xxl.
recipere ꝓpter maleficia mea Pſalmicines quinquaginta ſint in noctibus ⁊ miſſe cantentur ꝓ me tot diebus. Factū eſtvt preceperat et nihil valuit Primisenī duabus noctibus cuꝫ chori clericoꝝpſalmos canerent circa corpꝰ ſinguli demones oſtiū eccleſie immani obice clauſum leui negotio cōfringentes. duas catenas extremas diruperunt. media queoperoſior elaborata erat illibata durauit:Tertia nocte circa gallicantuꝫ ſtrepituaduenientium hoſtium omne monaſteri:um viſuꝫ eſt a fundamētis moueri Unꝰautem cetēis vultū terribilior et ſtatura:celſior. ianuas maiori vi concuſſas in fragmenta deiecit et arroganti geſtū acceſſit ad ſarcophagū Inclamatoqꝫ nominevt ſurgeret imperauit. Qua reſpōdenteNequeo pre vinculis. Solueris inquitmalo tuo Statim qͣꝫ catenam. que ceterorum ferociam clauſerat nullo conamine vt ſtuppaꝫ dirupit oꝑculū qͣꝫ tūbe pede depulit. et apprehenſaꝫ manu palā oībus ab ecc̄ia extraxit ad fores vbi paratꝰerat equꝰ niger. ſuper quo miſera illa impoſita et mox ab oculis intuentium cum.toto ſodalitio diſparuit. Audiebant̉ tn̄clamores miſerabiles qͣtuor fere miliariaDe ſincantatoribusExti ſunt qui tranſgrediūturhoc preceptum vt ſunt incātaItores. Et dicunt̉ incantatoresquia artē verbis peragunt. vtpatet. xxvi. q. iij. c. Igitur genus diuinationis. vt ſunt carminatrices ¶ Querit̉vnde ortum habent benedictiones ⁊ carminationes quas vetule hodie ſuꝑ infirmos et etiam viri quidam faciunt. Rn̄tꝙ pͥncipium horum fuit ſacratiſſimum.Nam apoſtoli et etiam viri ſancti aliqn̄ẜm illud marci vltimo. In nomine meodemonia eijciēt ⁊ ſuper egros manuꝫ imponēt et bene habebunt Infirmos viſitauerunt et orationes ſuꝑ eos ⁊ ſacra ꝟ
ba ꝓtulerūt. deinde deuoti ſacerdotes ſimilia rite ꝑegerūt ꝓpt̓ qd̓ deuotiſſime orationes et exorriſmi ſancti reperiunt̉ hodie in ātiquis eccijs ad oīa que homīesfacere et pati poterant per deuotos viros. applicati olī et ſine omni ſuꝑſtitioneSed nūc ſuꝑſtitioſi homines ex inſtīctudiaboli multa vana et illicita inuenerūtquibus hodie vtunt̉ circa infirmos homines et iumenta que omni modo ſuntfalſa et cōtra fidem catholicā Et ſic grauiter peccant ille ꝑſone que ſic carminātpueros et etiā pecora. ¶ Querit̉ vtrū licite ſit nomē Ieſu ī lamina vel in chartaſcriptū ligare ad collū hominis cōtra īfirmitatem vel morbum Uidet̉ ꝙ nō ꝑdecretum xxvi. q. iij. Si qͥs ariolos. vbidicitur Si quis talibus phylaterijs vſꝰfuerit anathema ſit Iteꝫ ſi qō eſſꝫ veraſequeret̉ ꝙ liceret morbos hoīm vel animaliū ꝑ ſacra verba adiurare Cōſequēseſt falſū Et oppoſitū ſepius ꝓbat̉ In ꝯͣtrariū eſt Nō minus lꝫ portare nomenih̓u xp̄i ad collū ligatū qͣꝫ figurā ad frōtēſꝫ ſcd̓m eſt licitū ergo et pͥmū An̄s pꝫ inautētica lege̓da ſcī edmundi archiepi cātuarien̄. qͥ dū eſſꝫ ſtudēs ⁊ quadā vice ſocios ſuos p̄cederet ſolitariꝰ ī prato ſb̓itovelut a ſūmo celi cardine ſpecioſꝰ formap̄ filijs hoīm dominꝰ ih̓s xp̄s lapſꝰ ē informa pueri ⁊ ſāctū edmundū ſimplici ſalutatōe p̄uenit dicens Salue mī dilecte.et ab eo reqͥſiuit an ip̄ꝫ ꝯgnoſceret Et reſpōdit Nō Tūc puer ih̓s. Mirabile eſtꝙ nō me ꝯgnoſcis cū ī ſcholis ſedeā a dextris tuis Et adiecit Reſpice ī faciemmeā Quod cū ille feciſſet repperit in facieeiꝰ illd̓ bn̄dictū nomē ſn̄ titulo hoīs exaratū Ih̓s nazarenꝰ Sb̓dit puer Scribehͦ nomē meū ī frōte tua ſingul̓ noctibꝰ eta cūctis mal̓ me ꝓtegēte eris ſecurus Itēī legēda btī b̓nardi legit̉ ꝙ cum ip̄e btusb̓nardꝰ eieciſſet demoniū d̓ qͣdā muliereet receſſiſſet demon iterum illaꝫ mulierēinuaſit. Tunc vir mulieris currens ad