15abbas cluniacenſis in vigilia natiuitatis domini vidit beatā virgineꝫ invlnis tenētem filiū ⁊ dicentē: Adeſtdies in qua ꝓph̓aꝝ oracula renouāt̉Ubi nūc eſt hoſtis qͥ an̄ hūc dieꝫ hominibus p̄ualebat. Ad hāc vocē diabolus de humo prupit vt v̓bis dn̄e ininſultaret. ſed mētita eſt iniqͥtas ſibiqm̄ dū officinas fratꝝ circuiret ipſūab oratorio deuotio. a refectorio lectio. a dormitorio ſtramēta vilia. a capitulo patiētia reiecit. In libro qͣꝫPetri cluniacēſis legit̉: ꝙ in vigilianatiuitatiſ dn̄i ſancto Hugoni abbati cluniace̓ ſi apparuit beata virgo filium in gremio tenēs ⁊ cū eo ludensqui dicebat: Noſti mater ꝙ diē natalis mei eccleſia cū magno lauduꝫ tripudio celebrat. Et vbi eſt nūc diaboli virtꝰ. vel qͥd dicere poteſt vel facere. Tūc diabolꝰ videbat̉ quaſi de humo ſurgere ac dicere: Et ſi in eccl̓iaꝫvbi laudes tue fiūt intrare nō poſſuꝫſed tamē capitulū dormitoriū et refectorium introibo. Qd̓ ille attemptāsinuenit hoſtiū capituli nimis artuꝫ ſibi groſſo. hoſtiū dormitorū nimis depreſſum ſibi elato. hoſtiuꝫ refectoriirepagulatū impedimētis. charitateſcꝫ ſeruiētium. auiditate audiendi lectiones ⁊ ſobrietate cibi ⁊ potꝰ. et ſiccōfuſus euānuit ¶ Secūdo ad venieimpetrationē. Un̄ legit̉ in quodaꝫ libro exēploꝝꝙ cū quedā mulier lubrica ad cor tandē rediiſſet de veniā deſperabat. nā cogitās de iudicio reputabat ſe eſſe rea. d̓ inferno reputabatſe ibi eſſe cruciādam. cogitās de paradiſo reputabat ſe eſſe immūdam. depaſſione reputabat ſe eſſe ingrata. cogitās vero de pueri infantia ⁊ ꝙ pueri de facili placātur. Chriſtū ꝑ ſuaꝫinſantiā adiurauit. ⁊ vocē de ſua venia audire meruit ¶Tertio ad infirmitatis curationē. De hac natiuitatis vtilitate dicit Ber. Triplici morbo laborabat genꝰ humanū. in principio. medio. ⁊ fine .i. natiuitate. vita.⁊ morte Natiuitas erat immūda. vtta ꝑuerſa. mors ꝑiculoſa. Uenit chriſtus ⁊ cōtra hūc triplicē morbū attulit triplex remediū. Natus eſt enī vixit ⁊ obiit. Eius natiuitas purgauitnoſtraꝫ. eius vita inſtruxit noſtram.mors illiꝰ deſtruxit nr̄am. Hec Ber.Quarto ad ſuꝑbie hūiliatiōꝫ Un̄dicit Augꝭ. ꝙ humilitas filii dei quānobis in incarnatōe exhibuit fuit nobis in exemplū ſacramētum ⁊ medicamentū In exemplū cōueniētiſſimūqd̓ homo imitaret̉ altū ſacramētumquo peccati nr̄i vinculum ſolueret̉. ⁊ſummū medicamētum quo tumor noſtre ſuꝑbie ſanaret̉. Hec Augꝰ. Superbia enī pͥmi homīs ſanata eſt perhumilitatē Chriſti Et notāduꝫ ꝙ cōueniēter humilitas ſaluatoris reſpōdeat ſuꝑbie ꝑditoris. Suꝑbia enī pͥmi homīs fuit cōtra deū. vſqꝫ ad deū⁊ ſupra deū. Fuit cōtra deum. qꝛ fuitcōtra eius p̄ceptū quo p̄ceꝑat ne deligno ſciētie boni ⁊ mali comederet.Fuit etiā vſqꝫ ad deū. qꝛ vſqꝫ ad appetitum de itatis: credēs qd̓ diabolꝰdixerat. Eritis ſicut dii. Fuit etiā ſupra deū. ſicut dicit Anſelmus volendo qd̓ deuſ illū velle nolebat. Tūc etiam ſuā voluntatē poſuit ſupra voluntatem dei. At filius dei ẜm Ioh̓emdam̄. Humiliauit ſe ꝓpter hominesnō cōtra homīes. vſqꝫ ad homines ⁊ſupra hoīes. Propter hoīes qꝛ propter eoꝝ vtilitatē ⁊ ſalutem. vſqꝫ adhomīes ꝑ naſcēdi modū cōſimile. ſupra homīes ꝑ naſcēdi modū diſſimilēNā eius natiuitas ⁊ ẜm aliqͥd nobiſ