De ſctīs Simone et Iuda

ideſt. cordis cultor. Uel lebeꝰ qͣſi lebes. Corꝑ magͣnimitatē. corculꝰ ꝑ puritateꝫ. lebes ꝑgrāꝝ plenitudinē qꝛ qͣi olla ⁊ vas v̓tutum ⁊grē eſſe ꝓmeruit. Eoꝝ paſſionē ⁊ legēdā hebraice abdias ep̄s babylonie ab ip̄is apl̓isep̄us ordinatus ſcripſit. Quā tropeus abdie diſcipulus tranſtulit in grecum. affrica¶ Anus in latinū.Imon chananeꝰ ⁊ Iudas qui etthadeꝰ frēs fuerūt Ia cobi mīoris⁊ filij Marie cleophe q̇ alpheo nupta fuit. Iudas v̓o ad ab agaꝝ regēediſſe aThoma miſſus fuit pꝰ aſcēſionē dn̄i. Legitur ei in hiſto eccl̓aſtica ꝙ p̄dictꝰ rex abagarus dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o ī hūc modū epl̓aꝫ deſtinauit. Abagarꝰ rex eūchanie filiꝰ ieſu ſaluatori bono. q̇ apparuit ī locꝭ hieroſolimoꝝſalutē. Auditū eſt mihi de te ⁊ ſanitatibꝰ qͣsfacis. ꝙ ſine medica mētꝭ aut herbis fiāt iſtaꝑte. ⁊ ꝙ v̓bo facꝭ cecos videre. claudos ambulare. leproſos mūdari. ⁊ mortuos reuiutſcere. Quibꝰ oībꝰ auditis de te ſtatui ī aīomeo vnū eſſe e duobꝰ. aūt qꝛ tu ſis deꝰ ⁊ deſcēderis de celo vt hͨ facias. aūt ꝙ filiꝰ dei ſisqͥhͨfacis. Propterea ego ſcribēs rogauerīte vt digneris fatigari vſqꝫ ad me ⁊ egritudinē meā qͣ diu laboraui curare. Nā ⁊ illudcōperi ꝙ iudei murmurāt aduerſū te et volūt inſidiari tibi. Ueni ergo ad me. qꝛ ē mihiꝑua ciuitas. ſꝫ honeſta q̇ vtriſqꝫ ſufficiet.Dn̄s āt ih̓s ī hͦ v̓ba ſibi rn̄dit. Gtūs es quicredidiſti ī me cū ip̄e nō videris me Scpͥtūeſt enī de me. qꝛ hi q̇ me nō vidēt credēt. ⁊ hiq̇ me vidēt nō credēt. De eo āt ꝙ ſcpͥſiſti adme vt veniā ad te oportet me hͦ oīa cōplereꝓptq̇ miſſus ſū ⁊ poſtea recipi me ab eo aqͣ miſſus ſū. Cū ergo aſſūptꝰ fuero aliquē d̓diſcipulis meis mittā ad te vt curet te ⁊ viuificet te. Hec ī hiſt. eccl̓iaſtica. Uidēs āt abagarꝰ ꝙ pn̄tial̓r xp̄m videre nō poſſꝫ. ẜm qd̓in qͣdam antiqͣ hiſtoria īuenit̉. ſic̄ Iohānesdamaſcenꝰ in li. iiij. teſtat̉. pictore qͣndaꝫ adih̓m miſit vt dn̄i imaginē figuraret vt ſic ipſum ſaltē ꝑ imaginē ꝯſpiceret. queꝫ in facievidere nō poterat. ſed cū ad eū pictor veniſſet. ꝓpter nimiū fulgore q̇ ab eiꝰ facie ꝓcede

bat. in eiꝰ faciē clare nequibat videre vel intendere. nec ipſaꝫ vt ſibi iuſſū fuerat figurare. Qd̓ cernens dn̄s veſtimentū lineū ipſiꝰpictoris accipiēs. ⁊ ſue faciei ſuꝑimponensſuijpſiꝰ imaginē eidem īpreſſit ac deſiderātiregi abagaro deſtinauit. Cuiuſmodi autēimaginis dn̄s fuerit in eadeꝫ antiqͣ hiſtorialegit̉. ſic̄ idem Iohānes damaſcenus teſtat̉Fuit enī vt ibidē d̓r bn̄ oculatꝰ bn̄ ſuꝑciliatus. longum vultū habuit. ⁊ fuit accliuꝰ qd̓ſignum maturitatis fuit. B ¶ Illa autēepl̓a dn̄i noſtri ieſu xp̄i tante v̓tutis eſſe dicitur. vt in illa ciuitate ediſſa nullus hereticus vel paganus viuere valeat. nec tyrānꝰaliqͥs eidem nocere p̄ſumat. Nam ſi aliqn̄gens aliqͣ armata manu ꝯ illā ciuitatem inſurrexerit. infans aliqͥs ſuꝑ portā ſtans epiſtolaꝫ illā legit. ⁊ ea die hoſtes aut territi fugiūt. aut pacati cū eis cōponūt. ſicut ferturolim fuiſſe adimpletuꝫ. Sed poſt modicuꝫciuitas a ſaracenis capta fuit ⁊ ꝓphanataſublato bn̄ficio ꝓpt̓ abūdantiā pctōꝝ ī oriēte vndiqꝫ patefactā. ¶ Poſtqͣꝫ v̓o dn̄s aſſūptꝰ eſt vt in hiſtoria eccl̓iaſtica legit̉. miſitThomas apl̓m Thadeū qͥ ⁊ iudas dictꝰ ēad abagaꝝ regē ẜm dei ꝓmiſſionē. Qui cūad eū veniſſet ⁊ ſe diſcipulū ieſu ſibi ꝓmiſſūdixiſſet. vidit abagarꝰ in vultu Thadei q̄ndam mirū ⁊ diuinū ſplendoreꝫ. Quo viſoſtupefactꝰ ⁊ territus dn̄m adorauit dicens.Uere diſcipulus es ieſu filij dei q̇ michi dixerat. Mittā aliquē ad te de diſcipulis meiſq̇ te curet ⁊ tibi vitam p̄ſtet. Cui ThadeusSi in dei filiū credideris oīa tui cordis deſideria obtinebis. Cui abagarꝰ. Credo v̓e etiudeos q̇ eum crucifixerūt libēter trucidarēſi mihi poſſibilitas adeſſꝫ. ⁊ nequaqͣꝫ romanoꝝ auctoritas impediret. Cum iḡr̄ Abagarus vt in aliquibꝰ libris legitur leproſuseſſet. thadeus epl̓am ſaluatoris accepit. ⁊ d̓ea eiꝰ faciē ꝯfricauit. ⁊ ſtatim plenaꝫ ſanitatem recepit. ¶ Iudas aūt poſtea in meſopotamīa ⁊ ponto p̄dicauit. Simon v̓o inegypto. deinde in ꝑſidem ambo venerūt etibidem duos magos Zaroen ⁊ arphaxatqͦs Matheꝰ de eihiopia fugauerat iueneꝫ