De ſancto Arbogaſto

¶ CLXXX¶ De ſancto Arbogaſto.Anctiſſimi ſacerdotis xp̄i arbogaſti exortū vl̓ cōuerſationē eiꝰ a puero ad ꝓuectionē vſqꝫ pōtificatꝰ. ſeu antiq̇tas obliterauerit vl̓ ſcpͥtoꝝ raritas nō declarauerit qꝛ ſcriptio nō docet incertuꝫ habet̉. At v̓o tāti prīsinſignia qͥbꝰ in diebꝰ ſuis miracul̓ choruſcātibꝰ claruit nō ex toto ſt̄ ſilētio opp̄ſſa. q̄ peraures fideliū trāſendo. poſteris narrātibusauribꝰ nrīs ſt̓̄ infuſa. Tradūt nāqꝫ eū ī tꝑibus dagoberti regis. cū ſctā ecc̄ia longe lateqꝫ flores doctrine catholice ſuaue redolētesdiffund̓et ⁊ v̓bū dei vſqꝫ q̄qꝫ ꝓſꝑe curreret. d̓aqͣtania ꝓgreſſū. diuio nutu argētinēſis eccleſie cathedrā ꝯſediſſe. ſuſceptūqꝫ culmē regiminis felici gubernatione diu rexiſſe. Hicbtūs xp̄i ſacerdos p̄fato regi amica familiaritate ad̓o ē īnexꝰ vt eo ītra regaleꝫ aulā aſcito illiꝰ alloq̄o delectaret̉. ꝯſilio vteret̉. Quaiocuditate cū vterqꝫ ſuo. rex in regno. ep̄s inep̄atū ꝓſpere ſe agerēt. hoſtis hūani generiſinuidiā res leta ꝯuertit̉ in ꝯtraria. Nā cū qͣdā die venatores regis more ſolito apꝝ inſeq̄rent̉ in ſaltu. regis etiā filiꝰ q̇ erat ei vnicusparit cū eis in eodeꝫ diſcurſu feſtinauit. Cūaūt illi ꝑ deuia queqꝫ ⁊ diuerſos anfractuscū canibꝰ oberrarēt. ſolꝰ relictꝰ ſingl̓ari occurrit incautꝰ. Quo viſo ſompes in qͦ ſeditpauefactꝰ. curſum retorquēs in fugā vertit̉Puer v̓o cū eū freno retinere conaret̉. ⁊ ī alterā partē habenā ſtrictiꝰ traheret heu nimium ꝓnus a ſella ē ꝓlapſus. Adhuc aūt habena quaꝫ in māu tenebat inheres ꝑ terramtractꝰ. calcibꝰ eq̇ miſerabilit̓ eſt ꝓtritꝰ. Quēſui pediſſeq̄ diu qͣſitū ⁊ ita inueniētes attritunō ſine maximo merore tollētes. et in eqͣs leuātes. funere lugubri domū ſunt reuerſi Cūaūt in palacio regis qḋ factuꝫ fuit ꝑſonaret.qͣntꝰ vndiqꝫ ꝯcurſus viroꝝ ac ml̓ieꝝ qͣntusplanctꝰ. qͣntꝰ eiulatꝰ regales edes. vicos. cāpos. vbicūqꝫ auditū ē impleuerit. nemo valet explicare. Interea puer ī lecto collocatꝰ.altera die vitā pn̄ti eſt exutus. Quid iḡr hu

iuſmōiꝯcuſſiōis facto opus ſit. ⁊ quō regisdolorē mitigarēt. cū ſecū q̄rerent. tandē cōſilio inuēto vt ep̄s inuitet̉ regi ſuggerūt. Qd̓ille deuotiſſime amplectēs. mox ſine dilatōelegatis directis. vt ad ſe ep̄s oī feſtinātia fatigare ſe dignet̉ expoſcit. Nec mora iuſſa faciunt. ep̄m adeūt. cam inuitatiōis non ſine luctu exponūt. Ille v̓o audito caſu amici totꝰſpū ꝯturbatꝰ. flens ml̓tūqꝫ gemēs. ſtatimꝓperare nō diſtulit. Nec minꝰ interea rex adaduētū pōtificis impatiens egreſſus. ſenememinꝰ feſtinantē ꝯſpicatꝰ. fuſis lacrimis. velato capite. ml̓tis comitātibꝰ atqꝫ lacrimātibus ſtipatꝰ occurrit. Qui cū ſe inuiceꝫ ſolito ſalutare pararent. p̄ nimio cordis dolorevox heſit ī gutture: Quātū lacrimaꝝ ex vtraqꝫ parte fluxerit. nll̓i cognitū eē poterit. Tādē luctu ſatiati. cū nox adueniſſet ⁊ omēs ſoporgͣuiſſimꝰ opp̄ſſiſſet. ad orōnē ꝓceſſit ep̄sQuo aūt q̇bꝰ v̓bis orauerit nō patet. qͥd atimpetrauerit nō latet. Finita aut or̄one acceſſit ad feretꝝ eiectiſqꝫ oībꝰ ad exeq̇as vigilantibꝰ. flexis genibꝰ cōmittit ſe beate mariepatrocinijs. vt illa q̄ vitā. md̓o genuit. vitampuero impetraret a filio. Int̓orādum puerſurrexit. exutūqꝫ funebribꝰ indumētis q̇buſan̄ vſus ē ep̄s iuſſit indui regalibꝰ. Igit̉ quihuic officio aderāt clamore gaudij diutiuscohibere nō poterāt q̇n libere eruptū atriuꝫoēmqꝫ aulā regis vociferatū maxīo implebant. Quo oēs a ſomno excuſſi hūc illucqꝫdiſcurrebāt. cām tāti ſonitꝰ ignoranteſ. Necnō rex ip̄e q̇ tūc pͥmū paꝝ ſomni carpebat exterritꝰ. nā nimiū triſtis tota nocte iacebat inſomnis. cubiculū vbi tatꝰ fragor exortus eſtfeſtinꝰ erupit. Quāta leticia cor eiꝰ pulſauerit. fuſe p̄ gaudio lacrime teſtant̉ cū reuiuiſcere vidit. ꝓ qͣ ſi eū reciꝑet ip̄e mori ꝯcupiuit.Uocata mater ad ſancti viri pedes feſtinatqꝛ cor eiꝰ triſte filiꝰ viuus mulcebat. Necnōoēs q̇ ad funus deflendū cōfluxerant gaudio repleti. ad ammirationē reſurgētis pueri. quiqꝫ p̄ alijs ire feſtinabant. Rex ergo nemorā faceret. ep̄o domū ne laudaret̉ a ppl̓ofeſtinanti ꝯſiliū cū regina duxit. quo ſanctūremuneraret q̇ eis tanta bn̄ficiā a deo p̄ſtiI 2