Documenta ꝯtra impatientiam. Cxxiiij

omon eccle. iiij. Oēs iniurie ꝓximi tuine memineris Tertio vt in īiurijs manſuete reſpondeat Iō dicit ph̓us ꝙ manſuetudo eſt quietatio ire Prouerbiorūiiij. dicit̉ Reſponſio mollis frāgit iramẜmo autē durus ſuſcitat furorē Narratſeneca vbi ſupra de auguſto ceſare ꝙ cūquidaꝫ diceret ei. o tyrāne o. tyrāne Reſpondit Si eſſem tyrānꝰ non diceres illa. Quarto vt iniuriam recepiſſe neget̉de qͦ ſeneca vbi ſupͣ. Quid facit ſapienscolaphis ꝑcuſſꝰ? Reſpondet. Faciet ſic̄Catho. quē cum quidam in os ꝑcuteretnegauit ſe iniuriā ab illo recepiſſe Ideoapoſtolꝰ. ij. ad corī. xij. Libenter ſuffertꝭ.infipientes. cū ſitis ipſi ſapientes ¶ Notandū ꝙ iniuria eſt duplex ſcꝫ grauis etleuis Leuis ē q̄ modica impulſione velꝑcuſſione palme manꝰ. pedes. lapidis a̓baculi illata eſt. Sꝫ grauis iniuria ē mēbroꝝ mutilatio. fractio dentꝭ. capillatio.magna effuſio ſāguinis. ¶ Nota ꝙ iniuria fit tribꝰ modis ſcꝫ re. cū manꝰ inferūtur. ꝟbis qn̄ fit cōuiciū. litteris cū aliqͥsad infamiā alicuiꝰ libellū vel famoſū carmen ꝯficit. aſcribit vel ꝓdit. Quod ē pena capitꝭ. vt ptꝫ. C. de famoſis libellis. l.vnica Itē ẜm canones ſūt excōicādi vtptꝫ. v. q. i. c. qͥdā maligni. et. c. ſe quē ti. dicitur Hi qͥ inuenti fuerint famoſos libellos in ecc̄īa ponere anathematiſent̉. Etibidē. c. Si qͥs famoſū libellū ſiue domiſiue in publico ſiue ī qͦcūqꝫ loco ignarusrepperit. ā̓ corrūpat priꝰ qͣꝫ alt̓ inueniataut nulli cōfiteat̉ inuētū. Si vero nonſtatī eaſdē chartulas corruperit vl̓ ignecōbuſſerit. ſed vim eaꝝ doloſe manifeſtauerit. ſciat ſe quaſi autoreꝫ hmōi delicticapitali ſentētie ſubiugādū. hec ibi. Itēquidā ſūt qͥ iniuriā facere nō pn̄t vt furioſus. et impubes et fatui. qui doli capaces nō ſūt. ¶ Querit̉ vtrū inimicis veniā petētibꝰ teneamur remittere. Uidet̉ꝙ ſic. Ad coloſenſes. iij. Donantes vobiſmetipis ſi qͥs aduerſus aliquē habet

querelā Itē ſaluator. dimittite ⁊ dimittemini. Reſpondet quidā ſuꝑ. iij. ſententiaꝝ. Ex nimio dāno illato alicui ſolenttria oriri ſcꝫ. Rancor ī corde. Signa rācoris in oꝑe. Actio iuris cōtra iniuriantem. Primum tenetur homo ſtatim dimittere. veniā veraciter petenti et parato ſe emendare ẜm facultatem ſuā De qͦpōt intelligi luce. xvij. Si reuerſus fuerit ad te dicēs. penitet me. dimitte illi. immo etiā ſi non petat adhuc tenetur hōremittere ſigna rācoris Pro intellectuillius eſt ſcienduꝫ ꝙ duplicia ſunt ſignarancoris Propinqua ſcꝫ ex quibus pōtquis faciliter ꝯgnoſci vtrum gerit rancorem contra alium. Sicut ſi pͥus locutus eſt ei. ſalutādo eum. et hoc iam nonfacit. Alia ſunt ſigna remota. ex quibusnon poteſt faciliter cognoſci vtrū odiūgerat vt ſi non totiens loquit̉ ei. vel nōtotiens vadit ad domum eius vt priusTalia tenet̉ homo remittere. Tertiumſcꝫ actionem iuris contra iniuriantemnon tenetur dimittere niſi ille ſibi ſatiſfaciat ẜm ſuum poſſe. Ideo dicitur ī decretis. xxiij. q. iiij. ſi illic. Nemo tenet̉ remittere iniuriam niſi ſibi ſatiſfactum ſitIdeo etiam dicitur de intur̄. et damp.dat. c. Si rixati fuerīt homines et ꝑcuſſerit alter fratrē ſuum lapide vel pugno⁊ mortuus nō fuerit. ſꝫ iacuerit in lecto.qui ꝑcuſſerit oꝑas eius ſcꝫ amiſſas ⁊ expenſas in medicos reſtituat Et ſic de alijs dānis ibidē ¶ Quinto eſt pcc̄m qn̄in paſſione vindicte nimis ſeuit ab ītraet ab extra. ſic ꝙ non curat facere cōtrap̄ceptū dei vel charitatē ꝓxī cū maledictionibꝰ ⁊ blaſphemijs. ꝯͣ qͦs frād. petͣ. d̓ re.vtri. fortu. dicēs. Da ire ſpaciū. da ꝯſiliotēpꝰ frena īpetū Defert ā deſinit a lēteſcet breuis hora cedit iratū equor. Seqͥtur Plꝰ teip̄m leſeris qͣꝫ hoſtē. Illi corpꝰ forſitā a̓ opꝰ. tibi aīaꝫ famāqꝫ corporisHec ille Sūt quidā qͥ ꝓpt̓ paruā offenſam eis illataꝫ excellent̓ īflāmant̉. et cuꝫq iiij