TerciusIIII

cet peccata blandiunt̉. Secundi ſeuiunt: Tercij decipiūtSed nota ꝙ ponit ſub queſtione dicens: (quare ⁊cͣ.) ⁊ reſpondet alibi pſal. Ipſi ꝟo inuanū queſierūt animā meāqꝛ licꝫ multe ſint tribulationes iuſtorū. Tamē de his omnibus liberat eos dominus. Un̄ alibi dicit pſal. (deus nire. ⁊ vir. adiutor in tri.) refugiū a peccatis que ſunt fugiēda virtus in tribulatione mundanorū ſuſtinenda per pꝰtientiam adiutor cōtra dyabolū cui reſiſtendū .j. Pet̓. iiij.Reſiſtite dyabolo: ⁊ fugiet a vobis ⁊ hoc faciunt (aduerſus dominū) ad dominū pertinet creatio. Ad xp̄m recreatio. aduerſus dominū faciūt cum bona creationis nobisauferre nitunt̉: aduerſus xp̄m: cum bona recreatōnis nobis ſubtrahere moliūtur. aduerſus dominū: ergo faciuntvulnerando nos in naturalibus: aduerſus xp̄m ſpoliando nos gratuitis. Uel alius vt nōͣtemus combinatione:quas ibi reperimus: que ſunt gentes ⁊ populi reges ⁊ pͥrcipes dominus ⁊ chriſtus vinculum ⁊ iugū: irriſio ⁊ ſubſannatio: gentes frementes populi inania meditantes: gtes fremētes ſunt motus carnales. Pſal. Deus venerūtgentes in here. t. pol. tē. ſ. t. id eſt cor hominis. Hos dꝫ ra.tio ſibi ſubiugare. Ioẜ. xvij. Filij iſrl̓ ſubiecerunt ſibi chananeos ⁊ fece. ſibi tribu. hij bene dicuntur fremere qd̓ eſtbrutorum ⁊ irrationaliuꝫ populi inania meditantes ſuntillecebre ſeculares quibus temptatur homo de habendisdiuitijs: et mundi vanitatibus. Treno .j. Qūo ſedet ſolaciuitas plena ppl̓o. hij bene dicūtur meditati inania. Eccleſiaſtes .j. Uanitas vanitatū ⁊ omīa vanitas. Pſal. Filij hominū vſqꝫquo graui corde ⁊cͣ. De hijs gētibus ⁊ populis dicit̉ ſiml̓. Eſa. j. Ue genti peccatrici populo grauiiniquitate: ſed quare hic contra virū iuſtum fruſtra: quiaſicut dicit̉ Iob. xxxix. Procul odoratur bellū exhortationem du. ⁊ vlu. exer. per reges terre intelligitur deliberatiorationis: per principes que regibus ſubſunt. ⁊ obediuntconſenſus ip̄ius rationis: hij conſurgūt aduerſus dominū. Quādo deliberatione habita peccato conſentit̉. Eccleſiaſtes. x. Ue tibi terra cuiꝰ rex puer eſt: ⁊ cuiꝰ pͥnci. ma.co. quod fit cum homines motus recipiunt: ⁊ in ip̄o ortitemptationis conſentiūt: econtra pſalm. in matutino interfi. oēs pecca. ter. ſed ſicut in Eccl̓i. ſubditur. Beata terra cuius rex nobilis ⁊ cuius prin. veſ. in. t. ſ. ad reficiendinō ad luxuriam. ſequit̉: (Aduerſus dominū ⁊cͣ) aduerſus dominū pugnāt qui naturalibus abutūtur in contumeliā eius (aduerſus xp̄m) qui gratuitꝭ abutunt̉: hic duplex bellū ſignificat̉. Iob. xxxviij. Nūquid aſpexiſti q̄ preparaui in tempus hoſtis in die pugne ⁊ belli: qꝛ em̄ pug.cū pugnis fit. Impugnātiū dn̄i ꝑ abuſum temporaliū recte pugna dicit̉. Bellū autē eſt abuſus gratuitoꝝ: de quoOſee. xij. Effraim fedus cū aſſyrijs inijt ⁊ oleum in egptum ferebat. oleum in egyptū fertur cum de gratuito aliquid ſuū queritur. vnde Grego. Aduerſus xp̄m bellū gerit qui pro nobis gratuitis lucrum querit: ſed nos qͥd faciemus cōtra hec oīa qd̓ ſequit̉ faciamus. ¶Dirūpamusvincula eorum ⁊cͣ). eſt vinculū cupiditatis ⁊ iugum timou ris. Uinculum eſt amor male accedens quo trahimur acillicita. iugū eſt timor male humilians quo repͥmimur etua­ retrabimur ne faciamus vtilia (dirūpamus ergo vin. etjͣli­ proijcia. iugū.) ſicut monet dominus per Eſai. lij. Hierulaꝫ ſalem cōſurge. ſcꝫ de ſubiugo timoris: ſolue vinculo colivin et Eſa .xxxviij. Diſſolue colliga. im. Ecce vincula: ſolue falaꝫ ſciculos deprimētes ecce iugū. Et nota ꝙ quidam ſoluūvincula: qudam rumpūt: quidam preſcidūt: ſoluunt quiut peccata confitent̉: de quo id quod prediximus Eſa. lviij.Solue colligationes ⁊cͣ. Rumpunt qui ad artiora ſe trāſferunt. Vnde Greg. ait. Putaui me detineri inter eos corpore: ſed detentus ſum mente. ⁊ tūc cōtulit ſe ad clauſtrūPſal. Dirūpiſti vincula mea .i. rumpere me feciſti: ⁊ ideotibi ſacri. hoſti. la. in clauſtro. Hoc em̄ eſt officiū clauſtralium. ſcꝫ laudare deū: preſcidūt qui ad artiora ſe cōferuntvt egyptiaca: et quidam heremite qui more pecorum herbis viuebant. Hiero. Et herenti in ſalo nauicule funemmagis p̄ſcinde qͣꝫ ſolue. ſequitur: (qui habitat in celis) .i.dominus (irridebit eos ⁊ dn̄s ſubſannabit eos) in irriſio

ne faciem noſtrā hylarem oſtendimus: in ſubſannationeeam deformamus. Tūc ergo malos irridebit dn̄s quādobenignā faciem bonis exhibens nollet malis miſereri: vn31de Grego. ſuper illud Iob. ix. Et nō de penis innocentuꝫiiirideat. Ridere em̄ eſt afflicto nolle miſereri. Tunc autem(ſubſannabit eos) quādo terribilem faciē eis oſtendensdiſceptabit cū eis. De hijs duobus. Prouerb̓ .j. Ego quoqꝫ in interitu veſtro ridebo: et ſubſannabo cum vobis ꝙtimebatis adue.¶ Ego autem conſtitutus ſum rex ab eo ſuper ſyon monteꝫ ſanctum eius: predicanspreceptum eius.¶ Continuo illi cōturbabūtur. (Ego autem) dicit dominus: cum pōdere cuius iugū proijciebāt. (cōſtitutus ſumrex). Secūdū quod homo (ab eo) .i. a patre. cū quo ſumideꝫ rex ab eterno: ẜm qd̓ deus. rex dico (ſuꝑ ſyon) .i. ſuꝑprimitiuā eccleſiā de iudeis (ſyon) dico (montē ſanctumeius). qꝛ pͥmo radios ſuſcepit fidei pͥma eccl̓ia de iudeis.vel: (ſuꝑ ſyon mōtē ſanctū eiꝰ) .i. ſuꝑ vl̓em ſctām eccl̓iaꝫq̄ mons dr̄ ꝓpter eminētiā ꝟtutū de cōſtitutiōe huius regis. Hiere. xxiij. Ecce dies veniūt dicit dn̄s ⁊ ſuſci. dauidger. iuſtū ⁊ rex reg. ⁊ ſa. erit ⁊cͣ. de mōte iſto dr̄. Deut̓. xxxiAſcende in mōte iſtū abarim ⁊ vide inde terrā chanaanquā ego tra. filijs iſrl̓. iſ. obti. Abarim interp̄tat̉ ꝑtranſsiēet ſignificat eccl̓iam militante q̄ trāſire deſiderat ad triūphantē. vn̄ orat adue. re. tu. inde contēplāda eſt terra chanaā .i. eccleſia triūphans. Chanaā em̄ interp̄tat̉ poſſidēsdomū. ⁊ ipſi iā poſſident domū pr̄is in qͣ maſiones multaſunt. Ioh̓. xiiij. de qͣ dicebat apoſt. ij. Coꝝ. v. Scimꝰ enimqm̄ ſi terreſtris domꝰ nr̄a huius habitatiōis diſſoluat̉ ꝙedificationē habemꝰ ex deo nō manufactā eternā in celis(p̄dicās) ⁊ ſupple ibi ſum (p̄dicās p̄cep. eiꝰ) .ſ. maximū⁊ ſingulare p̄ceptū .ſ. p̄ceptū charitatis Math. iiij. Circūibat ieſus totā galileā p̄dicans euangeliū regni. Ezechiexxxiiij. Suſcitabo ſuꝑ eū paſtorē vnū qui paſcat eos: ſednone plura p̄cepta xp̄s p̄dicauit: vtiqꝫ ſed omīa referunt̉ad vnū .ſ. charitatꝭ. de qͦ Ioh. xiij. Mādatū nouū do vo.vt dili. inuicē. ⁊ in pſal. Preceptū dn̄i lucidū illu. ocu.¶ Dominus dixit ad me filius meꝰ es tu:ego hodie genui te.¶ Continuatio vere ſum rex ſuꝑ ſyon: qꝛ ſum filius pr̄iscōſubſtantialis (dominus) em̄. .i. pater (dixit ad me) ⁊ qͥddixit ecce (filius meus es tu) vocaliter legit̉. Pater hͦ dixiſſe de filio ⁊ ī bap. Math. iij. Et ī trāſfiguratōe Math.xvij. Dominus dixit ad me filius meus es tu). id eſt pater me genuit filiū ſuū: ꝟbū em̄ cū dr̄ generat̉. Eccl̓i. xxiiij.Ego ex ore altiſſimi ꝓdij. vel: (dixit ad me) i. de me (filius meus es tu ego ho. ge. te) ſalo. Prouer. viij. Anteqͣꝫ qͥcqͣꝫ faceret. Dicit̉ aūt pater multiplicit̓ ꝑ naturā: vt quicuqꝫ carnaliter gn̓atur ab alio: ẜm legē vt apud iudeos mortuo pͥmogenito frater eiꝰ ſuſcitat ſemē de eadē vxore quigenerātis eſt naͣlis filiꝰ. mortui ꝟo legalis: ꝑ adoptationead Roma. viij. Non accepiſtis ſpiritū ſeruitutis iterū intimore: ſed accepiſtis ſpiritū adoptionis filiorū dei. Pernutriturā ⁊ opinionē: ſicut fuit xp̄s filius Ioſeph. Luceij. dicit Beata virgo. Ecce pater tuus ⁊ ego dolentes q̄rebamus te. Per diſciplinā vt clerici magiſtrorū ⁊ conuerſi ad fidem .j. Corinth̓. iiij. In xp̄o ieſu per euangeliuꝫEgo vos genui. Per etatem ſicut ſenes appellamus patres: ⁊ iuuenes filios. Thob̓. vij. dixit Raguel ad thobiāminorē. Benedictio tibi ſit fili mi. Per eandem ſubſtantiam. ſicut chriſtus eſt filius dei: et vere filius meus es tu(quia ego) notabilis perſona (hodie). id eſt in tempore.(genui). id eſt creaui (te) ẜm qd̓ homo in vtero virginisſic exponitur de temporali chriſti generatione: ſed diuinius exponit̉ de eterna ſic: (dominus dixit ad me filius meus es tu ⁊cͣ.) Nota non dixit: olim genui te: quia ſic videretur tota iſta generatio p̄teriſſe: nec dixit: hodie gigno tequia ſic videretur recens eſſe. cōpetentius ergo dixit (hodie genui te) vt per hodie notaret generationem illā non

a 4

Quid ſit iuid vinculū ſpūaliter: ⁊ qͣliter quidaꝫſoluūt vincula: qͥdaꝫrūpuntdā p̄ſcidūt

Qualit̉ dominus irridebit ⁊ ſubſannabitmalis.

GPater dꝫmultipl̓r.