RatherinaDe ſancta

ciata ad imꝑatorē ſe audacter ingeſſit et ſicait. Salutatōem tibi ꝓferre imꝑator ⁊ ordinis digͥtas ⁊ rōnis viā p̄monebat ſi creatoreꝫ celi agnoſceres. ⁊ a dijs aīm reuocares.Stanſqꝫ an̄ ianuā tēpli ꝑ varias ꝯcluſiōesſilogiſmoꝝ allegorice ⁊ methonomice diſerte ⁊ miſtice ml̓ta cū ceſare diſputauit. Deinde redies ad cōe colloquium dixit. Hec tibitāqꝫ ſapiēti ꝓferre curaui. Nūc āt qͣre īcaſſum ꝯgregaſti hāc multitudinē ad colēdaꝫſtulticiā ydoloꝝ. Miraris hoc templū manū artificū oꝑatū miraris ornamenta p̄cioſa q̄ velut puluis an̄ facie venti erūt. Mirare potiꝰ celū ⁊ terrā mare ⁊ oīa q̄ in eis ſunt.Mirare ornamēta celoꝝ ſolē vicꝫ ⁊ lunā ⁊ſtellas. Mirare famulatū eoꝝ qͣlit̓ a mūdiinitio vſqꝫ ad finē nocte ⁊ die currūt ad occidentē ⁊ redeūt ad orientē. nec vnqꝫ fatigāt̉Et cū hͨ aīaduerteris. introga ⁊ diſce qͦs ſiteoꝝ potentior. Cū aūt ip̄m ip̄o donante intellexeris. nec ſil̓eꝫ illi inuenire valueris. ip̄madora. ip̄m glorifica. Ip̄e enī eſt d̓s deoꝝ etdn̄s dn̄antiū. Cūqꝫ de filij incarnatōe ſapīeter pl̓ima diſputaſſet ſtupefactꝰ ceſar nō vaſuit ad hͨ rn̄dere. Tandē ad ſe reuerſus dixit ad eam. Sine o mulier ſine nos finire ſacrificiū. ⁊ poſt hͦ tibi rn̄ſa reddemꝰ. Precepit igͦr eā ad palaciū duci ⁊ cū diligentia cuſtodiri. admiras nimiū eius prudentiam ⁊corꝑis pulcritudinē. Erat ei ſpecioſa valde⁊ incredibili pulcritudine omniū oculis admirabilis videbat̉ ⁊ gratioſa. Ueniens igͦrceſar ad palatiuꝫ dixit katherine. Audiuimus tua eloquentiā. ⁊ mirati ſumus tuamprudentiā. ſꝫ in deoꝝ ſacrificijs occupati plene oīa intellige nequiuimꝰ. Nunc autē abinitio ꝓgenie tuā requirimꝰ. Et ſancta kathertna ad hoc. Scriptū eſt. Nec te collaudes. nec te culpaueris ip̄e. Hoc faciūt ſtultiqͥs gl̓a vexat inanis. Confiteor tn̄ meā progeniē. nō tumore iactantie. ſed humilitatisamore. Ego enim ſum katherina Coſti regis vnica filia. Que qͣꝫuis in purpura nata. ⁊ liberalibꝰ diſciplinis nō mediocriter īſtructa. Hec tn̄ oīa ꝯtemꝑſi. ⁊ ad dn̄m ih̓mxp̄m confugi. Dij autem q̇ͣs colis nec te nec

alios iuuare poſſunt. O igitur infelices taliū numinū cultores. q̇bꝰ aduocatis ī neceſſitate nō aſſunt. in tribulatōe nō ſuccurrūt.in ꝑiculis nō defendunt. Cui rex. Si ita eſtvt dicis totus mundus errat. ⁊ tu ſola verūdicis. cū tamen omne v̓bū in ore duorū veltriū teſtiū ꝯfirmet̉. Si angelus eſſes. ſi celica v̓tus adhuc tibi credere nemo deberet.qͣnto minꝰ cum femina fragilis eſſe ꝓbarisCui illa. ne obſecro ceſar a furore tuo te vinciꝑmittas. vt in ſapientis ānio nō ſtet turbatio dira. Sic nāqꝫ poeta ait. Tu ſi anīorexeris rex eris. ſi corꝑe ſeruꝰ. Et rex. Ut video peſtifera calliditate nos illaqueare diſponis. dum ꝑ exempla ph̓oꝝ ſermonē protrahere niteris. Uidens autē ceſar ꝙ eiꝰ ſapientie obuiare nō poſſet. mādauit occulteplrās vt omēs grāmatici et rethores ad p̄toriū Alexandrie feſtināter veniret. īmenſamunera recepturi ſi ꝯcionatricē v̓gineꝫ ſuis aſſertionibꝰ ſuꝑarent. C ¶ Adductiſūt iḡr de diuerſis ꝓuincijs q̄nqͣginta oratores. q̇ oēs mortales in oī mūdana ſapientiaexcellebant. Quibꝰ interrogantibꝰ cur tamde remotis ꝑtibꝰ euocati fuiſſent. Ceſar rn̄dit. Eſt apud nos q̄dam puella ſenſu ⁊ prudentia incoꝑabilis q̇ omēs ſapientes cōfutat: et deos noſtros demones eſſe affirmat.quā ſi ſuꝑaueritis. cū honore magno ad ꝓpria redibitis. Ad hͦ vnꝰ indignatus ſtomachanti voce rn̄dit. O magnū imꝑatoris cōſiliū. q̇ ob vniꝰ degenerē puelle ꝯflictū ſapiētes mūdi de remotis ꝑtibꝰ aduocauit. cumvnus ex noſtris cliētulis eam poterat leuiſſime confutare. Et rex. Poteram q̇deꝫ hācvi ad ſacrificandū impellere. aut penis extinguere. ſed meliꝰ iudicaui. vt veſtris argumentis penitus ꝯfutet̉. Qui illi dixerūt. Adducat̉ coram nobis puella. vt ſua temeritate conuicta nunqͣꝫ ſe ſapientes vidiſſe cognoſcat. Sed cum virgo certamen quod ſibi imminebat didiciſſet. totam ſe dn̄o commēdauit. Et ecce angelus dn̄i aſtitu ſibi. etvt cōſtanter ſtaret admonuit aſſerēs ꝙ nōſoluꝫ ab his vinci non poterit. ſed inſuꝑ illaipſos conuerſos ad palmā martyrij deſtu