Cxxxij.iudiciariū pertinent quin

non eſt in arbitrio alicuius iudicis qꝛ qͥlibet iudex tenet̉ ius ſuum reddere vnicuiqꝫ Alio modo impeditur ex parte reipublice cuius ptāte fungitur ⁊ ad cuiusbonū ꝑtiēt ꝙ malefactōes puniāt̉ Sedtn̄ quātū ad hoc ē differentia int̓ inferiores iudices et ſup̄muꝫ ſcꝫ pͥncipē cui ēplenaria ptās publica ꝯmiſſa puniē Iudex eī inferior nō hꝫ poteſtatē ſolue direum ꝯtra leges a ſuꝑiori impoſitas vn̄ſuꝑ illd̓ Io. xix. Non haberes aduerſūme vllam poteſtatē niſi tibi datuꝫ fuiſſꝫ⁊ͣ. Dicit Augꝰ. Talem deus dedit ptātēpilato vt eſſꝫ ſub ceſaris ptāte vt ei oīoliberum eſſet accuſatum abſoluere Ergopͥnceps qui habet plenaꝫ ptātē in republica ſi ille qui paſſꝰ ē iniuriam velit remittere licite poſſit cum abſoluere. ſi hocpublice vtilitati nō viderit eſſe nocumētum. Si autē inordinate remitteret penaꝫ: ꝯmunitati noceret. cui expedit maleficia puniri Noceret etiam ꝑſone cui illata eſt inuiria qui recōpenſationeꝫ perpenam accipit iniuriantis ¶ Tertio requirit ordo iudiciarius rei auditionemẜm illud Deūt̉. i. Ita ꝑuū audietis ſicutmagnū. nec ꝑſonam cuiuſqͣꝫ accipietꝭ. qͥadei iudicium eſt Idem pꝫ ꝑ illud Actu.xxv. iam allegatum Ubi Feſtꝰ p̄ſes regiindicauit de paulo dicēs. Uir quidā eſtderelictus a felice vinctus. de quo adierunt me principes iudeorum poſtulantes eum damnari Ad quos reſpondi. qͥanō ē ꝯſuetudo romanis damnae̓ aliquēhominem prius qͣꝫ is qͥ accuſatur preſētes habeat accuſatores Locum de fende̓di accipiat. Ex hoc ptꝫ ꝙ illi qui occulte interficiūt malefactores homicide ſūtde quibꝰ dictū ē ſuꝑiꝰ5. vtꝝ iudiciū illd̓Dubltalul cretū qd̓ vigē drin weſtphalia ⁊ laica lingua noīatū dyevēme. ſit licitū Et arguit̉ ꝙ n̄ qꝛ pͥncepsn̄dꝫ eē maioris crudelitatꝭ. qͣꝫ illi qͥ crucifixerūt chr̄m et dānauerūt Sed illi au

dierūt chr̄m vt pꝫ in euāgelio Cū dixitpilatꝰ Nō rn̄des ad ea q̄ tibi obijciūturab his; In ꝯͣriū ē illd̓ ſtatutū qd̓ potuitpͥnceps ſtatuē̓. qd̓ cum ſtatutū ſit tolerat̉ab ecc̄īa Et cuiꝰ ſcabini ſūt p̄lati ecce. etarchiep̄i et ep̄i et munitū īuenit̉ lr̄is īꝑatorꝭ. ⁊ bull̓ aureis Sꝫ lex ſiue iudiciū ſupͣdictū ē hmōi ⁊cͣ. Rn̄r ꝙ aliqui volētesiuſtificare illud iudiciū ſecretū dicūt ip̄ꝫeſſe iuſtum et equum. Primo ꝓpt̓ bonūqd̓ ex eo ꝓuenit. qꝛ magna ē emendatiocōitatis. qꝛ valde multa trāſierūt īpunita ſicut ꝑiuriuꝫ. ſb̓tractio ſeruoꝝ a dn̄o ⁊pcc̄m ꝯtra naturaꝫ. et multa ſimilia. de qͦbus aliqn̄ certū ē ꝙ ſūt ꝯmiſſa. et tn̄ deſunt ꝓbationes vt in alio iudicio ꝯuīcātur q̄ oīa ꝑ illud ſecretū iudicium puniuntur Scd̓o ꝓpter maliciam et ꝑuerſitatem hominū terre illius que mō ꝯmunisiudicij nō potuit extirpari et cohiberiTertio ꝓpter idoneitatem illoꝝ qͥ illudexercent qꝛ ſunt nobiliores de terra. quimunera non accipiūt nihil etiam ipſiusdamnati poſt illius mortem ſibi venditcant et ſub iuramēto ſuo agunt. Quartoex ꝑte modi qꝛ vt dicitur iuſtiſſime ꝓcedunt. Unꝰ enim ſub iuramento accuſatalius ſub iuramento probat. Inde dat̉ſententia diffinitiua tanqͣꝫ cōtra cōuictūErgo videt̉ tale iudiciū eſſe iuſtū Sedecōtra multa videntur in eo eſſe dubiaIdeo hic nihil determino qꝛ durum eſtdamnare tantam multitudinem et dicere oēs homicidas eſſe. Tamen aliquatangam que reddūt illud iudiciū magisſuſpectū. Primo ex ꝑte modi qͦ ꝓceditqꝛ in ſecreto reo abſente Cuiꝰ ē impoſſibile copiā habere. nec auditur nec admonetur. nec vllo modo licet innoteſcere ꝑaliū. Hoc aūt videt̉ eſſe ꝯtra legem diuinam ⁊ ꝯtra ius naturale. qꝛ nullo modovidet̉ eſſe ordinatum ad correctionemhominis. ſꝫ ad ſimplicem et doloſam dānationem: qꝛ ſibi non licet innoteſcere.Item ſic quilibet poſſet ſe vindicae̓ de