De decollatione ſctī Iohānis bap.

ſe ī crucꝭ ſigͣculū trāſformauit. Uolēs āt cōplacere oībꝰ mortuo ꝯſtātīo voluit vt vnꝰqͥſqꝫ cui vellet ritui deẜuiret. ac d̓ curia ſuaeunuchos tōſores ⁊ coqͦs fugauit. Qunuchos q̇dē. qꝛ vxor eiꝰ obierat pꝰ quā aliā nōduxerat. Coqͥs qꝛ cibis ſimplicioribꝰ vteret̉Tōſores āt qꝛ vnꝰ inq̇t ſufficit ml̓tis. Multos libros dictauit in qͥbꝰ oēs an̄ ſe p̓ncipesſacerauit. vt gͦ coqͥs atꝫ tōſores expell̓et opꝰph̓i nō tn̄ īꝑatorꝭ egit. Ut āt detraheret atꝫlaudaret neqꝫ ph̓i neqꝫ īꝑatorꝭ fuit. Dū aliqn̄ iulianꝰ ydolis ſacrificaret. ī viſceribꝰ pecudiſ īmolati ſigͣculū crucꝭ corona circūdatū eidē on̄ſuꝫ eſt. Qd̓ mīſtri vidētes timuerūt īterp̄tātes crucꝭ futurā vnitatē victoriaꝫ⁊ ītermiabilitatē. Quos iulianꝰ ꝯfortās aithͦ eē ſignū xp̄iane dogmatꝭ coercēdi. nec vltra circulū dilatādi. ¶ Dū cōſtātinopolimfortune iuliāꝰ ſacrificaret. maris ep̄s calcidonie q̇ p̄ ſenectute lumē amiſerat. ad eū accedens ip̄m īpiū ⁊ apoſtatā appellauit. Cuiiuliāꝰ ait. Neqꝫ galileꝰ tuꝰ potuit te curare.Et ille. De hͦ grās ago deo meo qꝛ iō lumīeme pͥuauit ne te videā pietate nudatū. Iulianꝰ āt nil aliud rn̄dens abſceſſit. ¶ Apudantiochiā vaſa ſctā ⁊ pallia colliges ⁊ ī t̓raꝓijciēs ſuꝑ ea ſedit. ⁊ ignominiam addiditMoxqꝫ ī locꝭ illis ad̓o ē ꝑcuſſus vt inde v̓mes ſcaturirēt ⁊ carnes corroderēt. a qͣ palſione qͦuſqꝫ vixit liberari nō potuit. ¶ E¶ Iulianꝰ qͦꝫ p̄fectꝰ dū ad p̄ceptū īꝑatorꝭ eccieſiaꝝ vaſa abſtuliſſꝫ. ſuꝑ ea mingens ait.Ecce ī qͥbꝰ vaẜ marie filio mīſtrat̉. Cui repēte os v̓ſū eſt in anū et egeſtiōis organū ēfactū. ¶ Dū apoſtata iulianꝰ fortune tēplūitraret. ⁊ mīſtri templi aqͣ vt mūdarēt̉ ingrediētes aſpergerēt. valentinianꝰ aſperſionisguttā vidit ī clamide. ⁊ indignatꝰ pugno ꝑcuſſit mīſtruꝫ dicēs ſe maculatū potius qꝫpurgatū. Qd̓ vidēs īꝑator iuſſit eū ī cuſtodiā redigi. ⁊ ad heremū deſtinari. Erat enīxp̄ianꝰ q̇ ꝓ mercede meruit poſtmod̓ ad imperiū ſublimari. In odiū qͣꝫ xp̄ianoꝝ iulianus tēplū iud̓oꝝ iuſſit reparari ip̄is iudeisſuptꝰ largiſſime ſubmīſtrās Sꝫ dū maxīaꝫcemēti copiā ſubmīſtraſſet. ſb̓ito vētꝰ maxi-

mꝰ veniēs totā diſꝑſit. Deinde t̓remotꝰ maximꝰ eſt effectꝰ. Poſtmodū ignis a fundaꝫmētis egrediēs pl̓imos ꝯcremauit Alia v̓odie ſignū crucꝭ ī celo apparuit. ⁊ iudeorū veſtes nigro colore crucꝭ ſigͣculo ſunt implete¶ Cū ad perſas vadēs teſifontē veniſſet etregē obſideret. rex ſue patrie ꝑtem obtulit ſiab eo diſcederet. Ille aūt nullatenꝰ acq̇euitputabat enī ẜm pitagore platoniſqꝫ ſnīamex mutatōe corpoꝝ alexādri aīaꝫ poſſidere.aut potiꝰ eē in alio corꝑe aliꝰ alexāder. Sediaculū repēte diſcurrēs eiꝰ lateri eſt infixuꝫ.qͦ vulnere terminū vite ſuſcepit. Qui v̓o intulit actenꝰ ignorat̉. ſꝫ alij q̄ndā īuiſibiliū h̓intuliſſe ferūt. alij vnū paſtorē yſmahelitaꝝalij militē fame ⁊ itinere fatigatū. Sed ſiuehō ſiue angelꝰ fuerit. palā eſt qꝛ diuīs iuſſionibꝰ mīſtrauit. Calixtꝰ āt eiꝰ fa miliarꝭ diciteū a demōe fuiſſe ꝑcuſſū. Hec ī hiſt. triꝑtitaF ¶ Tertio ꝓpt̓ ip̄iꝰ capitꝭ inuētōeꝫ. Nāhac die vt aiūt caput eiꝰ reꝑtū eſt. Sic̄ enī d̓rin li. xj. hiſtorie eccl̓aſtice. ioh̓es ī caſtello arabie dicto macheronta fuit vinctus ⁊ capitetrūcatꝰ. Herodias āt caput ioh̓is hieruſalē fecit deferri. ⁊ iuxta herodis habitaculuꝫcaute ſepeliri timens ne ꝓpha reſurget ſi cucorꝑe caput ſepultū fuiſſꝫ. ¶ Tꝑe v̓o marciani pͥncipis vt hēt̉ in hiſt. ſco. qͣ cepit ānodn̄i.cccliij. iohānes caput ſuū duobꝰ monachis q̇ hieroſolimā venerāt reuelauit. Quiad palatiū qd̓ herodis fuerat ꝓperantes caput eiꝰ inuenerūt ſaccis cilicinis inuolutuꝫveſtibꝰ eſtimo qͥbꝰ in deẜto fuerat obuolutꝰ. Qui dū cū p̄dicto capite ad ꝓpͥa remearēt. q̇dā emiſſene ciuitatꝭ figulꝰ pauꝑtatē fugiēs comitē ſe eiſdē exhibuit. Hic dū peramſibi creditā cū ſacro capite portaret. admonitꝰ nocte a ſctō iohāne ip̄os fugiēs emiſſenam vrbē cū ip̄o capite eſt ingreſſus. Ibiqꝫqͣdiū vixit in qͣdaꝫ ſpecū ſanctū caput venerās ꝓſperitate nō modicā aſſecutꝰ eſt. Moriēs at illd̓ ſorori ſue ſub fide reuelauit. ⁊ ẜmeūdē modū ſibi inuicē ſucceſſores ¶ Poſtmultū v̓o tꝑis ſctō marcello monacho ī eodē ſpecū degēti btūs ioh̓es caput ſuū h̓mōreuelauit. Uidebat̉ enī ſibi dormiēti ꝙ ml̓te