De ſctō Auguſtino

tas ciuitates cū acolis diſſipatas. Inter tottn̄ mala cuiuſdā ſapiētꝭ ſnīa ſe ꝯſolabat̉ dicētꝭ. Nō erit magnꝰ magnū putās ꝙ cadūtligna vel lapides ⁊ moruūit̉ mortales. Cōuocatis igr fribꝰ dixit eis. Ecce rogaui dn̄m vtaut nos ab his ꝑicul̓ eruat. aut patiam tribuat. aut me d̓ hac vita ſuſcipiat ne tot calamitātes vid̓e ꝯpellar. Et ecce tertiū qḋ petiuit obtinuit. ⁊ tertiodecimo obſidiōis mēſefebribꝰ laborās lecto decubuit. Intelligensāt diſſolutōeꝫ ſui corꝑis īminere vij. psͣ. penitētiales ſibi ſcribi fec̄. ipſoſqꝫ in loco ꝯͣ parietē poſitos lecto decubās legebat. ⁊ vbertiac iugit̉ lacrias fūdebat. Et vt deo vacaretliberiꝰ ⁊ eiꝰ intētio a nll̓o īpediri poſſet. antedecē dies ſui exitꝰ nullū ad ſe ingredi p̄cepit.niſi cū medicꝰ īgrederet̉ vl̓ cum ſibi refectioportaret̉. H ¶ Quidā at eger ad eū vēit⁊ vt ſibi manu īponeret ⁊ ab īfirmitate ip̄mcuraret inſtanter rogauit. Cui augꝰ rn̄dit.Quid eſt hoc fili qḋ̓ loq̄rꝭ. Putas ꝙ ſi taleqͥd facere poſſem. mihi hͦ ip̄m nō ꝯferrem.Ille āt inſtabat aſſerēs ſibi ī viſione p̄ceptūeſſe vt ad eū accederet ⁊ ſanitatē reciꝑet. Uidēs āt fidē eiꝰ ꝓ ip̄o orauit ⁊ ſanitatem recepit. Energuminos ml̓tos curauit. ⁊ pluraalia miracula fecit ¶ In li. xij. de ciuita. deduo miracl̓a de ſe tāqͣꝫ de q̇dā alio refert dicēs Yponēſem qͣndā v̓ginē ſcio. q̇ cū ſe oleopunxiſſet. ⁊ ꝓ illa orās ph̓r lacrīas ſuas inſtillauerat mox a demone fuiſſe ſanatā. Ineodē etiaꝫ libro ſic ait. Scio etiā ep̄m ſemelꝓ adoleſcente quē nō vidit oraſſe. illūqꝫ ilico demonio caruiſſe. Nullū āt dubiū videtur q̇n de ſe loquat̉. ſꝫ hūilitatꝭ cauſa ſeip̄mnoluit noīare. In eodeꝫ qͣꝫ li. de ciui. dei ſicait. ꝙ cū q̇dā infirmꝰ incidi deberet. ⁊ de eiuſmorte ob inciſionē plurimū timeret̉. ⁊ infirmus multis lacrimis deū exoraret. cū eo etꝓeo auguſtinꝰ orauit. et ſine inciſione aliqͣintegrā ſanitatē recepit. ¶ Deniqꝫ diſſolutione corꝑis appropinqͣnte hͦ memoriale docuit. nullū vicꝫ hoīeꝫ qͣntūcūqꝫ excellētꝭ merui ſine ꝯfeſſiōe ⁊ eukariſtia debere trāſire.Ad extremaꝫ at horā veniēs mēbris oībusſui corꝑis incolumīs ītegro aſpectu atꝫ au

ditu. āno etatis ſue. lxxvij. ep̄atꝰ v̓o ſui. xl. corā poſitꝭ frībꝰ ⁊ orātibꝰ migͣuit ad dn̄m. Teſtamentū nulluꝫ fecit. qꝛ vn̄ faceret pauperxp̄i nō habuit. Floruit circa ānos dn̄i. cccc.I ¶ Itaqꝫ augꝰ. ſapiētie lumen p̄fulgidu. ꝓpugnaculū v̓itatis. ⁊ fidei munimētūoēs eccl̓e doctores tā ingenio qͣꝫ ſciētia vicitincōꝑabiliter florens tam exemplis v̓tutuꝫqꝫ affluētia doctrinaꝝ. Un̄ ⁊ btus Remigiꝰ Hierony. et qͦſdā alios doctores cōmemorās ſic ꝯcludit. Hos oēs doctores Auguſtinꝰ ingenio ⁊ ſcia ſua vicit. Nā lꝫ Hieronimꝰ ſex milia volumīa Origenis ſe legiſſe fateat̉. iſte tn̄ tanta ſcp̓ſit vt non ſolumdiebꝰ ac noctibꝰ ſcribere libros eius q̇s nonpoſſit. ſed nec lege q̇deꝫ occurrat. Uoluſianus aūt cui Auguſtinꝰ epl̓aꝫ ſcpͥſit. ſic d̓ eodicit. Legi dei deeſt q̇cq̇d auguſtinū contigerit ignorare. Hieronymꝰ quoqꝫ in quadam epiſtola ſcribēs Auguſtino ait. Duobus libellis tuis eruditiſſimis. et omni eloquētie ſplendore fulgentibꝰ reſpondere nōpotui. certe quicquid dici potuit. et aſſumiingenio. et de ſcripturarū hauriri fontibusa te poſitum atqꝫ diſertum eſt. Sed queſoreuerentiam tuam paruper patiaris me tuum laudare ingenium. Hieroꝰ. etiā in li. deduodecim doctoribus. ſic de eo ſcribit. Auguſtinus epiſcopus volans per montiumcacumina quaſi aquila. ⁊ ea que ſūt ī montium radicibus nō conſiderans. multa celorum ſpacia terrarūqꝫ ſitus. ⁊ aquaꝝ circulū claro ſermone ꝓnūciat. Deniqꝫ in qͣnta eum reuerentia et dilectōe Hieronimushabuit patet in epl̓is quas eidem miſit. Inquaꝝ vna ſic dicit. Dn̄o ſancto ac beatiſſimo pape Auguſtino Hieronymꝰ. Omniq̇dem tempore beatitudineꝫ tua eo quo decet honore veneratꝰ ſum. ⁊ habitantē ī te dilexi dn̄m ſaluatorem. Sed nunc ſi fieri poteſt cumulo aliquid addimꝰ. et plena complemus vt abſqꝫ noīs tui mentōne ne vnāhorā q̇dē p̄terire patiamur. Idē ī alia epl̓aad eundē. Abſit aūt vt quicqͣꝫ de libris beatitudinis tue attingere audeam. Sufficitenim mihi mea probare ⁊ aliena nō rapere