De ſancto Martino

ACIXIDe ſancto Martino.Artinꝰ quaſi martem tenēs .i. bellū ꝯͣ vicia ⁊ pctā velmartinꝰ qͣi martiꝝ vnꝰ. Fuit enimmartir ſaltē volūtate ⁊ carnis mortificatōe.Uel martinꝰ interp̄tat̉ qͣi irritās vl̓ ꝓuocāsſeu dn̄ans. Ip̄e nāqꝫ ꝑ merituꝫ ſue ſctītatisirritauit diabolū ad inuidiaꝫ ꝓuocauit dn̄ꝫad miſcd̓iam. dn̄atꝰ ē carni ſue ꝑ macerationē ꝯtinuā. Cui .ſ. carni rō ſiue animꝰ dn̄ari dꝫ vt dicit Dioniſiꝰ in epl̓a ad demophilū ſic̄ dn̄atur dn̄s ẜuo. aut pat filio. aut ſenor laſciuo iuueculo. Eiꝰ vitā ſeuerꝰ cognomēto ſulpiciꝰ diſcipl̓s ſctī martini que Gennadiꝰ int̓ illuſtres viros ꝯnūerat ſcripſit.Artinꝰ ſabarie pannonioꝝ opidooriūdus. ſꝫ intra italiā papie alituscu prē ſuo tribuno militū ſub ꝯſtancio ⁊ iuliano ceſaribꝰ militauit. nō tn̄ ſpōte.qꝛ ab infantia diuinitꝰ inſpiratꝰ cū eēt anorū. xij. inuitis ꝑentibꝰ ad eccl̓iaꝫ fugit ⁊ cathecuminū ſe fieri poſtulauit. ⁊ extūc heremū ītraſſet niſi carnis infirmitas obſtētiſſet. Sꝫcū ceſares decreuiſſent. vt veteranorū filijꝓpatribꝰ militarēt martinꝰ cū eēt ānoꝝ. xv. admilitandū vrget̉. vno tantuꝫ ꝯtentꝰ ẜuo. cuitn̄ martinꝰ ẜuies ſepiꝰ miniſtrabat ⁊ calciamēta detrahebat atqꝫ tergebat. q̇dā hiemaliiꝑe ꝑ portā ambianēſiū trāſiēs. pauꝑem q̇nda nūdū obuiū habuit. q̇ cū a nll̓o elemoſinā accepiſſet. martinꝰ hūc ſibi ẜuatuꝫ intelligēs. arrepto enſe clamide q̄ ſibi tantū ſuꝑerat diuidit ⁊ ꝑte pauꝑi tribuēs. reliq̄ rurſusinduit̉. Seq̄nti igͦr nocte xp̄m clamidis ſuepartē qͣ pauꝑem texerat veſtitū vidit. ip̄mqꝫad circūſtātes angl̓os ſic loq̄ntem audiuit.Martinꝰ adhuc cathecuminꝰ hac me veſte ꝯtexit. Un̄ vir ſctūs nō ī gl̓iaꝫ elatꝰ. ſꝫ deibonitatē cognoſcēs cū eēt ānoꝝ. xviij. baptizari fe fecit. ⁊ adhuc ad inſtātiā tribuni ſui q̇tꝑe ſui tribunatꝰ expleto ſe ſecl̓o abrenuciaturū ꝓmittebat ꝑ biēniū militauit. Intereairruentibꝰ intra gallias barbaris. iulianꝰ ceſar ꝯͣ eos pugnaturꝰ pecuniā militibus ero

gauit. At martinꝰ nolens deinceps militare. donatiuum reciꝑe noluit. ſed ceſari dixit.Xp̄i ego miles ſum. pugnare mihi nō licet.Indigtꝰ iulianꝰ dixit ꝙ nō religiōis grā ſedmetu belli iminetis militie renunciaret. Cuimartinꝰ intrepidꝰ rn̄dit. Si hͦ ignauie nō fidei aſcribit̉. craſtina die an̄ aciē iermis aſtabo. ⁊ in noīe xp̄i ſigno crucis non clipeo ꝓtectus aut galea hoſtiū cuneos penetrabo ſecurus. vn̄ cuſtodiri iubet̉ vt inermis vt dixerat barbaris obijceret̉. Sꝫ die ſeq̄nti hoſteslegatōeꝫ miſerūt ſua oīa ſeqꝫ dātes. vnd̓ nōdubiū ē meritis ſctī viri talē victoriā ſine ſangͣuine datā eſſe. Ex ind̓ relicta militia ad ſanctū hilariū pictauēſeꝫ ep̄m ꝑrexit. ⁊ ab eo accolitꝰ ordīatꝰ monet̉ a dn̄o ꝑ ſopore vt pentes ſuos adhuc gētiles viſitaret. Profectusig̓r ml̓ta aduerſa paſſuꝝ ſe eē p̄dixit. Nā int̓alpes incidit in latrones. Cūqꝫ vnꝰ ſecurimin caput eiꝰ vibraſſet ictu feriētis dextere ſuſtinuit alter. Uinctis tn̄ pꝰ tergū māibꝰ vnieoꝝ cuſtodiēdꝰ tradit̉. Percuctati igr̄ latroni an timuiſſet. rn̄dit nūqͣꝫ ſe ita fuiſſe ſecuꝝ.qꝛ ſciret miſcd̓iaꝫ dei maxīe in tēptatōibꝰ affuturā. Incipiēſqꝫ latrōi p̄dicauit ⁊ ip̄m adfidē xp̄i ꝯuertit. Qui martinū ad viaꝫ reducēs laudabilē poſtmodū vitā duxit. ¶ BCū aūt mediolanū p̄teriſſet diabolꝰ in hūana ſpecie ſibi obuiꝰ fuit. ⁊ qͣ tenderet reqͥſiuitCui cū rn̄diſſet ſe q̇ eū dn̄s vocaret tendere.ille ait. Quocūqꝫ ieris diabolus tibi aduerſabit̉. Cū autē martinꝰ ſibi rn̄diſſet. dn̄s mihi adiutor eſt. nō timebo q̇d faciat mihi hōſtatim ille euanuit. Itaqꝫ mrēm ꝯuertit. pater v̓o in errore ꝑmaſit. Sꝫ cū hereſis arriana ꝑ totū orbe pullularet. ⁊ ille pene ſolꝰ obſiſteret publice ceſus ⁊ de ciuitate eiectꝰ mediolanū redijt. ⁊ ibi ſibi monaſterium ſtatuit.Sꝫ inde ab arrianis eiectꝰ ad inſulaꝫ gallinaria cū vno ſolo p̄ſbytero prexit vbi elleborū gramē venenatu int̓ aliaſ herbas in cibuſumpſit. ⁊ vicinā mortē ſentiēs omne ꝑiculū⁊ dolorē v̓tute or̄onis fugauit. ¶ Audiensv̓o ꝙ btūs hilariꝰ de exilio rediret obuiā ei ꝓfectus eſt. ⁊ iuxta pictauū monaſteriū ordinauū. Ubi cū qͣndā adhuc cathecuminum