De ſancto Io doco
rabilis dulcedo diuini odoris. Corpꝰ etiameiꝰ qꝛ v̓go fuerat et īmunis a carnal̓ cōmixtionis ꝯtagio. ita ſanu ꝑ̄māſit ⁊ integꝝyſqꝫad ānos xl. in tuml̓o ac ſi ſpūs vite foret ī eoEt a cuſtodibꝰ corꝑis ſibi vnguēs manuū ⁊vnguēs pedū ⁊ capilli capitis ⁊ barbe qͣi viueret excreſcentes incidebant̉ ⁊ radebant̉ oīſabbato qͦaduſqꝫ ſucceſſor ducis heymoniſminꝰ reuerent̉ ⁊ p̄ſūptuoſe īmemor ſcpͥturedicētis. nō tēptabis dn̄m. ſacrariū violenterirrupit cū ſatellitibꝰ ſuis. ⁊ intrauit vbi repoſitū erat corpꝰ ſctīſſimuꝫ. Uiſoqꝫ miraculoſtatim cecitate ꝑcuſſus v̓ſus eſt in amentiā.⁊ exclamās ha. ha. s. Iodoce ſurdꝰ ꝑmāſit⁊ mutꝰ qͦaduſqꝫ diē clauſit extremū. Prolixitatē aūt miraculorū q̄ ꝑ ip̄m dn̄s exhiberedignatꝰ eſt ſuis fidelibꝰ in noſtris tꝑibꝰ videmus. ſicut de pl̓ibꝰ a morte reſuſcitatis vl̓ ſuſpendio vl̓ alio mortis genere defūctis. ſiuein aqͣ ſuffocatis ſeu etiā ip̄iꝰ bn̄ficia quo admultiplicationeꝫ bonoꝝ tꝑaliū. nec calamoſcribere nec ẜmone enarrare ſufficimꝰ. Cuiuſdaꝫ deuoti ſibi filiū in cunabulis iacenteꝫcū eſſet incendiū vndiqꝫ in domo circa puerū. btūs iodocꝰ miraculoſe conẜuauit. pannis q̇bus inuolutꝰ fuit ⁊ ip̄is cunabulis cūpuer leuatꝰ eſſet in fauiliā ⁊ cinere penitꝰ reſolutis. vt oībꝰ pateret ꝙ edacitas flāme quelignoꝝ ac lapidū potuit duriciā ꝯſumere tenerū infantē beati Iodoci cuſtodie traditūnō licuit ledere. Qui poſtmodū filiꝰ in monaſterio ſancti Iodoci monachꝰ factus eſtQuot ſurdos claudos paraliticos ⁊ aliosinfirmos curauit nō eſt numero colligere.Und̓ eſt ꝙ de regio faſtigio ſibi voluit poſtmortē retinere. ne in loco vbi ſacrū eiꝰ corpꝰreqͥeſcit aliꝰ ardeat liqr niſi liquor cere. Qd̓infortunio ſuo exꝑti ſūt tres moachi. Quiin eccl̓ia vbi corpꝰ eius fuit delatum de ſepolucernas tēptauerūt accēdere nec aliqͣtenuspotuerūt. Contigit aūt in ſignū temeritatislue duos ip̄oꝝ incōtinenti decedere. terciumvero oris ꝯtractione puniri. ac ita ꝑmanſitomībꝰ diebꝰ vite ſue. Sunt aūt he feſtiuitates beati iodoci. Prima videlicet in die beati Barnabe qn̄ infra miſſaꝝ ſolēni amanus
dn̄i ſuꝑ eū apparuit. Qd̓ etiā miraculū ſepius ꝑ alios ſctos on̄ſum. v̓tus diuina ad veritatē illius veri ⁊ ſanctiſſimi ſacrificij cōprobandā in cordibus fragiliū miſericordit demonſtrauit. Scd̓a eſt in die ſancti Iacobiapl̓i fratris ſancti Iohānis euāgeliſte de inuentione ſancti corꝑis eiꝰ. Tercia ē de morte eiꝰ in die ſctē Lucie v̓ginis.CLXXXIIIDe ſancto Othmaro.Thmarus in prouincia alemanie natꝰ atqꝫ nutritꝰ ēDū eſſet puer a fratre ſuo curiaꝫ ꝑducit̉ ⁊ litteris imbuit̉. v̓tutibꝰ tn̄ plus vel eqͥvt ſciētia ſtuduit. iuxta illud ſapie. Que ī iuuentute nō ꝯgregaſti quo inuenies ea in ſenectute. Uictori comiti eiuſdē regiōis factꝰadoleſcēs ẜuiuit. Per cuiꝰ ꝓuidentiā ac dilectionē integrā ad ip̄m qꝛ vidit in eo indolēbonā ad ſacerdotiū ꝓmouet̉ titulo ſct̄i florini. Cogente p̄fato comite prelatꝰ ibi poſituſeſt ꝓpter ſuā religionē ſcientiā ⁊ fama volantem de mūdicia vite ſue waltramꝰ qui ex iure hereditario dn̄s fuit heremi illiꝰ in qͣ beatus gallus cellā ſibi ꝯſtruxerat. obtinuit a p̄fato comite vt othmarꝰ p̄eſſet illi celle in omnibꝰ que ad ip̄am ꝑtinere videbant̉. Inſuꝑduxit eū ad pipinū regeꝫ vt autoritate regiaconcedente. ip̄m eiuſdē loci abbate ꝯfirmaret. quiꝰ petitioni tanqͣꝫ iuſtus rex cōſenſuꝫp̄buit. Et ꝑ manu regis othmaro ꝯfirmatoin abbater valtramꝰ omīa bona ſua ſeu poſſeſſiones libere ⁊ integralit reſignauit. Madauit itaqꝫ rex ac ꝓprio ore iuſſit ibidē vitaꝫinſtituere regulare. Rediēs igit̉ othmaruslocū reformauit ⁊ infra annos paucos tamin poſſeſſionibꝰ qͣꝫ in religione valde diueseffectus eſt. ⁊ in edificijs pluribꝰ ꝯfirmatusBeatꝰ igit̉ othmarus abbas cū vidiſſet poſſeſſiones tꝑales ſuo monaſterio ex dei bonitate accreſcere in immēſum. timens ſue ꝑſone virtutū incrementa decreſcere. a ſeip̄o incepit. ⁊ parſimonie vehementius inſiſtebat.ita vt etiā in p̄cipuis ieiunioꝝ diebꝰ de ꝯſuetudine biduo abſtinentiā ꝯͣ inuaret. PauI 4