¶ Cxꝝfugiēda ē propter plura.
ꝙ peccatum non habemus. noſmetip̄osſeducimꝰ et veritas ī nobis nō ē Undeauguſti. ibideꝫ de illis cētū xliiij. milibꝰſcōꝝ qui cū mulieribus nō fuerūt coinquinati: qͥ ſine macula ſunt ante thronūdei: ſcriptū eſt de eis ꝙ ī ore eoꝝ nō fuitmēdaciū īuētū Ꝙ ſi ſe ip̄os dixiſſēt fuiſſe ſn̄ pcc̄o. mēdaciū ī ore ip̄oꝝ fuiſſꝫ Adſcd̓ꝫ articulū .ſ. an poſſꝫ eē Rn̄t ꝙ poſſꝫeē ꝑ gr̄am dei / cooperāte libē̓o arbitrio.qꝛ nec mandata dei ſine gratia dei ſeruari pn̄t. Un̄ cū ꝓpheta dixiſſet. Tu mādaſti mādata tua cuſtodiri nimis. ſtatī adiūxit Utinā dirigant̉ vie mee ad cuſtodiēdas iuſti. tu. Per qd̓ dedit intellige̓ noneē in ptāte eius cuſtodire mādata dei ſine gr̄a diuina dirigēte. qꝛ nemo optat obtinere. qd̓ ē in ſua ptāte. Sed quātuꝫ adtertiuꝫ articuluꝫ ſcꝫ ſi pōt eſſe cur nō ēnec fuit. Rn̄t ꝙ deꝰ hoc ꝑmittit ꝙ nonſit. ꝓpter rep̄ſſioneꝫ hūane ſuꝑbie. aut ꝓpter ꝯſeruationē diuine gr̄e ꝑ pcc̄m Ergo carnalē cōcupiſcentiam nullus ſcōꝝpter chr̄m ⁊ btām ꝟginē euadere potuit¶ Sexto talis cōcupiſcentia ē fugiēdaꝓpter multoꝝ maloꝝ ꝯſecutōeꝫ Iō dicit̉ecc̄i. xxv. Nō cōcupiſcas mulierē. Namtalis ꝯcupiſcentia paradiſū nobis abſtulit. vtꝫ gen̄. iij. Et d̓ hoc noͣ octo mala q̄malꝰ amor mulieꝝ nobis intulit in vi. pcepto in ẜmone. ij. et. iij. membro ¶ Dubitatur vtꝝ cōcupiſcentia carnalis fue̓italiqua lege ꝓhibenda cuꝫ naturaliter inſit hoī Rn̄t augꝰ. de anchona ſuꝑ magnificat dicens. ꝙ cōcupiſcentia p̄t accipi tripliciter Primo vt eſt inchoata. Scd̓ovt ē ꝑ ꝯſenſum rōnis deliberata Tertōvt ē ꝑ opꝰ exteriꝰ ꝯſummata Primo vtꝯcupiſcentia ē nobis inchoata nō ē in lege ꝓhibēda. qꝛ tal̓ cōcupiſcētia inſurgitin nobis ex carne et īchoatur in nobisabſqꝫ nr̄a volūtate Nec ē in ptāte nr̄aꝙ nō īſurgat. qͥa lege prohibet̉ qd̓ ꝑ nr̄mvolūtatē poſſumꝰ vitae̓. Eſt eī talis ꝯcupiſcētia inchoata vel initiata cohibēda
ne proceſſum faciat. et ne tantum infurgat ꝙ iudicium rōnis ꝑuertat. Secunda vero ꝯcupiſcentia. que eſt ꝑ cōſenſuꝫrōnis bn̄ deliberata ē lege ꝓhibēda. qͥalex datur ſemper habenti rōnis vſuꝫ etliberum ꝯſenſum. Un̄ ex quo ꝑ rōis cōſenſum ꝯcupiſcētia que inſurgit in nob̓p̄t approbari et non approbari: et ei ꝯſētire et non conſentire. pōt talis cōcupiſcentia lege ꝓhiberi ne ꝑ rōneꝫ ſibi conſentiatur ẜm quē modum ꝓhibet̉ quando dicitur Non cōcupiſces vxorē ꝓxītui Ac ſi diceret lex ꝯcupiſcentiam īſurgentem in nobis de vxore ꝓximi ſeu dealiqua inordinata delectatione non deliberata ꝑ rōnis ꝯſenſum eſſe faciendam:ſꝫ ſtatim ipſam reprimatis et ip̄i non cōſentiatis per voluntatem cuius velle deus pro facto putat. Sed concupiſcentiaopere exteriori conſummata ē puniēdaquia tunc poteſt eſſe nota iudicio humano. quando per opus conſummata eſt etcompleta. Cum homo illa debeat punique foris apparent et que ſibi poſſunteſſe manifeſta iudicio ꝓbationis et allegationis. Ergo ꝯcupiſcentia inchoata ēcohibenda. ꝯcupiſcentia vero deliberataeſt lege prohibenda. Sꝫ concupiſcentiaopere conſummata eſt lege humana ⁊ diuina prohibenda. Ergo dicit dominusNon concupiſces vxorem ꝓximi tui.Iudei dicunt ꝙ hic non prohibetur cōcupiſcentia niſi aliqualiter ꝓrumpat inactus exteriores ſicut ex concupiſcentiaaliene vxoris aliquis mouet̉ ad tangendum eam impudice vel ſolicitando eamverbis vl̓ muneribus. et ẜm hoc dixer̄taliqui doctores nr̄i ꝙ lex vetus prohibeat manū et non animum. vt habeturin gl. ſuꝑ epl̓aꝫ ad philippenẜ. iij. c. Sedcontra illos dicit nicol̓. de lyra ſuꝑ illudexo. xx. Non concupiſces vxorē ꝓximitui dicens Dicere ꝙ actus interior voluntatis nulliꝰ ſit reatus. niſi aliquo mōprorūpat in actū ē multuꝫ irrationabileE .ij.