Preceptū .x.

Quarto excuſant̉ ex obedientia. Sepeenī ꝯtīgit ꝙ mulier ſimplici habitu vellet eſſe ꝯtenta. ſed vir vult ꝙ portet habituꝫ p̄cioſuꝫ. Et tunc mulier ꝓpt̓ obedientiaꝫ excuſatur. Sicut exemplariterlegimꝰ de ſcā elizabeth. Quīto excuſāt̉ ſiiō ſe ornant vt interioreꝫ ornatum ſibi ⁊alijs oſtendāt. Un̄ de ſcā cecilia legiturꝙ ipſa ſubtꝰ ad carnēͣ cilicio induta eratet deſuꝑ auro cōtextis veſtibꝰ regebat̉ etd̓ multꝭ. alijs Idē pꝫ gen̄. xxvij. ꝙ rebecca veſtibꝰ eſau valde boīs iduit Iacob.qͣs apud ſe habebat Ubi dic̄ nico. de ly.ꝙ vſqꝫ ad legē datā tꝑe moyſi pͥmogeniti erāt ſac̄dotes Iō habebāt veſtes p̄cioſas et odoriferas qͥbꝰ īduti. in magnisſolēnitatibꝰ offerebāt oblationem dn̄oSexto excuſant̉ vt honeſtū ſibi viꝝ ꝓcurent. Si mulier nō habēt viꝝ et vellethr̄e legitimū. et ſi tūc ornaret ſe ea ītētion vt ſibi viꝝ legitimū ꝓcuraret. tuncexcuſat̉ niſi ornatus excederet ſtatū ſuuꝫ Septīo vt ſalutē ppl̓i ꝓcuraret Hocmodo illa ſācta mulier Iudith qn̄ voluit filios iſrael ab holoferne liberat̉: ſe ornauit vtꝫ Iudith. x. ⁊. xiij. c. Un̄ ī c. dicit̉ꝙ eius ornatus et ꝯpoſito nō ex libidīeſꝫ ꝟtute pēdebat. Et ꝓpt̓ ꝯſil̓em finc ſeornauit illa mulier heſter vt amā ſuſpendere et populum iſraeliticum liberaretvt patꝫ in lib. heſter. Sꝫ ſi ornant ſe ꝓpter vanitatē vt placeāt alijs viris velꝓpt̓ luxuriā tales n̄ ſūt filie regis ſuꝑnicuius ornatꝰ n̄ ē ābitus ſꝫ ſūt filij diaboli. De qͦ dic̄ ꝓpheta Filie eoꝝ ꝯpoſite. circū ornate vt ſil̓itudo tēpli ¶ Quarto peccāt ꝯͣ hoc qn̄ balteis aureis vl̓ argēteisornātur. et ſotularibꝰ roſtratꝭ. et calopedibus ꝓut nūc muliēs faciūt: et ſingulariter ꝯcubine clericoꝝ. De qͥbus ſingularit̉ dicit̉. ij. paral̓. xxiij. ꝙ artalia veſtiuitphanū baal de oblatis in tēplo. Sic iſticlerici ornāt phanuꝫ baal .i. cōcubinas deoblatis et bn̄ficijs cū balteis aureis q̄ſūt due catene qͥbꝰ diabolus trahit tales

mulieres ad īfernū. Iſte etiā muliēs debēt diſcerni ꝑ aliqd̓ ſignū a mulieribꝰ ꝓbis et bonis. Et ſicut h̓ ſignātur tꝑalit̓aliqͦ ſigno viſibili. ſic etiā erūt ſeꝑate a cōſortio oīm ſcōꝝ eternaliter A qua ſeꝑatiōe liberare nos dignet̉ Ille qui cū pr̄eet filio et ſpūſcō eternaliter eſt bn̄dictꝰin ſcl̓a ſcl̓oꝝ Amen.Preceptoriū r̄ligioſi venēabil̓ pr̄is dn̄iGotſcalci ordīs hēmitaꝝ ſcī Auguſtiniviri vtiqꝫ deuotiſſimi imp̄ſſuꝫ ꝑ me Iohānē koc lhoff. de lubecꝭ Colonie ciuēAnno dn̄i. M.cccc. lxxxix finit felicit̓