Incidentia

inſuꝑ ī carne agnina ſibi oblatū fuiſſe dicūtAgnꝰ aūt ei locutꝰ ē dicēſ. Caue ne me ſūasqꝛ ī me hēo venenū. Et tn̄ pꝰ pl̓es annos veneno ſibi dato interijt. ¶ Sꝫ iā nūc ad longobardoꝝ hiſtoriā ꝓſeq̄ndā ſtilꝰ ſe v̓tat. Longobardi igͦr romano imꝑio pl̓imuꝫ moleſtierāt. licꝫ fideꝫ xp̄i recepiſſent. Pꝰ hͦ āt pipinꝰpͥnceps maior regie domꝰ fracoꝝ defuctꝰ ē.Cui ſucceſſit karolꝰ filiꝰ eiꝰ q̇ cundes appellabat̉. Qui ml̓tas victorias faciēs. reliqͥt duos filios eiuſdē aule regie p̓ncipes ſcꝫ karolū magnū ⁊ pipinū. Sꝫ karolꝰ magnꝰ relicta ſecl̓i popa caſſinēſis monachꝰ effectꝰ eſtPipinꝰ āt aulā regiaꝫ ſtrenue gubernabatSꝫ cū childericꝰ rex eēt mutil̓ ⁊ remiſſus. cōſuluit pipinꝰ zachariā papā an ille deberet eſſe rex qͣ ſolo noīe regio erat cōtentꝰ. Cui papa rn̄dit illū debere regē vocari. q̇ bn̄ rē publicāgereret. Qua rn̄ſione franci aīati. Childericū in monaſteriū recluſerūt. ⁊ Pipinūregē creauerūt. circa annos dn̄i. dec.xl. Uerū cū arſtulphꝰ rex lōgobardoꝝ eccl̓iaꝫ romanā ſuis poſſeſſiōibꝰ ⁊ dominio ſpoliaſſꝫStephanꝰ papa q̄ zacharie ſucceſſerat adpipinū regē francie ꝯlōbardos auxiliū petiturꝰ acceſſit. HH ¶ Pipinꝰ aūt copioſuꝫexercitū ꝯgregās ī italiā venit. ⁊ Arſtulphūregē obſedit. A qͦ qͣdraginta obſides accepitvt eccl̓ie romane oīa p̄dia q̄ abſtulerat redderet. ⁊ ip̄am ampliꝰ nō inqetaret. ſed recedente pipino arſtulphꝰ totū qḋ ꝓmiſerat irritū fecit. Qui tn̄ pꝰ modicū dū venatū ꝑgeret ſubito expirauit. ⁊ Deſideriꝰ eidē ſucceſſit. ¶ Peridē tp̄s dū theodoricꝰ rex gothorū iuſſu imꝑatoris italiaꝫ regeret. ⁊ arrianahereſi deprauatꝰ eēt. ⁊ boeciꝰ ph̓s cōſularispatriciꝰ cū ſymacho patricio cꝰ geuer eratrempublica illuſtraret ⁊ autoritatē romaniſenatus ꝯtra Theodoricū defenſaret. idemTheodoricus Boeciū papie in exiliū truſit.vbi librū de ꝯſolatōe cōpoſuit. ⁊ tandē eumextinxit. Eius vxor Elpes noīe. hymnū apoſtoloꝝ petri ⁊ pauli q̇ ſic incipit. Felix ꝑ omnes feſtū mundi cardines edidiſſe fert̉. Epitaphiū qͦꝫ ſuū ipſa cōpoſuit ita dicēs. Elpesdicta fui ſicilie regionis alūna. Quā ꝓcul a

patria ꝯiugis egit amor. Porticibꝰ ſacrisiā nūc ꝑegrina quieſco. Iudicis eterni teſtificata thronū. Theodoricꝰ aūt ſubito defunctus. a q̇dā ſctō heremita viſus eſt a iohānepapa ⁊ ſymacho. qͣs ip̄e occiderat. nudus ⁊diſcalciatꝰ in ollā vulcani demergi ſicut aitGrego. in dyal̓. ¶ Circa annū dn̄i. d̓clxxvij.Dagobertꝰ rex francoꝝ vt in qͣdaꝫ cronicahabet̉. q̇ lōge an̄ pipinum regnauerat. a ſuipuericia ſanctū dyoniſiū in magna veneratione hrēcepit. Nā ⁊ qn̄ lotharij pr̄īs ſui irāmetuebat ad eccl̓iaꝫ ſctī dyoniſij ꝯfugiebat.Cū ergo factꝰ iā rex mortuꝰ eſſet cuidaꝫ ſctōviro ī viſiōe moſtratū ē. ꝙ aīa eiꝰ ad iudiciūrapta fuit. ⁊ ml̓ti ſct̄ī ſuaꝝ eccl̓iaꝝ expoliatione obijciebat eidē. Cū ergo mali angeli iamad penas ea raꝑe vellēt. affuit btus dyoniſius ⁊ eiꝰ intuētu liberatꝰ eſt ⁊ penam euaſit.Forte enī eiꝰ aīa ad corpꝰ redijt ⁊ ibi pnīamegit ¶ Clodoueꝰ rex corpꝰ ſctī dyoniſij mīꝰreligioſe diſcooꝑtens. os brachij eiꝰ fregit. ⁊cupide rapuit. Qui mox in amentiaꝫ v̓ſuseſt. ¶ Circa annū dn̄i. d̓clxxxvij. Beda venerabilis p̄ſbyter ⁊ monachꝰ ī anglia claruit.q̇ licet in ſcoꝝ cathalogo cōputet̉. tn̄ ab eccleſia nō ſctūs ſed venerabilis appellat̉. Et hocduplici de cauſa. Prima ē. qꝛ cū pͦ nimia fenectute eiꝰ oculi caligaſſent. habebat vt aiūtquēdā ductore a qͣ ꝑ villas ⁊ caſtella ſe ducifaciebat. ⁊ vbiqꝫ v̓bū dn̄i p̄dicabat. Quadāvicē dū ꝑ qͣndā vallē magnis lapidibus plenam tranſirēt. eiꝰ diſcipulꝰ deriſiōis cā eidēdixit. ꝙ ibi eēt magnꝰ ppl̓us ꝯgregatꝰ q̇ eiuſp̄dicationē ſilent̓ ⁊ auide expectaret. Tuncille feruēter p̄dicare incipiens. cum in fine ꝑomnia ſecula ſeculoruꝫ concluſiſſet. mox vtaīunt alta voce lapides clamauerūt. Amevenerabilis pater. Quia igit̉ venerabilē euꝫmiraculoſe lapides vocauerunt. ideo venerabilis pater appellat̉. Uel vt alij aſſerunt eiangeſi reſponderunt. Bene venerabilis pat̓dixiſti. Scd̓a cauſa ē. qꝛ poſt eiꝰ mortē q̇dāclericꝰ ſibi deuotꝰ q̄ndā verſum edere cupiebat. quē in eiꝰ tumulo facere ſculpi volebatita incipiens. Hac ſunt in foſſa. volens verſum taliter terminare. bede ſancti oſſa Sed