pena: a co. ſuis) .i. ꝓpter cogitatōes ſuas prauas. Tercio in amiſſione vite eterne: vn̄ ſubdit (ẜm multitudinē impie. e.) .i. pctōꝝ (expelle. e.) ab eternā hereditate: vt qͥ magis peccauerunt longiꝰ expellant̉ ⁊ ꝓfundiꝰcadāt in lacū inferni ſil̓e Apoc. xviij. quātū glorificauit ſe⁊ in delitijs fuit tm̄ date illi tor. ⁊ lu. Eſa. xxvij. In menſura ꝯͣ menſurā cū abiecta fue. iudicabit. e. poſtea ſubiungitmeritū damnatōis dicēs (Qm̄ irritauerunt) .i. ad iracundiā ꝓuocauerūt te (o dn̄e) alia lr̄a habet (amaricauer̄t).i. te qͥ dulcis es in te ſibi peccādo amarū fecerunt. Un̄ dicit Hiero. quicqͥd mali patimur: vicij nr̄i eſt qͥ dulcē deuꝫvertimꝰ in amarū ⁊ cogimꝰ ſeuire nolentē: ⁊ poetā. Eſt pger ad penas princeps ad p̄mia vel ox. Quiqꝫ dolet qͦtiēscogit̉ eſſe ferox Deūt̓. xxxij. Ipſi ꝓuocauerūt me in eo qͥnō erat deus ⁊cͣ. ⁊ ego ꝓuo. ē. ⁊cͣ.¶ Et letemur omnes qui ſperāt in te: ineternum exultabunt ⁊ habitabis in eis.¶ Hic eſt tercia ꝑs in qua agit de eterna hereditate q̄ eritbeatitudo ſctōꝝ ꝯtinuatio: ita illi expellēt̉: at iuſti gaudebūt: ſicut dr̄ Eſa. lv. Serui mei gaudebūt p̄ exultatōe cordis: ⁊ vos cla. hͦ eſt (⁊ letent̉ oēs) Eſa. lxj. ꝓpter hͦ in terraſua duplicia poſſidebūt: ⁊ leti. ſempi. e. eis (qͥ ſperāt ī te)qꝛ ex ſpe ſequit̉ leticia ſpūalis Rom̄. xij. Spe gaudētes ⁊merito: qꝛ ineter. exultabūt. nō ad horā ſicut mali. vn̄ Iobxx. Gaudiū ypocrite ad inſtar pūcti: iō aut exultabūt (et).i. qꝛ (habitabis in eis) qd̓ erit ip̄m gaudiuꝫ eoꝝ. vn̄ tu esgloria mea. ij. Coꝝ. x. Qui gloriat̉ in dn̄o gloriet̉.¶ Et gloriabunt̉ in te omnes qui diliguntnomen tuum: qm̄ tu benedices iuſto.Gloriabunt̉) in futuro ꝑ ſpem (qͥ dili. no. tuū) .i. filiū dehoc noīe dr̄ Eſa. xxx. Ecce nomē dn̄i venit de lōginqͦ. Nota ꝙ in hac ſerie ponit tria p̄cipue de qͥbus letabunt̉ iuſtiPrimū eſt eternitas gaudioꝝ: ibi (ineternū exul.) Scd̓meſt ſecuritas: ibi (habitabis) Terciū eſt glorie cupiditas:ibi (⁊gloriabnūt̉) hec tria. Eſa. xxxij. Sedebit ppl̓s. in. ⁊c̄hͦ aūt totū nō ſibi ſꝫ gr̄e attribuit ſubdēs (qm̄ tu bn̄dicesin futuro bn̄dictiōe glorie (iuſto) cui bn̄dixiſti in pn̄ti bn̄dictiōe gr̄e psͣ. Uiduā eiꝰ .i. eccleſiā bn̄dicēs bn̄dicā: ſꝫ qm̄vt dicit Greg. Cito bonū ꝑdit̉ qd̓ a largiēte non cū ſtodit̉ſubdit (dn̄e tu coro.) .i. circūdaſti (nos )¶ Domine vt ſcuto bone voluntatis tue coronaſti nos.(Scuto) .i. bona volūtate tua p̄ueniēte ⁊ ſb̓ſeq̄nte. q. (ſcuto) qd̓ ꝓtegit hoīeꝫ ꝯͣ ictꝰ. Itē in hͦ qd̓ dicit (ſcuto ⁊ co.notat̉ ꝙ bona dei volūtas in pn̄ti ē nob̓ ſcutū. ⁊ ꝓtēctio īfuturo erit corona ⁊ gl̓iatio. Et notādū ꝙ multiplici ſcutocircūdat ⁊ ꝓtegit nos dn̄s .ſ. ſcuto fidei cōtra errores. ad53Ephe. vl. In oībꝰ ſumētes ſcutū fidei. jͣ. Ioh. vl. Hec ē victo. q̄ vin. mū. fi. no. Iteꝫ ſcuto patīe. ij. Paral̓. ix. legit̉ ꝙſalomō fecit ducētas haſtas ⁊ trecēta ſcuta: ⁊ in hͦ qd̓ pl̓afuerūt ſcuta qͣꝫ haſte. innuit̉ ꝙ ꝓniores debemꝰ eē ad patiendū qͣꝫ ad vindicādū. tn̄ aliqͥ libri hn̄t ſexcētas. Itē ſcūto elemoſynaꝝ Eccl̓i. xxix. Elemoſyna ſuꝑ ſcutū ⁊ lāceas
Detracto.cōꝑat̉ ſepulchro:multꝭ ſpeciebus aīalium.
al
to
MScuto mtiplici ꝓtegit nos dominus.