RupertoDe ſancto

cū eo optimates ſui ⁊ ppl̓s nō modicꝰ nobiliū ac ignobiliū. redemptōeꝫ mūdi laudantiū. q̇ eos de tenebris ī admirabile lumē ſuūvocare digͣtꝰ eſt. Beatū ꝯfeſſorē xp̄i ꝑ cuiꝰv̓ba irradīata ſūt corda tenebroſa. ⁊ infideliū arētia pectora fontē vite ſitiebant. Baptizato itaqꝫ duce ⁊ ppl̓o q̇ diuina illuſtrantegrā ſacramētū ſalutaris lauacri ſuſceperatobſecratꝰ a throdone ſct̄s rupertꝰ naui aſcēſa ꝑ alueū danubij deſcēdendo vicis et caſtellis libera voce euangeliū xp̄i p̄dicauit. etꝑ termīos noricoꝝ vſqꝫ ad inferiorē pānoniaꝫ ip̄a clara lucerna ſuꝑ cādelabꝝ poſitalumē fidei mīſtrādo ꝑueīt. Indeqꝫ ꝑ t̓rā reuerſus lauriacēſiū vrbe ītrauit ī qͣ ml̓tos aqͣbaptiſmatꝭ regenerādo ab idoloꝝ culta couertit ⁊ plures varijs lāguoribꝰ oppreſſos innoīe dn̄i ſanauit Lauriaco nāqꝫ digreſſusin qͣcūqꝫ loco āpliꝰ feruere gētilitatis errorēcognouit. illic urepidꝰ acceſſi d̓ſtruēs ydola. diminuēs ſimulacra cōmendans vbiqꝫdn̄i nr̄i ieſu xp̄i diuītatē piter ⁊ ſacrā eius incarnatōeꝫ. vt vnꝰ idēqꝫ d̓s eſſe crederet̉. ⁊ hōan̄ lucifeꝝ a prē deo verꝰ d̓s genitꝰ in fine tēpoꝝ ꝓ hūana ſatute ex v̓gine matre v̓bū deiverꝰ hōnatꝰ q̇ illuīat oēꝫ hoīeꝫ veniētē ī hūcmundū. ¶ Sꝫ cū iā vir dn̄i ẜm poſtulatōeꝫducꝭ ⁊ ppl̓i ſibi locū ad ep̄alē ſedē eliḡe aptuꝫmeditaret̉. ſecꝰ ſtagͣnū wvalarij laci veīt. vbieccl̓aꝫ ī honore pͥncipis apl̓oꝝ Petri ꝯſtruxit ⁊ dedicauit. Exijt inde ad iunaꝝ fluuiuꝫvbi olim iunano ciuitas fuit. q̄ antiq̇s mirabiliter extructa tꝑibꝰ int̓ bauaricas vrbeseminebat nobiliſſima ſꝫ tūc raro incola īhabitāte pene dilapſa ⁊ v̓gultis erat cooperta.Quē locū ẜuꝰ dei ad cathedrā ep̄aleꝫ ꝯſideras eē ydoneū. qppe int̓ mōtana a popularitumultū ſemotū ꝓpͥetate hꝰ a duce ſibi tradita cū ſūmo ſtudio renouauit. ꝯſtruēs ibibaſilica quā ī honore btī Petri apl̓oꝝ pͥncipis dedicauit ⁊ clericoꝝ officijs rebuſqꝫ neceſſarijs munificētia theodonis magnificedotauit. poſtea v̓o delegato ſacerdotū officio oēꝫ ibidē qͦtidie curſu ꝯgruo ordine fecit celebrari. ¶ Sctūs itaqꝫ vir dn̄i cupiēsaugmentare loca a p̄fato duce aliquē fiſcūj

ſuū vocabulo dictū pidigen. int̓ aurū et argētuꝫ cū millenis cōparauit ſolidis. ⁊ ſic deinceps deo auxiliate ex traditōe regum ſiueducū ſiue fideliuꝫ viroꝝ loci res accreſcereceperūt. ¶ Porro diebꝰ q̇dā ꝓbabiles viribio potifici cū mag admiratiōe narrauert̉ꝙ ip̄i in heremo q̇ tūc tꝑis v̓bo appellatiōiscaruit. nūc ivongobi d̓r celeſtia ꝓdigia ardētiuꝫ lucernaꝝ ter qͣterqꝫ vidiſſent ⁊ mirificeſuauitatis odorem ibi redolere ſenſiſſent.Mirantibus aut cunctis qui aderant ſuꝑtalibus ꝓdigijs. ſctūs ep̄s domningū p̄ſbyteꝝ ſuū ad eundē locū miſit. p̄cipiēs vt veritatē hꝰ ſigni diligēter approbaret. ponendoin eodē loco crucē ligneā quaꝫ ip̄e ſctūs ſuamanū bn̄dixit ⁊ illic direxit. Domningꝰ v̓ocum illuc ꝑueniſſet ſtatim pͥmo noctis exordio cum religioſis qui ſecū aderant. celitusemiſſas aſpiciebat claras lucernas d̓ſcēdere ⁊ totam illā regionē ſoci inſtar ſolaris radij irradiare. ⁊ hanc viſionem ꝑ tres nocteſcuꝫ ſuauitate mirifici odoris ibi viderat radiare. Tunc ipſe in eodem loco benedictaꝫcrucē erexit ⁊ ſuꝑfabricato tugurio ad ſanctuꝫ Rupertū regreſſus eſt pͥorem aſſertionem certa relatione cōfirmas. ¶ SanctusRupertus qͣꝫ cōicans ꝯſilio cū theodone ꝑſemetipſum eandē heremū adit. ⁊ vidēs locum hūanis habitatōibꝰ poſſe fieri aptumannoſa robora extirpare. ſiluarūqꝫ ꝯdenſain planiciem campi redigere ac eccl̓iaꝫ cumhabitaculis ſeruoꝝ dei edificare cepit. Hiſdem temꝑibꝰ theodo aduerſam incidit valitudinē. Cūqꝫ ſibi vite terminū appropinqͣre ſentiret. vocauit ad ſe theobertum filiumſuū ⁊ ducē noricoꝝ illū conſtituit. p̄cipiensei obedire ſctō Ruperto ad xp̄ianitatē ſuā⁊ ad opus diuinū illū diligēt̓ adiuuare ſanctūqꝫ locū iuuanienẜ eccl̓e amore ⁊ honoribus ⁊ dignitatibꝰ iugiter ſublimare. Cunqꝫhuiuſcemodi mādatis ⁊ oībꝰ qͥbꝰ volueratfiliū inſtruxiſſet. vltimū diē clauſit migransad dn̄m. Poſt hͦ v̓o theobertus cū optimatibꝰ ſuis ad ſanctū Rupertū viſendi grā ireꝑrexit. ⁊ veniens ad illum in ſupradicta heremo locū pio venerabatur affectu. dās ad