Rendaciū fit quinqꝫ modis.Cxcvii
putat veꝝ ⁊ iſte nō mentit̉ Iō dic̄ mgr̄ibidē Nemo ſane mentis iudicādus eſtqͥ dicit falſū qd̓ putat verū. qꝛ qͣntū ī ip̄oeſt nō fallit ip̄e ſꝫ fallit̉ Et econtrario ille mentit̉ qͣntū ē in ip̄o qͥ dicit verū qd̓putat falſū Quātū enī ad animū eiꝰ attinet. qꝛ hoc non dic̄ qd̓ ſentit. qͣꝫuis verūnō inueniat̉ qd̓ dicit Nec vllo modo liber eſt a mendacio qͥ ore neſciēs veꝝ loqͥtur Hec augꝭ. et ponunt̉ eiꝰ verba. xxij. q.ij. c. is āt ¶ Illud āt mendaciū fit ſpēalit̓qͥnqꝫ modis ſcꝫ. Ueritatē ſubticēdo Cūore mendaciū ꝓferendo Cū deſiderio audiendo. Aut me̓daciū ſcribēdo. Aut mēdaciū defendendo ¶ De pͥmo dr̄ extra d̓crimine falſi. c. i. Ut̓qꝫ reꝰ eſt. ⁊ qui veritateꝫ occultat et qui mēdaciū dic̄ Qd̓ intelligit̉ de teſte in iudicio requiſito vtꝫ.xi. q. iij. ca. Quiſqͥs metu cuiuſlibꝫ ptātisveritatē occultat irā dei ſuꝑ ſe ꝓuocat.qꝛ magis timent hoīeꝫ qͣꝫ deuꝫ Et pꝰ pauca Ut̓qꝫ reus ē et qui veritatē occultatet qui mendaciuꝫ dicit. qꝛ ille ꝓdeſſe nonvult et iſte nocere deſidēat Hec ibi Qd̓p̄t fieri tribus modis ẜm hylariū ſupermath̓. Primo hūana timiditate Un̄ dic̄gl. ſuꝑ illo verbo Non abſcondi miſericordiā tuā et veritatē tuā. a ꝯſilio multoEt ꝙ ꝓpter multos ꝯſiliantes et timorēincutientes veritas tacēda nō ē. exēploapl̓oꝝ. quibꝰ ꝓhibuerūt iudei ne amplius loquerētur in nomine illo. Rn̄der̄tMagis oꝫ obedire deo qͣꝫ hoībꝰ. Scd̓oꝙ nō fiat pecunie auiditate ſic̄ cuſtodesveritatē reſurrectiōis celauerūt auiditate pecunie Suꝑ qͦ hilariꝰ dicit ꝙ reſurrectiōis ſilentiū emitur et mendaciū furti argēto ꝯꝑatur: qn̄ cupiditate pecunieet honore ſeculi veritas denegat̉. Tertio non diuine glorie taciturnitate Nondicere veritatē qn̄ qͥs tenet̉ eā dice̓ redūdat in derogationē dei. qꝛ deus veritaseſt. vn̄ dixit. Ioſue ad achor. vtꝫ. Ioſuevij. Da fili gl̓am deo et ꝯfitere veritateꝫDe his tribus dicitur. iij. q. ij. c. accuſatō
res. ꝙ tria ſolent impedire veritateꝫ. vlde licꝫ. carnalis amor timor atqꝫ auaricia¶ Dubitat̉ vtruꝫ p̄dicatores ſine pcc̄opn̄t tacere ſcelera ppl̓i Rn̄t augꝭ. de āchona in ſūma de ecc̄i. ptāte. q. cvij. ar. iiij. ꝙꝑ p̄dicatorē q̄daꝫ ꝓponūtur tāqͣꝫ credenda. q̄daꝫ vero tāqͣꝫ obſeruāda et oꝑandaq̄dam ſicut corrigenda. et quedā ſūt ad īformatōeꝫ bonoꝝ moꝝ Falſitates ergo⁊ errores q̄ opponūtur credibilibꝰ ⁊ hisq̄ ſt̓ d̓ integritate fidei ⁊ ſacre ſcripturep̄dicator tacere nō dꝫ. Trāſgreſſiōes eīdiuinoꝝ p̄ceptoꝝ eodem modo tacendovel non ꝓnūciando eē pcc̄a. dānoſa peſtis eſt In ꝑſona taliū ſcribit̉ threnoruꝫ.i. Prophete tui viderūt tibi falſa. et nōaꝑiebāt iniqͥtatē tuā. Iō dr̄ extra de re.iuris Utiliꝰ ſcandalū naſci ꝑmittit̉ qͣꝫ veritas relinquatur Et loquitur ibi de veritate vite et iuſticie: nō doctrine. Sꝫ illa q̄ ſūt ꝯtra bonorū moꝝ īformatōeꝫ corrigēda ꝓpter vitationē qn̄qꝫ maioris mali: et ne auditoēs qn̄qꝫ peioēs fiāt ſūt diſſimulanda Iō dicit grego. et ponūtur ciꝰverba di. ¶ Aliqͥ ſuo īgenio relinquēdiſūt ne forte peiores fiāt ſi a tali ꝯſuetudine ꝓhibeantur Iō ꝓpheta dicit. Silui abonis. Et ſequit̉ Et dolor meꝰ renouatꝰē Idē pꝫ in ca. xxij. q. ij. cū ergo. Secundo mō hꝫ fieri mendaciū ꝓferēdo De qͦecc̄i. vij. Noli amare mendaciū Et pꝰ ineodē Noli mētiri oē mēdaciū Illd̓ viciūē maxīe fugiēdū ꝙEſt demonis imitatiuūEſt falſitatis ſignificatiuū.Eſt aīe intoxicatiuūEſt fidei excluſiuūEſt pͣuitatis exceſſiuū.Eſt aīe hūane dānatiuūPrīo ē deōnis imitatiuū. qꝛ de diabololegit̉ Io. viij. Mēdax ē ⁊ pr̄ eiꝰ qꝛ ip̄e fuitpͥmꝰ mendax qn̄ dixit pͥmis ꝑentibꝰ. Neqͣqͣꝫ moriemī ſꝫ eritꝭ. ſic̄ dij ſciētes bonū ⁊maluꝫ Tales mēdoſi ſūt diaboli imitatores qͥbꝰ merito dice̓ poſſemꝰ illd̓ ioh̓. viij