De ſancta Genouefa
milibꝰ oēs ꝑſecuti ſūt. reddētes dn̄o grās etſoluētes exeqͣas inimico. Deind̓ īcrepās eūbeatꝰ marcellꝰ dixit. Ab hac die aut deẜta tene aut ī mare te demerge. Mox dimiſſa beſtia nulla eiꝰ vlteriꝰ indicia ſūt īuēta. Ecce ꝓpugnacl̓m patrie ī vno ꝯſiſtere ſacerdote q̇fragili bacl̓o fortiꝰ hoſtē edomuit. qͣꝫ ſi baliſte trāſfixiſſent. Si igͥr ſctōꝝ viroꝝ ex factismerita ꝯferāt̉ miret̉ marcellū gallia duꝫ roma ſilueſtꝝ. niſi hͦ diſtet ī oꝑe ꝙ draconem ſigillauit ille. iſte iactauit His itaqꝫ oꝑibꝰ ſanctꝰ marcellꝰ ſꝑ intētꝰ ꝯuerſatōe clarꝰ ꝯſūmanōe p̄cipuꝰ btitudīe gl̓ioſus. remueratōe ditetꝰ. cū ꝑpetuo dn̄o regͣturꝰ vīcēs md̓i ꝯtaglū. mūdꝰ migͣuit ad xp̄ꝫ die Nalēdaꝝ nouēbrii. regnte dn̄o nr̄o ihu xp̄o cui eſt honor ⁊gl̓ia. ̓tꝰ ⁊ ptās.¶ De ſancta GenouefaEnouefa Da zenos qd̓ ē nat̉a. ⁊ efa qd̓ ē mra ū̄ hn̄s naturaliā ad mēſuiplenitudīeꝫ. Ip̄a enī ex hoīs nat̉alibfacilit d̓i gra conitāte ſuꝑnat̉alia ē alUl̓ d̓r a genos q ē barba ſeu virilitas ⁊efaeffuſio ſeu plenituro. qͣi effuſa ⁊ plēa oꝑatōnibꝰ virilibꝰ ⁊ fortib. Ip̄a ei vt ex eiꝰ geſtiscolligit̉. ⁊ d̓ ea ī eccīa onit̉. ip̄is et viris aliꝙͣtenꝰ imitāda atqꝫ eqͥꝑardā ē.Eata v̓go genoefa. honeſtio pentibꝰ. prē ſeuero nō. mrē v̓o geroncia orta. apd̓ nameodoꝝ opidumhaud lōge a ꝑiſiēſi vrbe extitlagenita. Duꝫat ſctūs germanꝰ anthiſiodore ep̄s qͣdamdie apd̓ baſilicā ī ip̄o opido ſitā. cādi grā ſeꝯtuliſſꝫ. occurrēte eiuſdē loci ppl̓i mlitudineſil̓ genouefa affuit. Quā ītuitꝰ ī ſpū lactuſgermanꝰ magnime genouefā ad ſe doucip̄cipiēs. circūſtāti ppl̓o electā a d̓o ſpōſan p̄dixit ī eiꝰ natiuitate āgelos ceciniſſe denūc.uit. ac felices tāte ſobolis ꝓgenitores p̄dicauit. ml̓toſqꝫ eꝰ exēplis a via ſua mala ꝯuertēdos affirmauit. Que dū ab eo accerſit̉. ⁊ dev̓ginitate celeſti ſpōſo ꝯſeruāda āmonet̉. idſe votis omībꝰ ſꝑ deſideraſſe rn̄dit. Eui ille.Confide filia. virilit̓ age ⁊ qḋ corde credis ⁊
oreꝓfiteris. oꝑbꝰ cōprobare ſtude. Dabit eīdn̄s fortitudinē ⁊ v̓tutē d̓cori tuo. Cunqꝫ ſequēti die genoueſam iteꝝ ſibi pn̄tari feciſſet.dixit ei. Aue filia genouefa. Remiſceris q̇dheſterna die d̓ corꝑis tui ītegritate mihi ſispollicita. Cui illa. Reminiſcor pat. Tūc illenumū ereū dei nutū allatū hn̄tem ſignū crucis a tra colligēs inq̇t ad eā. hūc trāſſoratupmemoria mei ad collū ſuſpēſū ſemꝑ habetonulliꝰqꝫ metalli aūt margaritaꝝ ornamētocollū. digitoſqꝫ tuos ornari patiaris. Et valedicēs. capuitqꝫ eiꝰ deoſculās abijt. Cū mat̓eiꝰ die ſolēni ad eccl̓iaꝫ ꝑgeret ⁊ genouefamreclamātē domī remanere p̄ciꝑet. ꝯfeſtimvtſibi alapā mat̓ in factem dedit lumen amiſitSicqꝫ fere ꝑbiēneū diuinā ira ꝑ̄peſſa p̄cibꝰfilie tandē pͥſtine ſanitati e reſtituta. ¶ Aliavice dū genouefa cū duabꝰ ſacratis v̓gibusetate ꝓuectioribꝰ loco nouiſſimo incederet.obuiate carnotēſ ep̄o iulito ſtatim incedenpi euerſus ē ordo. Nā illa q̄ ſeq̇t̉ ait ep̄s. an̄onat̉. qͣnia ip̄a celitꝰ iam eſt ſanctificatiōeꝫepta. Parētibꝰ eiꝰ ſublatis de medio.cū in pariſiū vrbē trāſiſſet. tāta ꝑaliſis vt vid̓batur infirmitate deiēta eſt. vt corpꝰ eiꝰ laxatis vnjdiqꝫ artubꝰ ac diſſolutis cōpagibꝰ triEuo exanime crederet̉. Que cū denuo eēt ſanitatē aſſecuta. aiebat ſe in ſpū ab angelo ingl̓iam ſanctoꝝ ⁊ ſuppliciū impioꝝ fuiſſe deductam ac ex tūc ſecreta cōſcientiaꝝ in nonmodicā admiratiōem cepit reuelare ac manifeſtare. ¶ Sancto aūt germano redeuntecū pariſiū intraſſꝫ ꝯfeſtiꝫ d̓ genovefa v̓bināeſſet ⁊ qͥd ageret inqͣrēs. in eiꝰ hoſpitiū deſcēdit. ac male de ea colloquētibꝰ. deridebat̉ eītūc vt plerūqꝫ fit iuſti ſimplicitas. terraꝫ ſuiſla crimis irrigatā ondit. ſicqꝫ ea aſtanti ppl̓ocōmendas diſceſſit ⁊ ad tꝑs os loquenuuꝫiniqͣ obſtruxit. Ueꝝ poſt obitubti germanicū attila hundͣꝝ rex gallias ac p̄cipue vrbeꝫpariſioꝝ inuadere. ac ſue ditioni minareturſubijcere. ſingulis pene ad tutiores vt ſibi videbat̉ vrbes facultates deferētibꝰ. genouēfaoonibꝰ ⁊ vigilijs inſiſtebat. Hiſqꝫ cū qbusdeebat ita facere exhortans non eſſe pertimelēdos hoſtes dicebai. quinimo ciuitatē