De ſanctoIheronimo

reuiuiſcit. Tūc lacris totū ſe īuenit ꝑfuſū. ⁊ex v̓beribꝰ q̄ an̄ tribunal ſuſceꝑat ſcapulasterribilit̓ repperit liuiētes. Tāto at ſtudio libros diuīos legit extūc qͣnto libros gentiliūvnqͣꝫ legat. Dū at eēt ānoꝝ. xxix. ī romanaeccl̓a cardīalis ph̓r ordīatꝰ eſt. Mortuo atLiberio papa Hieroꝰ dignꝰ ſūmo ſacerdotio ab oībꝰ acclamat̉. ſꝫ dū q̇rūdā clericoꝝ ⁊moachoꝝ laſciuiā īcreparet. illi nimiū indignati ei īſidias ꝑauerūt. ſꝫ ⁊ ꝑ veſtē ml̓iebrēvt ait ioh̓es beleth ⁊ vincētiꝰ ab eis turpiterē deriſus Nā cū hieroꝰ ad matutias ſolitomore ſurget. veſtē mulierꝭ qua emuli iuxtalectu poſuerat repperit. ſuāqꝫ eē credēs īduit ⁊ ī eccl̓am ſic ꝓceſſit. hͦ āt emuli faciebāt. vtmulierē hre in thalamo crederet̉. Qd̓ ille vidēs tāte eoꝝ veſanie locū dedit. ⁊ adGregoriū nazanzenū cōſtātinopolitane vrb̓ ep̄mpuēit. Poſtqͣꝫ at ab ip̄o ſacras lrās didicitihemū ꝓperauit vbi ꝓ xp̄o qͣꝫta ſuſtinueritip̄e ad euſtochiū narrat dicēs. Quotiēs inhemo ꝯſtitutꝰ ⁊ ī illa vaſta ſolitudine q̇ exuſta ſolis ardoribꝰ horridum moachis p̄ſtathabitaculū putaui me romanis delicijs intereſſe. Horrebāt ſacco membra deformia.ſqualidā cutꝭ ſitū ethiopice carnis adduxerat. qͦtidie lacrime. qͦtidie gemitꝰ. ⁊ ſi qn̄ repugnantē ſomnꝰ īminens oppreſſiſſꝫ. nudahumo vix oſſa herētia collidebā De cibis ⁊potū taceo cū etiā lāguētes moachi etiā aqͣvix frigidā vtant̉ ⁊ coctu aliqd̓ accepiſſe luxuria ſit. ⁊ dū ſcorpionū tantū eſſem ſocius⁊ feraꝝ. ſepę choreis iterera puellaꝝ. ⁊ in frigido corꝑe ⁊ carne p̄mortua ſola libidinuꝫincēdia pullulabāt. Itaqꝫ ꝯtinuo flebaꝫ. etrepugnātē carnē hebdomadaꝝ inedia ſubigebā. Die crebro ꝯiunxi cū nocte. nec priusa pectoris ceſſabā v̓beribꝰ qͣꝫ a dn̄o trāq̇llitas redderet̉. Ip̄aꝫ qͣꝫ cellulā meā qͣi cogitanonū ꝯſcīaꝫ ꝑtimeſcebā. et mihi iratꝰ ⁊ rigidꝰ ſolꝰ deſerta penetrabā. Et vt michi teſtꝭ eon̄s. pꝰ ml̓tas lacrīas nonūqꝫ videbar mihi ītereſſe agmībꝰ āgeloꝝ. Per qͣdriēniumigr ibidē pnīa ſic ꝑacta ad bethlee oppidumremeauit. Ubi qͣſi domeſticū aīal apd̓ p̄ſepe dn̄i ſeſe obtulit ꝑmāſuꝝ. Bibliotē cā autē

ſuā quā ſūmo ſtudio ſibi ꝯdiderat clauſaꝫ.alioſqꝫ libros relegēs diē ieiunꝰ dūcebat adveſpeꝝ. Multos at ibidē diſcipl̓os cōadunas ī ſctō ꝓpoſito ⁊ trāſlatōne ſcpͥturaꝝ. lv.anis ⁊ ſex mēſibꝰ deſudauit. ⁊ vſqꝫ ad fineꝫvite v̓go ꝑmāſit. ¶ Licet āt ī hac legēdā dicat̉ ꝙ ſꝑ v̓go fuerit. ip̄e tn̄ de ſe ita ſcribit adpamachiū. Uirgītate ī celo p̄fero. nō qꝛ habeo. Tātaqꝫ laſſitudīe fatigatꝰ eſt. vt in ſtratu ſuo iaces funiculo ad trabē ſuſpēſo ſupinus maībꝰ ſe leuaret vt ſcꝫ officiū monaſterij ꝓut potat exhiberet C ¶ Quādā v̓odie adueſperaſcēte cū hieroꝰ cū frībꝰ ad ſacrā lectōeꝫ audiendā ſederet ſubito leo q̇dāclaudicās moaſteriū ingreſſus ē. Quo viſo cū ceteri frēs fugerēt. hieroꝰ ei qͣſi hoſpitiobuiauit. Leo igͦr̄ dū pedē leſū ſibi on̄deretvocatis fribꝰ pedes ſibi p̄cepit ablui ⁊ diligēter eiꝰ plagā inqͣri. Qd̓ cū factū fuiſſꝫ īuenerūt leonis plātā a ſentibꝰ vulneratā. Adhibita ig̓r diligēti cura leo ꝯualuit. ⁊ oī feritate depoſita int̓ eos qͣſi domeſticū aīalhabitauit. Tūc hieroꝰ vides ꝙ nō tā ꝓ ſanitate ſui pedis qͣꝫ ꝓ eoꝝ vtilitate dn̄s leonē miſiſſet. de fratꝝ ꝯſilio eidē hͦ iniuxit officiuꝫ vtaſinū que habebat q̇ ligna de nemore deferebat. ipſe leo ad paſcua duceret ⁊ ductumibidē cuſtodiret. qd̓ factū eſt. Nam iniuctaleoni aſini cura more paſtoris īduſtrij eundo ad paſtū ſociꝰ inceſſant itineris rure paſcendo vndecūqꝫ defenſor tutiſſimus erat.Uerūtamen vt ſe cibaret. ⁊ aſinꝰ ſolitū ꝑficeret opꝰ. ꝯſuetis ſꝑ horis cū eo domū redibat. Quadā iḡr vice paſcente aſino ⁊ leonegͣuit ſoporato. mercatores cū camelis indetrāſeūtes aſinū ſolū viderūt. ⁊ eū qͣꝫcitiꝰ rapuerūt. Exꝑgefactꝰ itaqꝫ leo cū ſociū nō inueniret rugiēdo huc illucqꝫ ibat. Que tandem nō inueniēs ad portas monaſterij triſtis adijt ⁊ intus vt ſolitus erat p̄ verecūdiaingredi nō p̄ſumpſit Et videntes fratres ꝙtardius more ſolito ⁊ ſine aſino veniſſꝫ putauerunt ꝙ fame cōpulſus aſinū comediſſet. nolenteſqꝫ ei annonā tribuere ꝯſuetamdicebant. Uade et reliquā ꝑtem aſelli q̇ tibiremanſit mande ⁊ tuā ingluuiē reple. HeſiA