De ſancto Uolfgango

huiꝰ md̓i ſpero aduētuꝝ cū ceteris qͦs d̓ciuibus ſuꝑnis ad teveturos ꝯſolatores hrē merueris. ¶ Sctūs igr: volfgangꝰ hac viſiōe ꝑcepta eo apliꝰ qͦ certiꝰ intedebat aciē mētisſpeculū dīne ꝯtēplatōis. reputās iugit̉ ſecuꝫqͣlit̓ in ſalute alioꝝ ſibi ꝯceſſū duplicaret talētū. Cuiꝰ rei grā mō aſteriū ⁊ monachū deſerēs. īmo ẜm apl̓m maiora emulari cariſmata cupiēs ꝑ alemaniā deuēit exul in noricū.ad cuiꝰ orientalē ꝑtē cū hūili comitatu p̄tendēs. p̄dicādi grā pānonie petijt cōfinia. e qͣ ꝑpiligrinū patauiēſeꝫ ep̄m euocatꝰ pie vt decuit hūanitatis ab eo ſuſcipit̉ ⁊ fouet̉ officioApud quē etiā rogatꝰ ē. ⁊ iuſſus māſit aliqͦtdiebꝰ. Hoc int̓ cet̓a prudēti ſecū tractās mēte. qͣre ꝓhibitꝰ ſit ab adducēda ad deū pānonioꝝ gēte. Quo cōmoratōis tꝑe idē ep̄s optime vſus. vtpote q̇ erat apprime eruditus. ⁊genere nobiliſſimꝰ clādeſtina ⁊ māifeſta diuin ẜuitij obẜuatōe ac aſſidua ſacre ſcpͥtureindagatōe ſatis ꝓbauit hūc q̄m ſuſceꝑatꝑegrinū nō eē gyrouagū. ſꝫ ſtabilē ⁊ v̓e fideidomeſticū. vn̄ ⁊ qͦſdā de ſuis familiarit̓ ꝓ eoalloquit̉ di. O qͣꝫ felix ecc̄ia q̄ deo volēte iſtodonabit̉ ſacerdote. Ergo neceſſariuꝫ valdevidet̉ mihi ⁊ vtile. vt hūic famulo dei petā regimē ratiſ bonēſis ep̄i. q̇ optīe ꝯuenit ſicubiabūdat bona volūtas. vt eā etiā ad bōa oꝑaꝓcedere faciat bn̄ collata facultas ¶ Bonūappe qd̓ hͦ vir ſemīare voluit. induratis cordibꝰ paganoꝝ. ⁊ ſalutis obſequiū qḋ repulit cecitaſ illoꝝ qn̄qꝫ fortaſſis hͦ eod̓ agꝝ dn̄icū excolēte dabit fructū ſuū in ppl̓is xp̄ianonoꝝ. Ad hͦ q̇dā rn̄dētes dixerunt. Quō fierip̄t vt iſte pauꝑ ⁊ ignotꝰ ad honorē accedattāti ep̄atꝰ. cū iā aliqͣ alti ſanguīs ꝑſone. hūcapud imꝑatorē p̄dijs ⁊ pecuia cōpenſantesſibi ꝯtētarūt acqͣeſcere. Quibꝰ ille refertv̓bapōderoſa. ſꝫ n̄ adeo moroſa. Diuina ⁊ hūana valde inter ſe ꝓbant̉ diſtare iudicia. Sꝫſcrutator cordiū ⁊ renuꝫ. ab initio md̓i elegitꝯtēptibilia ⁊ ignobilia vt cōfunderet fortia.Et ecōtrario md̓s qd̓ ſuū eſt ſuꝑbe ad horāextollit. ac ībreui cū ꝯfuſiōe diſtollit. Undeoꝑep̄ciū cenſeo. q̄ mittā ad marchicomiteꝫ.cuiꝰ ꝯſilio ml̓ta ſolet facere imꝑator. vt ſug

gereret ei. ne ꝑ ābitionē aūt ſimonia cā hereſim. quēqͣꝫ ep̄alē ſinat. accipe digͥtatē. ſed obet̓nā remueratōeꝫ. quē hūilē ⁊ modeſtuꝫ aceruditū inuenerit. necnō officijs eccl̓iaſticisaptū eē ꝓbauerit hūc cuiuſcūqꝫ ꝯditiōis velparētele ꝓmoueri faciat ad culmen eccleſie.¶ Per legatōeꝫ igr ep̄i ac ſuggeſtionē ꝯſiliarij imꝑator ſue ac eccl̓iaſtice vtilitate admonitꝰ. īmo qd̓ veriꝰ ē nutu dei cꝰ in māu ē corregis. Princeps bonꝰ orto ſcd̓s aīo mutatꝰoēs q̄ ꝓ eodē ep̄atu adipiſcēdo laborabant.auertit. ⁊ ſe totū ad electonē venerādi viri cōuertit: volfgangi. Sicqꝫ legatos pꝰ eū celerit̓ mittit. Qui vt miſſi fuerāt ꝑgētes. īuenerūt eū cū p̄noīato cp̄o cōmorate. ſꝫ iā ad patriā repedare cogitateꝫ. Btūs āt ⁊ volfgangignarꝰ erat legatōis imꝑatoris ⁊ cet̓aꝝ rerūꝓſe geſtaꝝ ⁊ idcirco animū intēdebat aliorſum. Cūqꝫ legati qͣre venerint ei indicarent.primū recurrit ad ſecretariū cordiſ. ſe ſuaqꝫdeo cōmendans in intimis. deinde ep̄o piligrino cuiꝰ caritate ibi detentꝰ erat cauſamſuā exponēs. id qͥ grauabat̉ temperamentoleuiabat ſimplicitatis colubine. ac prudētieſerpentine. atqꝫ in hūc modū ꝓloquit̉ dicēsHoc nouū qḋ mihi ꝑ nuncios imperatorisdn̄i Ortonis ſecūdi venit caritas tua efficitcui premium bone voluntatis abſqꝫ dubioerit. ſed:ee paruitati timorē incutit. qͥa neſcio ſi voluntas dei ſit. Et qꝛ mūdus ſub ſpecie religionis multos ad vicia trahit. Cui reſpondēs ep̄s dixit. Ꝙ dicis te timere. h̓ mentis eſt ꝓuide. Sed hanc in bonā ſpem erigitPſal. qui dicit. Initiuꝫ ſapīe timor dn̄i. Etiterū. Timor dn̄i ſctūs ꝑmanēs in ſeculū ſeculi. ¶ Talia qͦꝫ pontifice ꝓloq̄nte. vir venerandꝰ ⁊ volfgangꝰ. ꝑ mētis ſpeculationē. diſpenſatōis diuīe intuēs moderamē. ſubſeq̇tur di. Ecce ẜuꝰ dn̄i fiat mihi ẜm verbū tuū.Tunc arrepto itinere cuꝫ his qui miſſi fuerant ab imꝑatore. tetendit in partes occidentales bauarie. Cūqꝫ ꝑuentū eſſet ad regiaꝫciuitatem. clerus ⁊ ppl̓us ẜm morem eccl̓iaſticum vnanimit̉ vt imperator petijt. ſanctūwvolgangum elegerunt. atqꝫ cum vniuerſali electione ad curiam euꝫ regiam miſerunt.