De ſancto Euſtachio

cognoſceret. Ille aūt ſe neſcire ꝓfeſſus ē. Adpreces tn̄ eius in hoſpitio ſuo diuerterunt. ⁊euſtachius eis ẜuiebat. Et recolēs pͥſtinumſtatū ſuū. lacrimas ꝯtinere n̄ poterat. Egreſſus aūt foras ſuā faciē lauit ⁊ iteꝝ rediēs eisſeruiebat. Illi v̓o ꝯſiderātes ad inuicē dicebant. Quā ſil̓is eſt hō hic illi quē qͣrimꝰ. Etrn̄dens alter dixit. Ualde q̇dē ſil̓is eſt. Cōſideremꝰ igit̉ ⁊ ſi habet ſignū cicatricis in capite qḋ ſibi in bello accidit. ⁊ ſi hoc hꝫ ip̄e eſt.Et reſpiciētes. ⁊ ſignū vidētes ip̄m eſſe queꝫqͥrebāt ꝓtinꝰ cognouerūt. Et inſiliētes et oſculantes eū de vxore et filijs eiꝰ ſciſcitati ſūt.Qui dixit eis ꝙ filij mortui eſſent ⁊ vxor detenta. Uicini aūt oēs qꝛ ad ſpectaculū ꝯcurrebat. dū milites v̓tutē eiꝰ ⁊ pͥmā gl̓iam p̄dicabant. Tūc milites p̄ceptū imꝑatoris ei exponūt. ⁊ optimis indumētis ip̄m induunt.Poſt v̓o iter. xv. dieꝝ ad imꝑatorē deuenerūt. Qui eiꝰ aduētū audies ꝓtinꝰ eid̓ occurrit ⁊ ip̄m vidēs in oſcl̓a eiꝰ ruit. Narrauit qͣꝫoībꝰ cūcta q̄ ſibi ꝑ ordinē accid̓rāt. Statīqꝫad magiſteriū militie trahit̉ ⁊ ide qd̓ pͥus officiū exercere cōpellit̉. Qui nūeratis militibus. ⁊ paucos ꝯͣ tot hoſtes eē cognoſcēs. iuſſit tyrones colligere ꝑ oēs ciuitates ⁊ vicos.¶ Cōtigit āt illā terrā in qͣ filij eiꝰ educati ſūtdeſcribi vt darēt duos tirones. Uniuerſi āteiꝰ loci incole illos duos iuuenes tāqͣꝫ cēteris aptiores mgro militu ꝯſigͣrūt. Uides vero iuuenes elegates ⁊ moꝝ honeſtate cōpoſitos cū ſibi pl̓imū placuiſſent int̓ pͥmos cōuiuas ſuos ordinauit eoſdē. Et ſic ꝓfectꝰ adbellū ſubiectis hoſtibꝰ exercitū ſuū tribꝰ diebus in qͣdā loco vbi vxor ſua pauꝑ hoſpitamanebat req̇eſcere fecit. Illi v̓o adoleſcētesin tabernacl̓o matris ſue nutu dei hoſpitatiſunt. neſciētes tn̄ ꝙ mater ſua eſſet. Et ſedentes circa meridiē ⁊ mutuo ꝯfabulātes. exponebāt ſibi inuicē de infantia ſua. Mater v̓oeoꝝ ꝯͣ ſedēs q̄ ip̄i referebāt attentiꝰ audiebatDicebat ei maior minori. Ego dum infanseſſem nihil aliud recolo niſi ꝙ pat meꝰ magiſter militū erat. ⁊ mater mea ſpecioſa valde. Duoſqꝫ filios habuerūt .ſ. me ⁊ aliū minorē me. q̇ ⁊ ipſe ſpecioſus valde erat. Acci-

pienteſqꝫ nos egreſſi ſūt d̓ domo nocte. Ingreſſiqꝫ ſunt nauē neſcio q̇ eūtes. Cū aūt denaui egrederemur. mater nrā neſcio quō innaui relicta eſt. Pater vero noſter portansnos duos flēs ꝑgebat. Perueniēſqꝫ ad q̄ndaꝫ fluuiū. tranſiuit cū fratre meo iuniore ⁊me ſuꝑ ripā flumīs dereliquit. Cum aut reuerteret̉ vt me acciꝑet lupꝰ venit ⁊ illū infantem rapuit. ⁊ anteqͣꝫ ad me appropinquaretleo de ſilua exiens me rapuit ⁊ in ſiluā deduxit. Paſtores v̓o eru erūt me de ore leonis. ⁊nutritus ſum in illa poſſeſſione in qua ⁊ ip̄eſcis ⁊ nō potui ſcire qd̓ factuꝫ ſit de pre meoneqꝫ de infante. hͨ audies minor cepit flere ⁊dicere. Per deū vt audio frater tuꝰ ſuꝫ egoquia etiā q̇ me educauerāt hͦ dicebāt quiā delupo eruimꝰ te. Et in amplexꝰ ruentes oſculabant̉ ſeinuicē ⁊ fleuerūt. D ¶ Audienshec mater eoꝝ ⁊ ꝯſiderans ꝙ euentū ſuū itaſeriatim dixiſſent. diu apd̓ ſe tractauit ſi illi filij ſui eſſent. Altera aūt die ad magiſtꝝ militu adijt. ⁊ interpellauit eū dicens. Dep̄cortedn̄e vt me ad patriam meam ꝑduci iubeas.Ego enī de t̓ra romanoꝝ ſuꝫ. ⁊ ꝑegrina hicſum. Et hec dicēs vidit ī eo ſigna mariti ſui.Et eū cognoſcēs cū ſe iā ꝯtinere nō poſſet ꝓcidit ad pedes ſuos ⁊ ait. Precor te dn̄e vt exponas mihi pͥſtinā vitā tuā. Puto enī ꝙ tuſis placidꝰ mgr militū q̇ alio nomīe diceriseuſtachiꝰ. quē placidū ſaluator ꝯuertit. quitalē ⁊ talē temptationē ſuſtinuit. ⁊ cui vxor qͥego ſum in mari ablata fuit. qͥ tn̄ ab oī corruptione ẜuata ſum. qͥ ⁊ duos filios .ſ. agapitū ⁊ theoſpitū habuit. Hec audiēs euſta chius. ⁊ ip̄am diligēter ꝯſiderās vxorem ſuamrecognouit. et lacrimatus p̄ gaudio ipſamoſculatꝰ ē. glorificās deū q̇ ꝯſolat̉ afflictos.Tunc dicit ei vxor ſua. Domine vbi ſunt filij noſtri. Et ait. Aferis capti ſt̓. Et expoſuitei quo ꝑdidit illos. Et illa. Grās agamꝰ d̓oPuto ei ꝙ quēadmodū deꝰ donauit nobiſvt inueniremꝰ nos inuicē. donabit etiam recognoſcere filios nr̄os. Et ille. Dixi tibi ꝙ aferis capti ſunt. Et illa. Heſterna die ſedensin orto. audiui duos iuuenes ſic ⁊ ſic ſua infantiā exponentes. ⁊ credo ꝙ filij noſtri ſint.