Incidentia

tibꝰ narraret̉ qͣꝫ ſolennit̓ fuiſſent filie ſue nuptie celebrate. ille obſtupefactꝰ a duobus armigerꝭ ⁊ duce ⁊ ſacerdote v̓itate ꝯꝑta dei ordinatiōi nō reſiſtēdū eſſe vidit. ⁊ iō ꝓ pueromittēs eū eſſe ſuū geneꝝ approbauit. ⁊ pꝰ ſe īīperio regnare īſtituit. In loco at vbi puerheinricꝰ natꝰ fuit nobile mōaſteriū edificatū eſt. qd̓ vſqꝫ hodie vrſania noīatū ē. N¶ Iſte heinricꝰ oēs ioculatores a curia ſuaremouit. ⁊ q̇ his dari ꝯſueuerat pauꝑibuserogabat. Huiꝰ tꝑe tantū ſciſma ī eccl̓a fuitvt tres ī ſūmos potifices electi eēnt. A qͣdātāde p̄ſbytero noīe Graciano magill̓ datapecunia eidē ceſſerūt. ⁊ ip̄e papatū obtinuitAt heiricꝰ dū ꝓ ſedādo ſciſmate romā ꝑgetGracianꝰ ei obuias aureā coronaꝫ ſibi obtulit vt ꝓpiciū ſibi hret. Ille āt cūcta diſſimulās ſinodo ꝯuocato Gracianū de ſimoniaꝯuicit. ⁊ alium ſubrogauit. In libro tn̄ bonizi que miſit ad comitiſſaꝫ mechtildim d̓r.ꝙ cū p̄dictꝰ ph̓r ſimplicitate ductꝰ potificatūſibi ꝑ pecuniā acq̇ſierit vt ſciſmatī obuiaretip̄e poſtmodū errore ſuū cognoſcēs ſe ip̄mſuadēte īꝑatore depoſuit. ¶ Poſt hūc heinricū terciꝰ heinricꝰ īperat. Huiꝰ tꝑe Brunoin papa eligit̉. ⁊ leo vocat̉. Qui dū ad capeſcendam ſedē apl̓ica romā ꝑget. audiuit voces angeloꝝ canentiū. Dicit dn̄s. Ego cogito cogitatōes pacꝭ ⁊cͣ. Hic de ml̓tꝭ ſctīs canius cōpoſuit. Hoc tēꝑe ꝑ Berengariū turbata fuit eccl̓a q̇ aſſerebat corpꝰ ⁊ ſanguinēxp̄i nō v̓e ſꝫ figuratiue eſſe ī altari. Contraque ſcp̓ſit egregie lanfrancus pͥor betenſisnatione papiēſis. q̇ fuit magiſter anſhelmicantuariēſis. ¶ Deinde qͣrtꝰ heinricꝰ imperat āno dn̄i. M. lvij. Cuiꝰ tꝑe maxīe floruitlanfrancus. Ad cuiꝰ eximiā doctrina cōuolauit de burgūdia Anſhelmꝰ vir poſtmod̓ml̓ta v̓tute et ſapiētia adornatꝰ. ⁊ eī ī p̓oratu moaſterij betenẜ ſucceſſit. ¶ Sub hͦ tꝑehierl̓m a ſaracenis capta a fidelibꝰ recuꝑata eſt. Oſſa beati Nicolai apud barenſemvrbem trāſlata ſunt. De qͦ int̓cēta legitur ꝙdū in qͣdam eccl̓a q̄ d̓r ſancta crux ſubiectaſancte marie de caritate. nōduꝫ bt̄i Nicoſainoua hiſtoria cantaret̉. frēs priorē vt eā ſibi

cantare liceret īſtantiꝰ exorabāt. Qui nullatenꝰ acqͣeſcēs dixit īcongruū eē morē priſtinū de nouitatibꝰ īmutare. Cuꝫ adhuc fresīſtaret. ille indigͣtꝰ rn̄dit. Recedite frēs. nūqꝫa me licentia ꝯcedet̉ vt noua cātica īmo ioculatoria q̇dā ī mea eccl̓a decantent̉. Adueniēte v̓o feſtiuitate eiuſdē. frēs cū q̇dā triſticia matutinaꝝ vigilias ꝑegerūt. Cūqꝫ oēsſe ī lectis recepiſſent. ecce nicolaꝰ viſibilit p̓ori apparuit terribil̓. Queꝫ ꝑ capillos a lectoabſtrahēs dormitorij pauimēto colliſit Incipiēſqꝫ antiphonā O paſtor et̓ne ꝑ ſingulas vocū differētias v̓gis qͣs in manu tenebat gͣuiſſimos ictus ſuꝑ dorſū pͥoris igeminas ꝑ ordīeꝫ moroſe canēdo antiphonā adfine vſqꝫ ꝑduxit. Qui cū oēs ſuis clamoribus excitaſſet ſemiuluꝰ ad lectu deportatur.Tandē ad ſe rediēs ait Ite ⁊ hiſtoriā nouaſctī Nicolai amodo decantate. ¶ Hoc tꝑeex molinenſi cenobio. xxj. monachi cū abbate ſuo Roberto ciſtercij ſolitudinē adeūtesvt ibi regule ſue ꝓfeſſionē diſtrictiꝰ obſeruarent. nouū ordinem ex veteri inſtituerunt.¶ Hildebrandꝰ pͥor cluniacenẜ factꝰ papaGregoriꝰ ē vocatꝰ. Hic dū ī minoribꝰ ꝯſtitutꝰ legatōe fungeret̉ apud lugdunū archiep̄m ebronenſeꝫ de ſimonia ꝯuicit miraculoſe. Nam dū idem archiep̄s omēs accuſatores ſuos corruꝑet. ⁊ ꝯuinci nō poſſet. legatus vt Gloria patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto diceret imperauit. Ille gl̓a patri ⁊ filio expeditedicebat. ſpirituiſancto vero dicere nō poterat. quippe quia in ſpūmſanctū peccaueratQui peccatū ſuū ꝯfitens mox vt depoſitꝰ ēclara voce ſpūmſanctū noīauit. Hoc miraculū recitat Ronizo ī libro ad cōmitiſſammechtildim. O ¶ Mortuo heinrico qͣrto Spire. ⁊ cū alijs regibꝰ ſepulto. in eiꝰ epithaphio v̓ſus iſte fuit inſcpͥtꝰ Filius hīc. pater hic. auus hic. ꝓauꝰ iacet iſtic. Huic ſucceſſit heinricꝰ qͣntus āno dn̄i. Mcvij. Quipapā cū cardinalibꝰ cepit. ⁊ eos dimittens īueſtiturā ep̄oꝝ ⁊ abbatū ꝑ anulū e baculuꝫpaſtoralē accepit. ¶ Sub hͦ tꝑe Bernardꝰcū frībꝰ ſuis ciſterciū ingredit̉. ¶ In parro-