De ſancto Iodo co
lanifridi coep̄i ip̄iꝰ ecc̄ie. ⁊ totiꝰ ꝯgregatōismonaſterij qḋ dr̄ nouū ⁊vilere. clero qͣꝫ ⁊ populo alſacie ꝓuincie id ſūma deuotōne fieripoſcētibꝰ ad ſupra noīatū cenobiū venerabile corpꝰ ſctī adelphi trāſlatū ē. eo ꝙ idē locꝰmetenſi ecc̄ie ſubiectꝰ ſit. Cū āt ſacratiſſimūcorpꝰ de tumulo leuaret̉ odore īmēſe ſuautatis aſtātes ꝑfuſi ſt̓. ⁊ h odor vſqꝫ q̇ ad deſtinatū locū ꝑuetū eſt a naribꝰ comitantiuꝫnō receſſit. Silua etiaꝫ voſagi vie q̄ ferebat̉ꝯtigua ſe ob honorē ſacri corꝑis qͣi ſalutando inclinauit. Cū aūt de villis et agris oībꝰqꝫ locis ad dei viri corpꝰ deducēduꝫ ml̓titudoppl̓i ꝯcurreret. q̇dā hō in agro occuꝑatꝰcū cetis occurrere noluit. inſuꝑ etiā ſctō deiꝯuicia ingeſſit dicēs. ꝙ n̄ v̓e dei ſctūs eēt ſꝫ ꝓpter pecuniā ꝯgregādaꝫ eiꝰ corpꝰ in feretrodeduceret̉. Statī ergo vt blaſphemie verbaore ꝓtulit. ita febribꝰ colligatꝰ ē vt ad ꝓpriadomū niſi alioꝝ manibꝰ deportatꝰ redire n̄poſſet. Utꝝ at ab hac īfirmitate cōualuerit.vl̓ in ſua infidelitate defecerit nob̓ manet incognitū. Aliꝰ qͦꝫ ml̓to tꝑe in mag infirmitate dep̄ſſus acceſſit ad fe retꝝ ⁊ ſe ad deportādū ſubmiſit ⁊ ſtatim ſanitatē quaꝫ deſiderabat accepit. Ut aūt ad locū ſepe iā nomīatuꝑuenit maxima cleri vel ppl̓i turba excipit̉. etcū magna gl̓ia in ecc̄ia ſancti iohānis baptiſte collocat̉. ibiqꝫ ꝙ cū xp̄o regnet manifeſtiſſignoꝝ indicijs comprobat̉.CLXXXII¶ De ſancto Iodoco.Eatꝰ iō docꝰ fuitiudahel̓ regis britonū filius. Habuitqꝫ frēm maiorē natū beatū videlicet Iudahelū q̇ ſucceſſit patri in regno.Iſti duo frēs īmo due gēme celeſtes ꝯtemporanei fuerūt regis francoꝝ dagoberti. cūqͥpꝰ gͣues inimicicias ad inuicē pacificatꝰ ēip̄e rex britonū iudahelus ⁊ magnis ab ipſomuneribꝰ honoratꝰ. Regreſſus itaqꝫ in britanniā. cogitauit regnū terrenuꝫ ꝓ celeſti regno relinqͣre ⁊ vitā mona chicā ducere frēmſuū iodocū iuniorē corā ſe ꝯueniri fec̄ de ſuſcipiēdo regni gubernaculo vt ſuū poſſꝫ ad
implere ꝓpoſitū ⁊ frui cohabitatiōe monachoꝝ. Btus at iodocꝰ nō minꝰ ferues in deidilectōe deliberādi inducias octodieꝝ. vix afrē impetrauit. Interim die noctuqꝫ anxiꝰcogitare cepit. quo poſſet effuge regnū ſil̓ ⁊patriā ⁊ frīs ſui circa ſe ſtudiū declīare Ip̄oigit̉ in monaſterio q̇dā vbi lrās didicerat cōmorate. ⁊ oroni freq̄ntiꝰ incūbente. ꝯtigit vndecim illuc ꝑegrinos venire q̇ cā deuotiōislimina apl̓oꝝ petri ⁊ pauli viſitare deſiderabant. His ſecreto aſſociatꝰ pariſius vēit cūeis. ac vtrū vlteriꝰ cū eiſdē ꝓcederet dubitauit. Conſiliū tandeꝫ a ſpūſctō ꝯſecutus quigreſſus eius in oībꝰ dirigebat. ab hoc itinere ⁊ a ſocijs itineris declinauit. Et ad pontinij ꝯfinia q̄ antiq̇s plena nemoribꝰ erant. etferis ac ānīalibus ſoluꝫ habitabilia feſtinauit. Delectatꝰ itaqꝫ loci illius vaſta ſolitudine diſpoſuit habitationē ibi facere ſuꝑ fluuium alzeiā. Sꝫ a duce heymone illiꝰ tre dn̄oꝑ ſeptē annos ab hoc ꝓpoſito retardatꝰ eſt.inter qͣs annos lrās magis didicit. ⁊ ſacrosordines ſuſcepit. Tande ſacerdos effectꝰ iādicti ducis filiū qui eū in maxima veneratione habebat de ſacro fonte ſuſcepit. Elapſoſeptennio ad vitā ſolitariā tranſiens in locoalzei fluminis riuulis vndiqꝫ circūdato ibidem eccleſiā ⁊ domūculā edificauit. Preterplura q̄ ꝑ eū dn̄s oꝑatus eſt miracula. hic ēꝯſiderandū ꝙ volucres ⁊ piſces diuerſi generis ad ſacraꝫ eiꝰ manuꝫ palpabiles receptisab eo alimentis veniebant ⁊ recedebāt qͣi domeſtici. Quadā vero die dū ad victū qͦtidianū nō hrēt pane niſi modicū. ſibi ⁊ diſcipuloſuo dn̄s in ſpecie pauꝑis aduenit elemoſyna petens. Uir dei iodocꝰ pane diuidi iuſſitin qͣttuor partes. ⁊ pauꝑi petenti vnā parteꝫde qͣttuor erogari. Uix egreſſus erat ⁊ eccedn̄s reuertit̉ ī forma egeni deficiētis inedia.⁊ ſecūdo panis quadrāte ſatiſfactū eſt eiꝰ petitioni. Nec mora regreſſus tertio qͣſi eſuriens ⁊ deficiēs fame. donata eſt etiā ei ꝑs panis tercia. Cōſeq̄nt̓ viſus ē dn̄s ī altera pauperis effigie rogaturꝰ elemoſynā ſicut iā tercio fecerat an̄ nec erat vnde reficeret̉ niſi dereſiduo panis qͣdrante. Uiro itaqꝫ dn̄i IoI 3