Ego ſum adoleſcentis mr̄. Et procidens ad pedeſ petri. rogare eū cepitvt ſibi filium ſuū feſtinanter on̄deredigͣret̉. Cui petrꝰ Cū adoleſcenteꝫvideris: paululū diſſimula quouſqꝫab inſula cuꝫ naui egrediamur. Qd̓cū illa ſe facturā ꝓmiſiſſet. tenens petrus manū eiꝰ ip̄aꝫ ad nauē vbi eratclemens ducebat. Uidenſ v̓o clem̄spetꝝ manu mulierē ducentem. rid̓recepit. Mox āt vt ml̓r iuxta clemēteꝫfuit. ſe ꝯtinere nō potuit: ſed ſtatimin amplexꝰ eiuſ ruit. ⁊ crebro oſculari cepit Quā ille tāꝙͣ inſanientē mulierē cū indigͣtōe repellebat. ⁊ aduerſus petꝝ indigͣtione n̄ modica mouebat̉. Cui petrꝰ. Quid agis o fili clemens. Noli repellere mr̄eꝫ tuā. Qd̓cum audiſſet clemēs lacrimis infuſꝰſuꝑ mr̄em iacentem ꝯcidit. ⁊ eā recognoſcere cepit. Tunc ad p̄ceptuꝫ petri hoſpita ſua q̄ ꝑalitica iacebat adducitur: et ab eo ꝯtinuo liberat̉ Tūcmater clem̄tem de pr̄e interrogauit.Cui ille. Ad te q̄renduꝫ iuit. ⁊ vltranon rediit. At illa audiens ſolūmoſuſpirauit. grande em̄ ꝓ filio inuētogaudium hn̄s. reliquos ꝯſolabaturmerores. ¶ D Intere a cuꝫ nicetaet aquila deſſent. ⁊ redeuntes mulierem cū petro vidiſſent. q̄ naͣm ſit hecml̓r ꝑcunctātur. Quibꝰ clemēs ait.Mater mea eſt. quā michi deꝰ redonauit ꝑ dn̄m meū petꝝ Poſt hec petrꝰ oīa eis ꝑ ordine enarrauit. Quecū audiſſent niceta ⁊ aqͥla. ſubito ſuirexer̄t et obſtupefacti ꝯturbari ceperunt dicentes. dn̄ator dn̄e deꝰ verane ſūt hec. an ſōniū eſt qd̓ audiuimꝰTunc petrus. Filii nō inqͥt nos inſanimus: ſed hec vera ſunt. At illi faciem ꝯfricantes aiunt. Nos ſumusfauſtinus ⁊ fauſtus: quoſ mater nr̄aeſtimat in mari int̓iſſe. Et accurrentes in ꝯplexus matris ruūt: ⁊ eā crebrius oſculāt̉. At illa ait. Quid vl̓thoc eſſe. Ad quā petrꝰ. Iſti ſūt filijtui fauſtinus ⁊ fauſtꝰ: qͦs. in mari periſſe putabas Hec audiens mr̄ p̄ni.mio gaudio velut amens effecta corruit: ⁊ pꝰ ad ſe reuerſa ait. Obſecrovoſ dulciſſimi filii narrate mihi quōeuaſiſtis. Qui rn̄derūt: Cū nauis fuiſſet reſoluta: ⁊ nos ſuꝑ quādā tābulam veheremur. qͥdā pyrate nos īuenientes in ſuaꝫ nauicula poſuer̄t: acmutatis noībus cuidā nos honeſtevidue iuſtine noīe vendider̄t q̄ tanꝙͣfilios nos habuit. et liberalibus artibus nos erudiri fecit. Tandeꝫ ph̓ieoꝑam dedimꝰ. ⁊ ſimoni cuidā magonobiſcū educato adheſimꝰ. Cūqꝫ eꝰfallaciā cognouiſſemꝰ. ip̄m oīno deſeruimꝰ: ⁊ petri diſcipuli ꝑ zacheumeffecti ſumꝰ ¶ Seq̄nti aūt die aſſūptis petrus tribꝰ fr̄ibus .ſ. clementeaquila ⁊ niceta. ad q̄ndā ſecretioreꝫlocuꝫ orōis gr̄a deſcendit. Quos venerādus qͥda ſenex: ſꝫ tn̄ pauꝑ alloqͥcepit dicens. Miſereor veſtri fr̄es:qꝛ ſb̓ ſpecie pietatis voſ gͣuiter errare conſidero. Neqꝫ em̄ deus eſt: neīqꝫ cultus hic aliquis eſt: neqꝫ prouidentiā in mūdo: ſed fortnitus caſuset geneſis omīa agūt: ſicut ⁊ ego exme ip̄o manifeſte comperi in diſciplinaͣ matheſis pre ceteris eruditus.Nolite ergo errare. ſiue em̄ oretis:ſiue nō: qd̓ veſtra geneſis cotinꝫ vobis erit. Clemens aut in eū reſpiciens aīo pulſabatur. ⁊ ſibi ſe eū aliasvidiſſe videbatur. Cūqꝫ de mādatopetri: clem̄s aqͥla ⁊ niceta cū eo diucius diſputaſſent ⁊ ꝓuidentiā aꝑtisrōnibꝰ on̄diſſent. eūqꝫ ob reuerentiācrebro pr̄em vocarent. dixit aquila.