xxxij.

tāto magis ē penale ꝑiuriū. vt dr̄. xxij. q.i. c. mouet te. Sed pōt eſſe iuramētū qd̓fit ꝑ euāgelia cū deliberatiōe et ſolennitate ⁊ fit magꝭ. obligatoriū qͣꝫ qd̓ fit ꝑ deum ſine deliberatione. ſic et ꝑiuriū Sicgrauius peccat qui in facto periurus eſtqꝫ qͥ volūtate De quibꝰ. xxij. q. v. c. Quipiurare ꝑatꝰ ē an̄qͣꝫ iuret ꝑiurꝰ eſſe videtur qꝛ deꝰ nō ſolū ex oꝑibꝰ iudicat: ſꝫ excogitationibꝰ ⁊ corde. Hec ibi. Si tamēactus exterior ſuꝑuenerit tanto ꝑiuriuꝫē maius. ſicut plꝰ peccant qui ꝑiurāt percrucē ꝯſecratā qͣꝫ n̄ ꝯſecͣtā vt pꝫ. xxij. qōe.v. c. qͥ ꝑiurat Sic ec plꝰ peccat rex vl̓ princeps ꝑiurꝰ qͣꝫ miles vel ruſticus ꝓpt̓ maius ſcandalū Iteꝫ ariſtoteles mgr̄ alexādri ſcribit ei ī quadā epl̓a dicēs Caueasalexāder ne infringas fidē datā: et fedēaꝯfirmata Nam hoc cōuenit īfidelibus.iuuenibꝰ. et meretricibꝰ Serua ꝓmiſſafideliter. qͥa om̄eꝫ infidelitatē ꝯſequiturfinis malus. et ſi ex fidelitate infringēdaaliquid boni eueīat. tn̄ ip̄a ſpecies ē mala. exēplū ē reproboꝝ. et de genere malorum. ergo fides plura fcīt Scias ergo ꝙfit ꝑ fidē hoīeꝫ ꝯgregario. ciuitatū īhabitatio. viroꝝ cōio. regum dn̄atio. Perfidem caſtra tenentur. Ciuitates ẜuantur. reges dominātur Caueas ergo fideliſſime pͥnceps fidem datā infringē. ẜuafirmiter tua iuramēta et fedēa etiā ſi ſintgrauia. Naꝫ cā deſtructiōis regni barbarorū ⁊ ſcythaꝝ fuit ꝙ reges eoꝝ vtebāt̉iuramentis et fraudem et deceptōeꝫ hominū et ꝓximaꝝ ciuitatū fidē frāgenteset federa q̄ fuerūt ad ſalutē humani generis ſtabilita. Et ideo equitas iuſtiſſimiiudicis hͦ ampliꝰ ſuſtinē nō potuit. Hecph̓s: Ideoqꝫ in geſtis regis eiuſdē alexādri legit̉ ꝙ cū ſuo exēcitu ira ꝑmotꝰ ibatcū magno impetu ad quādā ciuitatē nomīe Lapſacū diruēdā ⁊ euertēdā Ciuisāt vnꝰ illiꝰ ciuitatis anaximines phūsaudiēs regē alexādrū ſic vēire Exiuit ciuitatē obuiā r̄gi vt p̄ces porrigēt ꝓ ſalu

te ciuitatis Qd̓ cū rex hoc cerneret Nepoſtulare volens maͣm audiendi hr̄et.Rex in loquendo ph̓m iuramento p̄uenit di. Iuro ꝑ deos ꝙ nihil horū que petieris faciam. tūc ſapiēter ph̓s attēdensregis iuramentū Rn̄t Peto ergo dn̄evt Lapſacū ciuitateꝫ diruas et deſtruas.quā petitionē attendēs alexāder ſalutēvrbi ꝯceſſit. Maluit enī irā et volūtatēquā habebat cōtra ciuitatē dimittē qͣꝫ cōtra iuramētuꝫ venire. Sed hoc pͥncipeset reges nūc minime aduertūt ad ſua iuramenta ẜuāda. peiores ergo ſūt qͣꝫ gētiles. Sic etiā grauiꝰ peccāt cōſules coitatis n̄ obſeruātes iuramēta qͣꝫ ſingulaēsꝑſone Quia bonū qͣꝫto cōiꝰ tāto diuiniꝰgͦ ꝑ oppoſitū. malū qͣꝫto cōmuniꝰ tāto peius Nā ſūma cura fuit olim gentilibꝰ obſeruare ꝓmiſſa et iuramēta et ſingularit̓cōitatibꝰ. Cuiꝰ exēplū ponit beatꝰ augti iij. de ciū. dei. c. ij. de ſaguntinis amicisromanoꝝ qui eis iurauerūt fedus et amiciciā ꝑ falſos deos quos ſagūtinos hannibal obſidebat ꝯtra romanos et pͥus qͣꝫcītas caperet̉ tm̄ cruciabātur fame. ꝙ ſuorū mortuoꝝ cadaueribꝰ paſcebant̉. ⁊ tn̄miles qͥdam hānibalis amicus ſaguntinoꝝ voc sͣ tm̄ vitā ciuiū ſaluare ꝓmiſiteis vitā et locū aliū vbi poſſent ſibi ciuitatē ꝯſtrue̓ dū tm̄ ſagūtum hānibali cūoī auro et argēto ip̄oꝝ redderēt. ip̄i tꝑedeliberatiōis accepto. maximū igne ī medio ciuitatꝭ. accēderūt. et pͥmo ī eū ōne aurū et argētū cū oī reliqͣ ſupellectili ꝓiecerūt. et pꝰ ea ceſis vxoribus ⁊ liberis ſe inignē vnanimit̉ p̄cipitauerūt ne fedus iuramēti romanis frāger ēt Hec augꝰFo accipies nomēdeytui inuanuꝫ¶ Ecūdo peccāt ꝯͣ illud p̄ceptuꝫ qͥiurāt. ꝑ creaturas qd̓ p̄t fieri triplicit̓ .ſ. creaturā tāqͣꝫ deū venerādo Autper nomen deorū falſoruꝫ iurādo aut ad