De ſancto Leo degario
ACXCIII¶ De ſancto LeodegarioEo degariꝰ dū oīv̓tute poll̓et eduēſi eccl̓ie meruit inpotificē ꝓmoueri. Qui dū clotario rege decedēte cura regni gͣuiꝰ p̄meret̉ volūtate dei⁊ p̓ncipū ꝯſilio childericū frēꝫ clotarij adoleſcentē vald̓ idoneū p̄fec̄ in regē. Sꝫ ebroinꝰtheodoricū ip̄iꝰ childerici germanū p̄ficerenitebat̉. nō ꝓpt̓ regni cōmodū. ſꝫ qꝛ de ptāteeiectꝰ et oībꝰ odioſus irā regꝭ ⁊ p̓ncipū verebat̉. Timēs igͦr ebromnꝰ licētiā a rege petijt ⁊moaſteriū ītroiuit. q̇ ꝯcedēte ⁊ frēꝫ ſuū theodoricū ne ꝯregnū aliqͥd moliret̉ ī cuſtodiadetinēte. ſctītate ⁊ ꝓuidētia ep̄i pace mirabili oēſ gaudebāt Sꝫ pꝰ aliqͦt tꝑs rex malignorū ꝯſilio deprauatꝰ intātū ī viri d̓i odiū incitat̉ ꝙ oportunitatē ⁊ modū mortꝭ eiꝰ attētiꝰinq̇rebat. ſꝫ ep̄s blāde ferēs ⁊ oēs inimicosſuos vt aīcos āplectēs egit cū rege vt diē paſce ī vrbe cui p̄erat celebraret. Et ecce illa dienūciatū ē ei ꝙ rex ī illa nocte q̇cq̇d de morteeiꝰ tractauerat ꝑficere decreuiſſꝫ. At ille nihil trepidās ſꝫ illa die cū rege ī mēſa cōicāsꝑſecutoreꝫ ſic fugit ꝙ ī luxuniēſi moaſteriodn̄o ẜuiēs ēt ebroino qͥ ibi ī moaſtico hītulatitabat ſedula caritate ẜuiuit. Pꝰ modicū rex morit̉ ⁊ theodoricꝰ ī regnū ſublimat̉.Quaꝓpt̓ leodegariꝰ ppl̓i ſui lacrīs ⁊ p̄cibꝰmotꝰ ⁊ abbatꝭ īꝑio ꝯpulſus ad ſedeꝫ ſuā redijt. ac ebroinꝰ ꝓtinꝰ apoſtatauit ⁊ regͦ ſeneſcalcꝰ ordīatꝰ ē. q̇ lꝫ pͥus malꝰ fuerit. tn̄ poſteafuit peior. totoqꝫ ſtudio leodegariū occid̓enitebat̉. Miſſis igr militibꝰ q̇ eū caꝑent cūhͦ leodegariꝰ ꝯꝑiſſꝫ. eoꝝ furori cedēs dum īhītu potificali de vrbe egred̓et̉ a militibꝰ capit̉ ⁊ ei ſtatī ocl̓os eruerūt. Pꝰ biēniū ſciūsleodegariꝰ cū frē ſuo garino quē ebroinusexulauerat ī palatiū regꝭ ē adductꝰ. Cū adirriſionē ebroini ſapiēt̓ ⁊ pacifice rn̄deret. neqꝫ ille iuſſit garinū lapidibꝰ obrui ſanctūqꝫep̄m tota die nudis pedibꝰ ꝑ qͣndaꝫ fluuiuꝫſuꝑ acutiſſimos lapides decurrētē deduci.Et audiēs ꝙ ī his tormētꝭ deū laudaret linguā eiꝰ p̄ſcidi fec̄. ⁊ poſtmodū eū cuidā cu-
ſtodi tradidit vt ip̄ꝫ nouis ſupplicijs reẜuaret. Ille āt vſū loq̄ndi n̄ ꝑdidit. ſꝫ p̄dicatōi ⁊exhortatōi ꝓut potat vacabat. p̄dixitqꝫ qn̄⁊ qͣl̓r ip̄e ⁊ ebroinꝰ ex hac vita migͣrent. Luxāt imēſa ī modū corone caput eꝰ circūdeditQuā cū ml̓ti vidiſſēt qͥd hͦ eēt ab ip̄o ep̄o q̄ſierūt. At ip̄e ſe ī orōe ꝓſternes grās deo retulit. ⁊ oēs aſtātes vt ī meliꝰ vitā mutarentadmonuit. Qd̓ ebroinꝰ audiēs ⁊ inuidensmiſſis qͣtuor ſpiculatoribꝰ ip̄ꝫ decollari p̄cepit. Cū gͦ ip̄m ducerēt ait eis. Nō ē inq̇t opꝰfrēs vos diutiꝰ fatigari. ſꝫ hͦ īplete deſideriūeiꝰ q̇ vos miſit. Ad hͦ tres illoꝝ ad̓o ſūt ꝯpūcti ꝙ ad pedes eiꝰ ꝓcidentes veniā p̄cabant̉Quartꝰ v̓o cū eū decollaſſꝫ ꝓtinꝰ a demōearreptꝰ ⁊ ī ignē ꝓiectꝰ vitā miſerabil̓r terminauit Biēnio expleto audiēs ebroinꝰ corpꝰſctī viri ml̓tꝭ miraculis illuſtrari. miſerabiliter cruciatꝰ īuidia militē illuc miſit vt an ſicſe hrēt v̓itas ītimaret. Miles āt ſuꝑbꝰ ⁊ arrogās cū illuc vēiſſꝫ calce tumbā ſct̄ī ꝑcutiēſexclamauit. Moriat̉ q̇ mortuū miracl̓a facere poſſe credit. Mox ille arreptꝰ a demonio ⁊ ſubito moriēs morte ſua ſanctū āpliꝯmēdauit. his auditꝭ ebroinꝰ ampliꝰ īuidiatorq̄bat̉ ⁊ famā ſctī extinguere moliebatur.Sed iuxta p̄dictōnem ſctī gladio nequiterneqͣꝫ ip̄e occidit̉. Paſſus eſt aūt circa annudn̄i. d̓clxxx. tꝑe Coſtantini qͣrti.¶ CXLIIII¶ De ſancto Franciſco.Rāciſcꝰ priꝰ dictꝰē ioh̓es. ſꝫ poſtmodū mutato noīefrāciſcꝰ vocatꝰ ē. Cuiꝰ mutatōis noīs multiplex cāfuiſſe videt̉. Prīo rōne miracl̓i cōnotādi. Liguā eī gallicā miracl̓oſe a d̓o recepiſſe cognoſcit̉. Un̄ d̓r in legēda ſua ꝙ ſꝑcū ardore ſpūſſctī repleret̉ ardētia foris verba eructās gallice loq̄bat̉. Scd̓o rōe officijdiuulgādi. Un̄ d̓r ī legēda ꝙ diuīa ꝓuidentia ſibi hͦ vocabulū indidit vt ex ſingl̓ari ⁊ īſueto noīe opinio mīſterij eius toti citius inoteſceret orbi. Tertio rōne effectus conſequēdi vt ſcꝫ ꝑ hoc daret̉ intelligi ꝙ ip̄e per ſeet per filios ſuos multos ſeruos peccati et