Druckschrift 
Preceptoriu[m] gotscalci ordi||nis heremitarum sancti Au||gustini
Seite
LIv
Einzelbild herunterladen
 

Preceptū Tertium

lia et vendebant in ſabbato filijs iuda.Et obiurgaui optimates iuda ⁊ dixi eis. Que ē hec res mala quā vos facitis?et ꝓphanatis diē ſabbati. Nūquid nō hͨfecerūt pr̄es vr̄i? Sequit̉ ibidē. Clauſerūt ergo ianuas et precepi vt non aꝑirēt eas vſqꝫ pꝰ diē ſabbati. Sequit̉. Etmāſerūt oīa venalia foris ihrl̓m et negociatores et vendētes. hec ibi. Sequit̉ corollarie ex his ꝙ meſſores frugū et collectores ſine magna neceſſitate in ſabbatis ſūt feſti violatores. Probat̉ qꝛ nō ēminus peccatū collige̓ fruges in die ſabbati qͣꝫ calcare torcularia a colligē vuasSi talia ꝓhibuit neemias vtꝫ. sͣ. in auctoritate Excuſant̉ tn̄ illi ſi iacentibꝰ inagris ſegetibꝰ aut in pratis fenis ſi īmineat tēpeſtas aut pluuia q̄ corrūpat talia:nō ſūt ꝓhibendi dn̄i illaꝝ rerū ea remouere ⁊cͣ. vtꝫ ſupͣ in ẜmone ꝓxīo Si qͥshͦ fac̄ ſine magna neceſſitate. peccat mortaliter et frequēter patit̉ defectū et detrimentū in ſegetibꝰ ſuis aut ꝑ ꝯbuſtioneꝫaut tempeſtatis deſtructiōeꝫ. Noui enīego quēdā hoīeꝫ ī comitatu Rauēſborgenſi villanuꝫ: cui accidit qd̓ hic narro.Nā ſemel tēpeſtas deduxit oīa frumenta circunqͣqꝫ exceptis ſuis ſegetibꝰ cū aliorū mixtis. De hoc vicini ſui āmirātesinterrogauerūt eū qͥd feciſſet ꝙ ſua frumenta illeſa māſerunt in tā horribili tēpeſtate q̄ tn̄ int̓ noſtra frumenta mixtafuerūt Qui rn̄t ꝙ de nullo alio hāc gr̄aꝫhabuit niſi ꝙ diebꝰ feſtiuis nūqͣꝫ collegitfrumēta ſua aut mētē ſolebat ſꝫ totalitervacaret deo. gͦ ⁊cͣ. Naꝫ ſi aliqn̄ deuotecelebrātes feſta patiunt̉ dānū. tūc deꝰ eisin alijs hoc recuꝑat. Qd̓ pꝫ in tali exemplo. qd̓ ponit mgr̄ in libro apuꝫ. Fuerūttres meſſores ſimul metentes ⁊ inter illos fuit vnꝰ deuotꝰ qͥ bn̄ celebrabat feſtaQn̄ ille audiebat campanā ꝓ veſꝑis ſonantē: mox ceſſabat ab oī oꝑe et ecc̄iamviſitabat. Accidit ꝙ illi tres mutuo meterēt frumenta in agro. Pulſabat̉ cam

pana ꝓ veſꝑis Oox ille dixit ſodalibꝰſuis. Tempꝰ ē ceſſemꝰ ab oꝑe qꝛ ſabbatūinſtat cuꝫ veſꝑe pulſāt̉ Ip̄o ceſſante alijeuꝫ deriſerūt ⁊ ab oꝑe ceſſare nolueruntet ſic eū in oꝑe metēti anticipauerunt.Sequēti die pꝰ ſabbatū reuerſi hi tresad opꝰ ꝯſuetu. Inclinauit ſe ille deuotꝰet inuenit nūmū aureū ſatis magnum. ⁊ſpiſſuꝫ ī qͦ erat talis ſcriptura in circūferentia. Deꝰ veſter me ꝯpegit et in aurūme redegit pauꝑi qͥ nō fregit. diem feſtūcelebreꝫ. Quē ille retinuit. alijs dolētibꝰꝙ cuꝫ eo nō inceperūt feſtiuare. Secūdo ſequit̉ corollarie ꝙ etiā peccāt moͣrliter vectoēs et qͣdrigātes et feſta ſcōruꝫminime celebrātes. qꝛ dicit neemias vbisͣ. Onerantes ſuꝑ aſinos vinuꝫ et vuasficus et oē olꝰ in hirl̓m inferētes in dieſabbati: qꝛ nō ē minꝰ pcc̄m onerare plauſtrū et vehē cū equis qͣꝫ onerare aſinumaut equū et portare onꝰ. Sꝫ vltimuꝫ eſtpeccatū ergo et pͥmū. grauit̉ ergo peccātilli qͥ in diebꝰ feſtiuis cū qͣdrigis afferūtceruiſiā. Sic etiā illi qͥ vehūt blada ī diebus feriatis. Etſi ꝓpt̓ p̄ceptū ciuitatiscurrꝰ et eqͥ n̄ pn̄t ingredi ciuitatē portātceruiſiam foris ciuitatē īplēt vaſa. et fitfraus p̄cepto Excuſant̉ tn̄ vectoēs merciuꝫ ad nudinas aut ad loca remota qͥ ſine graui incōmodo nō pn̄t diebꝰ feſtiuisvacare a qͣdrigando Sed qͥd ē de vectoribꝰ ſalis. Rn̄r. Si exeūt ꝓpter bonumcōe et nō in die feſto. ⁊ ſi quieſcerēt īcurrerēt ip̄i et cōitas notabile damnū. ſaluoiudicio meliori: excuſant̉ ſicut et p̄cedentes. dn̄t tn̄ abſtinere in magnis feſtiuitatibꝰ a qͣdrigādo. Cuiꝰ exēplū patuit indioceſi narbonēſi. Ibi fuer̄t duo vectoˢres. vnꝰ illoꝝ qn̄ inſtetit feſtiuitas qͥeuitcuꝫ equis et qͣdriga. Aliꝰ vero nūqͣꝫ peꝑcit ſcōꝝ ſolēnitatibꝰ. Accidit āt ꝙ mutuo eoꝝ curribꝰ oneratis exirēt ſuꝑueniente die feſto. Tūc vnꝰ ille ſabbatiſabatmore ſolito: aliꝰ receſſit cū iumētis ſuisAnno finito ꝯuenerūt ſimul ī vnū locu