De ſancta Cecilia

⁊ loq̄ndi ⁊ ābulādi potētiā amiſiſſꝫ. pat̓ ſuꝰ⁊ mater ad. b. elizabetheā deuouert̉. ⁊ ꝑfecteſanatā d̓i ⁊ elizabeth laudātes magͣlia receperūt. ¶ Ml̓ier q̄dā noīe helibingis treueren̄. dioc. cū ꝑ ānū ceca pēitꝰ extitiſſꝫ ⁊ ꝓ ſuacuratōe btē elizabeth merita īuocaſſꝫ. ad tumulū eiꝰ duci ſe faciēs vniꝰ oculi lumē recepit. Que ad ꝓpͥa reuerſa ī alio gͣuit̓torq̄ri ſeſenſi Cū v̓o iteꝝ eiꝰ merita īploraſſꝫ. apꝑuitei di. Accedēs ad altare fac cū corꝑali tuosocl̓os vētilari. ⁊ ſic recipiēs ſaītatē. q̇ cū iuſſa ꝯpleuiſſꝫ ſaītatē recepit. ¶ Uir q̇dā theodericꝰ noīe magūt. dioc̄. ī genibꝰ ⁊ cruribusdiu gͣuiſſime īfirmatꝰ ita vt n̄ poſſꝫ ꝑgͥe. niſiab alijs portaret̉ votū fec̄ ꝙ ſepulcꝝ s. eliza.cū oblatōibꝰ viſitaret. ⁊ cū locꝰ eiꝰ a tumulotātū ꝑ decē miliaria diſtaret. vix ī octo diebꝰpotuit ꝑuēire. Cū v̓o ibid̓ ꝑ qͣtuor ſeptimanas maſiſſꝫ. ⁊ nullū remediū īpetraſſet. domū redibat. Cūqꝫ ī loco q̇dā iuxta aliū īfirmū decūbēs q̇eſceret. vidit ī ſomnis q̄ndaꝫad ſe veniētē. ⁊ aqͣ total̓r ꝑfūdentē. Qui euigilās ꝯͣ ſociū iratꝰ ait. qͣre me aqͣ total̓r ꝑfudiſtꝭ. Qui ait. Ego te nō ꝑfudi. ſed credo ꝙilla p̄fuſio erit tibi cā ſalutꝭ. Ille igͦr ſurgēs⁊ ſe ſanatū total̓r īueniēs. bacl̓os ſuꝑ hueꝝpoſuit. ⁊ ad tumulū ſctē elizabeth rediens etgrās agēs. letus ad ꝓpria remeauit.A¶ CLXIIII¶ De ſancta Cecilia.Ecilia quaſi celi lilia. vel cecis via. vel a celo ⁊ lya. velcecilia qͣſi cecitate carēs. Vel d̓r a celo ⁊ leosqd̓ ē ppl̓s. Fuit eī celeſte liliū ꝑ v̓gitatꝭ pudore. vel d̓r liliū. qꝛ huit cādoreꝫ mūdicie. virorē ꝯſcīe. odoreꝫ bone fame. Fuit ⁊ cecis viaꝑ exēpli īformatōeꝫ. celū ꝑ iugē ꝯtemplatōꝫ.lya ꝑaſſiduā oꝑatōeꝫ. Uel d̓r celū qꝛ ſic̄ dic̄yſidorꝰ celū ph̓i volubile rotūdū ⁊ ardenseſſe dixerūt. ſic ⁊ ip̄a fuit volubilis ꝑ oꝑatōꝫſolicitā. rotūdā ꝑ ꝑſeuerātiā. ardēs ꝑ caritatē ſuccēſaꝫ. Fuit etiā cecitate carēs ꝑ ſapientie ſplēdore. Fuit ⁊ celū ppl̓i. qꝛ ī ip̄a tāqꝫ ī celo ſpūali ppl̓s ad imitandū intuet̉ ſolē lunaꝫ⁊ ſtellas .i. ſapīe ꝑſpicacitatē. fidei magijani

mitatē. ⁊ v̓tutū varietatē.AEcilia v̓go preclariſſima ex nobiliromanoꝝ gne exorta. ⁊ ab ip̄is cunabulis ī fide xp̄i nutrita. abſcōditū ſꝑ euāgeliū xp̄i gerebat ī pectore. ⁊ nō diebus neqꝫ noctibꝰ a colloquijs diuīs ⁊ orōeceſſabat. ſuāqꝫ v̓ginitatē ꝯſeruari a dn̄o exorabat. Cū āt cuidā iuueni noīe valerianodeſpōſata fuiſſet. ⁊ dies nuptiaꝝ īſtituta eētilla ſubtus ad carnē cilicio erat induta ⁊ deſuꝑ deauratis veſtibꝰ tegebat̉. Et cātantibꝰorganis illa ī corde ſoli dn̄o decantabat diFiat dn̄e cor meū ⁊ corpꝰ meū īmaculatuꝫvt nō ꝯfūdar. Et biduanis ac triduanis ieiunijs orās ꝯmēdabat dn̄o quod timebat.Uenit aūt nox in qͣ ſuſcepit vna cū ſponſoſuo cubiculi ſecreta ſilētia. ⁊ ita eū alloquit̉:O dulciſſime atqꝫ amātiſſime iuuenis eſtmyſteriū qd̓ tibi ꝯfitear. ſi mō tū iuratꝰ aſſeras tota te illud obſeruantia cuſtodire. Iurat valerianꝰ ſe illd̓ nulla neceſſitate deteḡe.nulla ꝓdere rōne. Tūc illa ait. Angelū deihabeo amatoreꝫ. q̄ nimio zelo cuſtodit corpus meū. Hic ſi leuiter ſenſerit ꝙ tū me poſluto amore ꝯtingas. ſtatī feriet te ⁊ amittesflorē tue gͣtiſſime iuuētutꝭ. Si āt cognouerit ꝙ me ſincero amore diligas ita qͣꝫ diligette ſic̄ me ⁊ on̄det tibi gl̓aꝫ ſuā. Tūc valeriāꝰnutu d̓i correctꝰ ait. Si vis vt credā tibi. ip̄ꝫāgelū mihi on̄de. ⁊ ſi v̓e ꝓbauero ꝙ āgelusſit faciā qd̓ hortaris. Si āt virū aliū diligiste ⁊ illū gladio feriā. Cui cecilia dixit. Si indeū verū credideris ⁊ te baptiſari ꝓmiſerisip̄m videre valebis. Uade igr in tertiū miliariū ab vrbe via q̄ apīa nūcupat̉ ⁊ pauperibus qͦs illic inuenies dices. Cecilia me miſit ad vos vt on̄datis mihi ſctūm ſenē vrbanū quoniaꝫ ad ip̄m habeo ſecreta mādataq̄ ꝑferā. Hūc dumtu videris indica ei oīav̓ba mea. ⁊ poſtqͣꝫ ab eo purificatus fueris⁊ redieris angelū ip̄m videbis. Tūc Ualerianꝰ ꝑrexit. ⁊ ẜm ſigna q̇ acceperat ſanctūUrbanum ep̄m intra ſepulcra martirū latitante īuenit. Cūqꝫ ei oīa v̓ba cecilie dixiſſꝫille manꝰ ad celum pādēs cum lacrimis aitDn̄e jeſu xp̄e ſeminator caſti cōſilij ſuſcipe