22 39XX.

logorum. Ergo non eſt dubiuꝫ quin demones vt frequenter tales inqͥetudinesfaciāt Nā legit̉ in chronica hermāni anno domini. dccc. lv. In ciuitate Moguntina maligni ſpūs ad oſtia domorū currebant qui malleis pulſando et aliquandolapidibus homines excitādo plurimasdomos incenderunt Quinto nocēt hoībijs in vſu rationis ſicut patet in obſeſſis ¶ Hec ars ſcꝫ magica ē valde periculoſa Prīo qꝛ eſt a demonibus inuenta ſicut dicit augꝰ. li. xi. de ciuita. dei. c. vi. Neqꝫ enim potuit niſi pͥmū ip̄is docētibusdiſci. qͥd quiſqꝫ illoꝝ appetat quid exhorreat quo inuitetur nomine quo cogaturUnde magice artes eoꝝ artifices extiterunt. Hec augꝰ. xxvi. q. ij. qui ſine ſaluatore. Ubi dicitur Hec vanitas magicaꝝartium ex traditione maloruꝫ angeloruꝫin toto terrarum orbe plurimis ſecul̓ valuit Hec ibi Ex hoc patꝫ ꝙ ars magicanō ē ars ꝓprie ſed deceptio demōis Neqꝫ per modum artis tradi poteſt quia talis inuocatio fit per diuerſa ad placitumſignantia. nullā veritatē ſeu virtutē ſuꝑdemones habentia. Unde augꝰ. de ciui.dei. xxi. dicit ꝙ demones alliciunt̉ ꝑ creaturas quas nō ipſe ſed deꝰ cōdidit. Hecille. Ideꝫ augꝰ. xxi. de ciui. dei. c. xiiij. Zoroaſtes demonū inſtinctu dr̄ pͥmus inueniſſe artes magicas dicens. Naꝫ ip̄e ſolꝰquādo natus eſt fert̉ riſiſſe. Nec eī bonialiquid monſtruoſus riſus ille porteditNam magicarum artiū fuiſſe ꝑhibet̉ īuētor. Hec ille ¶ Dubitat̉ cur plus mulieres et vetule ſe occupant in maleficijs qͣꝫviri. Reſpōdet̉ ꝙ mulieres ciciꝰ credūtdiabolo qͣꝫ viri ergo faciliꝰ pn̄t decipi qͣꝫviri a diabolo. Scd̓o qꝛ minus vigentratione et intelligentia. hinc ē ꝙ ipſe magis ſunt ſuꝑſtitionibus illaq̄ate. Ideoqꝫmaligna ſuggeſtiōe cogitatū eſt a diabolo ꝙ quedā verba maximā ſāctitatē pretendentia ꝯmiſceri ſolēt ⁊ obſecratiōeset auditu ſtupenda ſicut ꝑ incarnationeꝫ

domini. ꝑ paſſioneꝫ eiuſdē. ꝑ viſcera miſericordie dei. ꝑ ſanguinem. ꝑ ſudorē. perquinqꝫ vulnera. aut per appoſitōeꝫ euangelij Iohannis ſcꝫ In pͥncipio erat verbuꝫ. Aut circa ieiunia et oratiōes q̄ fiūtcuꝫ quibuſdaꝫ pater nr̄ ⁊ Aue maria gratia plena. Que oīa fiunt vt latens venenum magis pallietur Et ex hoc diuinatores ⁊ malefici ſe volunt excuſare dicētes ꝙ ibi ſunt ꝟba ſanctiſſima q̄ diabolꝰvtiqꝫ ſperneret. et ergo diabolicū nō eſtEcce fraudem ⁊ dolū diaboli qui pͥmosdecepit parentes dicens. Nequaqꝫ moriemini ſꝫ eritis ſic̄ dij. Sic h̓ Nequāqͣꝫēmalum cum tot verba ſcā ꝓferant̉. Sꝫhoc magnuꝫ nephas eſt ſic nomē dn̄i invanuꝫ polluto ore et malēdicto tractareUiri ergo qui pre ceteris ſunt et debēteſſe p̄ſtantiores. talibꝰ maleficijs fide̓ nōadhibeant. ¶ Secūdo ē periculoſa. qͥa ēꝯtra legeꝫ diuinā vt patꝫ Deutro .xviijQuando ingreſſus fueris terrā quā dominus deus tuus daturꝰ eſt tibi caue neimiteris abominatiōes gētiū illarū necinueniat̉ in te qui luſtret filium aut filiāſuam ducens ꝑ ignē. Sequit̉ ibidē Necſit maleficꝰ nec incātator. Sequit̉ Hecoīa abominat̉ dominus ⁊ propter huiuſmodi ſcelera delebit eos in introitu terre. Ideo multa mala induxit dn̄s ſuperfilios iſrael eo ꝙ inuoluti erant illis artibꝰ vt pꝫ ſcd̓i palipomenon xxxiij. vbidicit̉. ꝙ rex manaſſes obſeruabat ſōniaet ſectabatur auguria. male fid artibus īſeruiebat. et hēbat ſecū magos et incātatores ⁊cͣ. Sequitur infra. Idcirco induxit ſuper eos prīcipes et exercitus regis aſſyriorū ceperūt manaſſen et vīctūcatenis atqꝫ ꝯpedibꝰ duxerūt eū in babylonē. Hec ibi Ex quo pꝫ ꝙ coitates dn̄teſſe ſollicite ad hāc peſtem mortiferamet deo odibilem extirpandam ne deꝰ totā ꝯmunitatē plagaret. ꝙ non vult eamdimittere impuītam ẜm illud Malachietercō. Accedam ad vos in iudicio. ⁊ eroiiij