De ſancto Adriano
Dū hͦ loq̄ret̉ puer domeſticꝰ vēit dicēs. Endn̄s meꝰ dimiſſus ē. Illa āt putās ꝙ martyriū refugiſſꝫ amariſſime flebat. Et cū vidiſſet eū ſurgēs velociꝰ hoſtiū domꝰ ꝯͣ eū clauſit ⁊ dixit. Loge a me efficiat̉ q̇ a d̓o corruit.Nō mihi ꝯtingat loq̄ ori illiꝰ ꝑ qd̓ dn̄m ſuūabnegauit. Et ꝯuerſa ad eū dixit. O tu miſer ſine d̓o. qͣs te coegit apprehēdere qd̓ nonpotuiſti ꝑficere. q̇s te ſeꝑauit a ſctīs. aut qͣste ſeduxit vt recederes a ꝯuentu pacis. Dicmihicur fugiſti an̄qͣꝫ pugna fieret. an̄qͣꝫ repugnantē videres. quo vulneratꝰ es nōdūemiſſa ſagitta Et ego mirabar ſi ex gēte ſinedeo ⁊ de genere imꝑioꝝ aliqͦs offerret̉ deo.Heu me infelicē ⁊ miſerā. qͥd faciā q̄ ꝯiūctaſū huic ex gn̄e imꝑioꝝ. Nō eſt ꝯceſſū michivt vniꝰ hore ſpacio vocater vxor martiris.ſꝫ vt dicerer vxor trāſgreſſoris. Ad modicūq̇dem exultatio mea fuit. vt ecce ꝑ ſecl̓a obprobriū meū erit. Hec at btūs Adrianꝰ audiēs vehemēter gaudebat. admirās de feīaiuuene. pulcerrima ⁊ nobili ⁊ ante. xiiij. meſes nupta. quo talia loqͥ poſſet. Un̄ ex hocad martiriū ardētior effectꝰ v̓ba eiꝰ libētiſſime audiebat Sed cū eānimis affligi vid̓etdixit ei. Aperi mihi dn̄a mea natalia. Nonei vt putas mariyriū fugi. ſꝫ te vt ꝓmiſi vocare veni. Que nō credens ait. Uide qūome ſeducit trāſgreſſor. quo mētit̉ alt̓ iudas.Fuge a me miſer meip̄aꝫ iam īterficiaꝫ vtſatieris. Et dū moraret̉ ad aperiēdū ei dixit.Aperi citiꝰ. nam vadā ⁊ vltra nō videb̓ me⁊ poſt hoc lugebis ꝙ me an̄ exitu meū nonvideris. Fideiuſſores dedi ſctōs martyres⁊ ſi mīſtri me reqͥrētes nō inuenerīt. ſuſtinebūt ſctī ſimultormēta ſua ⁊ mea. Hec audiens natalia aperuit. ⁊ ſibijnuiceꝫ ꝓſtrati adcarcerē ſimul abierūt. Ubi natalia ꝑ ſeptedies ſctōꝝ vlcera cū liniheis p̄cioẜ extergebat. C ¶ Statuta āt die imꝑator eos p̄ſentari iuſſit. Qui reſoluti penis. qꝛ ambulare n̄ poterāt velut aīalia portabāt̉. Adrianus v̓o retro vinctis manibꝰ ſeq̄bat̉. Deinde adrianꝰ portās ſibi eculeū ceſari p̄ſentat̉.Natalia v̓o adiugēs ſe ei dicebat. Uid̓ dn̄emeꝰ ne forte trepides cū tormēta videbis.
Modi cū q̇dē nūc patieris. ſꝫ ꝯtinuo cumangelis exultabis. Adrianꝰ igr̄ ſacrificarenolēs gͣuiſſime ceſus eſt. Currēſqꝫ nataliacū gaudio ad ſanctos q̇ erant in carcere aitEcce dn̄s meꝰ inchoauit martiriū. Cū aūtrex ne deos ſuos blaſphemaret moneret ille ait. Si ego torqueor qꝛ eos q̇ nō ſunt dijblaſphemo. qual̓r ip̄e torq̄berꝭ q̇ verū deuꝫblaſphemas. Cui rex. Hec v̓ba te illi ſeductores docuerunt. Ad quē adrianꝰ. Quareſeductores eos dicis qui ſunt doctores viteeterne. Currēs natalia hͨ rn̄ſa viri ſui alijscū gaudio referebat. Tūc rex a qͣtuor validiſſimis viris fecit eū gͣuiter cedi. Oēs autpenas ⁊ īterrogatiōes ⁊ rn̄ſiones Nataliaalijs martyribꝰ q̄ erāt in carcere ꝯtinuo referebat. Intantū aūt ceſus eſt vt eiꝰ viſceraeffūderent̉. Tūc ferro vinctꝰ cū alijs martiribꝰ in carcerē recludit̉. Erat āt adrianꝰ iuuenis delicatꝰ valde ⁊ decorꝰ. annoꝝ. xxviij.Natalia v̓o virū ſuū ſupinū iacentē ⁊ totūlaceratū ꝯſiderās. mittēs manu ſub verticeeius dicebat. Btus es dn̄e meꝰ. qꝛ dignꝰ effectus es de numero eſſe ſctōꝝ. Btūs es lumen meū. vt patiaris ꝓ eo qͥ ꝓte paſſus eſt.Perge nūc dulcꝭ meꝰ vt videas gl̓iam eiꝰ.Audiens auteꝫ imꝑator ꝙ multe matroneſanctis in carcere miſtrarent. p̄cepit ne vlterius ad eos ingredi permittant̉. Quod audiens natalia ſeipſam conſurauit. ⁊ habitūvirilem aſſumens ſanctis in carcere mīſtrabat. alias quoqꝫ exemplo ſuo ad hoc induxit. Rogauitqꝫ virū vt cum eſſet in gl̓a hacp̄cem ꝓ ſe faceret. vt ſe intactam cuſtodiēsab hoc ſeculo citius euocaret. Audiēs aūtrex q̇ matrone feciſſent. iuſſit incudē afferrivt fractis ſuꝑ eam cruribus ſancti martyres interirēt. Timens aūt natalia ne vir ſuus ex alioꝝ ſupplicijs terreret̉. rogauit miniſtros vt ab eo inciperent Abſciſis igitur abeo pedibus. cruribuſqꝫ fractis. rogauit euꝫnatalia vt manū ſibi abſcidi permitteret. qͣtenus alijs ſanctis q̇ plura paſſi fuerant copar eſſet. Quo facto Adrianus ſpūm reddidit. Ceteri vltro pedes ꝓtendētes ad dn̄mmigrauerūjt. Rex autē eoꝝ corpora crema-