Druckschrift 
Legenda aurea
Einzelbild herunterladen
 

De ſancta Barbara

muti. Et quo plagas meas curare poterūt ſibujpis remediū ꝯferre pͥn̄t. Me at curauit ē xp̄s filiꝰ dei viui quē tu vid̓s. qꝛ īduratu ē cor tuū a diabolo. Tuc p̄ſes vt leo fremēs iuſſit carꝑe lata eiꝰ et lāpades ardētesapplicari ei. malleo caput eiꝰ cedi. Ip̄a at ituita ī celū dixit Tu noſti cordis cogͥtor dn̄eqꝛ amoris tui occaſiōe patior. me ne derelinqͣs. Prote v̓o has plagas fortit̉ ſuſtinuiTunc iuſſit ip̄iꝰ p̄ſes gladio abſcidi mamilas eiꝰ. Que aſpiciēs in celū ait. Ne ꝓijciasme a facie tua dn̄e. ſpi. ſan. tu. ne auf. a me. āt hāc plagā fortit ſuſtineret. iuſſit nu circūire regionē illā. plagis īferētibꝰ flagellari. At martir xp̄i vidēs in celū ait. Dn̄edeꝰ operis celuꝫ nubibꝰ. adiutor ꝓtectormeꝰ eſto. tege nudatū corpꝰ meū. ne vid̓at̉ab ocl̓is impioꝝ viroꝝ. Hec dicens deſcēditangelꝰ dn̄i. oꝑiens ſtola cādida. Hocvideret ip̄iꝰ p̄ſes. p̄cepit gladio trucidari.Tūc furore repletꝰ pat eiꝰ ſuſcepit a p̄ſide ꝑduxit ea in mote. At v̓o ipſa gaudēs ſuꝑ feſtinabat vt ꝑfecte vite et̓ne brauiū acciꝑetEt adducta in mote orabat ad dn̄m dicēs.Dn̄e ih̓u xp̄e cui oīa obediūt. p̄ſta mihi hacpetitiōeꝫ. vt ſi q̇s memor fuerit noīs tui famule tue faciēſ memoriā paſſiōis mee. Dn̄ene memieris pctōꝝ eiꝰ ī die iudicij. ſꝫ ꝓpiciꝰeſto ei. tu ei ſcis qꝛ caro ſumꝰ. Et facta ē vox celo ad dicēs. Ueni pulcerrima mea. reqeſce ī cubilibꝰ prīſ mei ē in cel̓ qd̓ poſtulaſti donatū ē tibi. Quo fctō martir xp̄i ad lo ſupradictū veīt. ibi martiriū ſuū finiuit.a ꝓpͥo ei pre decollata ē. Pre eꝰ de mōte d̓ſcēdete. ignis de celo deſcēdit ꝯbuſſit. ita vtnec puluis eiꝰ inueīret̉. Finita ē at ſctā martir xp̄i barbara ſctā iuliana qͣrta die menſis decēbris imꝑante maximiano. et p̄ſidetemarciano. Fuit vir nobil̓ comes ſaxonie inimicū ſuū captiuauit que ſtatī in turrirecludi fec̄ failie ſue ſub pēa magmādauitne ſibi aliqͦs cibū vl̓ potuꝫ mīſtraret. vt ſic eocitiꝰ moreret̉ fame. Cunqe aliqͦt tp̄s ſine cibo potū maſiſſꝫ. cuſtode turris voce lugubri lamētabil̓r rogauit. vt modicū daretde pane ob reuerētiā gl̓ioſe v̓gis barbare ne

ſic fame moreret̉. Cuſtos nec clamorē necces aduertebat. ſic aliqd̓ ip̄s iacebat nemini rn̄ſum dabat. Auſtos v̓o eſtimabat il mortuū. Rogauit dn̄m vt illū extrahr ꝑmittet pͥuſqͣꝫ corpꝰ mortuū exalaret feto Iniecerūt igit̉ fune in collū detēti. ad ſūmitatē d̓ducētes ſic de alto ꝓiecerūt Qui ad trā ꝑueniſſet. ſtatim ſe erexit. oēs quiaderāt vidētes in fugā cōuerſi ſūt. Quosille dulcit monuit. ac ꝓpt̓ deū rogauit ne fugerent. ſꝫ vt ꝓpiꝰ accederēt. Et acceſſiſſētad introgauerūt quo hoc fieret aūt viuere poſſet. Quibꝰ illa rn̄dit. Btā virgo barbara me in oībꝰ anguſtus meis cuſtodinit. in eiectōe turris ſuis ſanctiſſimismanibꝰ me ſuſtētauit mori poſſum niſiꝯfeſſus ſacra cōione munitꝰ inunctꝰ Interrogatꝰ vn̄ hāc grāꝫ hrēt dixit. Ieiunijsorōrbꝰ die. ano honoraui. hac gratiā mihi apud deū obtinuit. vt mori poſſūabſqꝫ ſacramētis. Quibꝰ ꝑceptis ſtatī ſpūꝫexalabat. Aliud exēpluꝫ legimꝰ. Tꝑe ſereniſſimi adolfi regis romanorū accidit vt comes ex mādato regis in ꝑtibꝰ oriētalibus p̄ſideret. Labēte v̓o tꝑe famulꝰ q̇dā deꝓſapiā militari. vgine violauerat incuſat̉Qui captꝰ vincul̓ incluſus quſqꝫ cogitaretde ꝯſilio nobiliū ac ciuitatis ꝯͣ eſſet ſnīafacienda. Et tꝑe ſtatuto oēs ꝯuenerūt. iuuenis adductꝰ ē. intime rogauit vt ꝯfiteretur. Uocat̉ ꝯfeſſor audies. innocete ip̄minuēit. Un̄ ꝯfeſſor induxit. vt btē barbareꝑpetuū ẜuitiū voueret nec ad domū veniret rediret niſi pͥus locū antiquuꝫ culmen inpruſſia viſitaret. Qd̓ et iuuenis fecit. Interea ml̓ier clamas iudiciuꝫ implorat. Iuuenis ille ad iudiciū ducit̉. Iudex qͣrit de ſentētia. Iuuenis de vitā ſua deſperās. q̇dā ignotꝰ acceſſit que nemo nouit. exhortas iuuene vt iudice rogaret ipſuꝫ ſuū v̓bū loq̄. Qd̓factū eſt. Tuc tota vniuerſitaſ cūcurrit. que qualit ille deſpectꝰ vellet fari. Et rationabilit on̄dens ꝓlata ſnīam iuuene eſſe nullā ꝯſtant ꝓbans omēs nobiles qͣꝫ ciues omēs qui aderant illud veꝝ eſſe dicebant. ſic ſententiā reuocauerūt. qꝛ vltra hūanuꝫM