De ſancto Laurentio
qꝛ ꝑdidi dies meos. Rn̄dit p̄fectꝰ. vere mōꝑdes dies tuos. ⁊ miſit eū decollari. Saturninꝰ v̓o ⁊ ſiſinniꝰ cū ſacrificare nollēt diuerſis ſupplicijs affecti tādē decollati ſūt. Filiaat diocleciani noīe arthemia cū a demoniovexaret̉. clamabat ī ea demo di. Nō exeā niſi ciriacꝰ diaconꝰ veniat. vn̄ ad eā adductꝰCiriacꝰ cū demoni īꝑaret rn̄dit. Si vis vtexeā da mihi vas aliqͦd̓ ī qd̓ intrē. Rn̄ditqꝫciriacꝰ Ecce corpꝰ meū ſi potes īgred̓e. Cuidemo. In vas tuū ītrare nō poſſū. qꝛ vndiqꝫ ē ſigͣtū ⁊ clauſū. ſꝫ ſi eijcꝭ me. ſcito ꝙ in babyloniā faciā te vēire. Et cū coactꝰ exiſſꝫ. arthemia clamauit duxy deū que ciria cꝰ p̄dicat vid̓et. Cū igͦr illā ciriacꝰ baptiſaſſet. et exgrā diocleciani ⁊ Serene vxoris eꝰ ī domoquādederāt ei ſecurꝰ viueret. vēit nūciꝰ a rege ꝑſaꝝ ad dioclecianū. rogas vt ad ſe ciriacꝰ mittet̉. qꝛ filia ſua a demōe vexaret̉. Ad p̄ces igr Dioclecian ciriacꝰ cū largo ⁊ ſmaragdo naui īpoſitꝭ neceſſarijs ī babyloniāletꝰ iuit Cūqꝫ ad puellā ꝑueniſſꝫ demō ꝑ oseiꝰ clamauit di. Fatigatꝰ es ciriace. Cui ciriacꝰ rndit. Nō ſū fatigatꝰ. ſꝫ vbiqꝫ d̓i auxilio gub̓natꝰ. ait demon. Tn̄ ego ad qd̓ volui te ꝑduxi. Tc̄ ciriacꝰ dixit d̓moni. Imperet tibi ih̓s vt exeas. Et ſtatī exiēs demō dixit. O nomē tribile qḋ me coartat exire. Etſic ſanatā puellā cū pre ⁊ mrē ⁊ ml̓tꝭ alijs baptizauit. Et cū ml̓ta ſibi mūera offerrent̉ reciꝑe noluit. ſꝫ qͣdragītaqͥnqꝫ diebꝰ ī pane etaqͣ ieiunas tandē romā redijt. Pꝰ duos ātmēſes dyoclecianꝰ defūctꝰ ē. Cui maxīanꝰſuccedēſ iratꝰ d̓ ſorore ſua arthemia ciriacūꝯp̄hēdit. ⁊ nudū ⁊ cathenis ligatū an̄ currūſuū trahi iuſſit. Iſte maxīanꝰ ꝓtāto p̄t dicifiliꝰ dyocleciani ꝙ ſibi ſucceſſit ⁊ eiꝰ filiā habuit ī vxorē. q̇ valeriana nūcupata ē. De inde iuſſit carpaſio vicario vt ip̄m cuꝫ ſocijsſacrificare ꝯpell̓et aut diuerẜ ſupplicijs occideret. Et cū ip̄e picē ſuꝑ caput eiꝰ liqͣſſꝫ et ineculeo ſuſpēdiſſꝫ. fecit ciriacū cū oībꝰ ſocijsſuis decollari. Carpaſiꝰ āt cū domū ſctī ciriaci īpetraſſꝫ. ⁊ ad deriſionē xp̄ianoꝝ in loco vbi ciriacꝰ baptizabat ſe lauaret. epulaſqꝫ cū decēnouē ſocijs celebraret. ſubito oēs
mortui ſunt. Et extūc clauſo balneo gētilesxp̄ianos timere ⁊ venerari ceperūt.CXIIA¶ De ſciō Laurētio.Aurentiꝰ diciturqͣſi laureā tenēs. q̇ eſt corona delauro facta. qꝛ oli de hmoi ramis victorescoronabāt̉. Hec at arbor eſt victorie oſtēſiſiua ꝯtinua viriditate amena. odore gia etefficacia v̓tuoſa. Btus igͦr Laurentiꝰ d̓r alauro. qꝛ victoriā obtinuit ī ſui paſſiōe. vn̄ ⁊ꝯfuſus deciꝰ dixit. Puto qꝛ iā victi ſumus.Uiriditatē hūit ī cordis mudicia ⁊ puritate. vn̄ ⁊ dixit. Mea nox obſcuꝝn̄ hꝫ ⁊c̄. odorē hūit ꝑ mēorie ꝑpetuitatē. Un̄ diſpſit dedit pauꝑibꝰ. ⁊ iō iuſticia eiꝰ manet ī ſcl̓m ſeculi. Btus maximꝰ. Qūo nō ī eternū huiꝰmaebit iuſticia quā ⁊ ſctō īpleuit oꝑe. ⁊ glorioſiſſimo martirio ꝯſecrauit Efficacia habuit ꝑ v̓tuoſam p̄dicatiōeꝫ ꝑ quā Lucillūypolitū ⁊ romanū ꝯuertit. Hmōi āt arboris efficacia eſt. qꝛ calculuꝫ frāgit. ſurditatiſubuenit. fulmē nō metuit. Sic laurētiꝰ frāgit cor duꝝ. ſpūalē reddit auditum. ꝓtegit afulmīe ſnīe reproboꝝAurentiꝰ martir et leuita. generehiſpanꝰ. a bto ſixto romā deduciꝰeſt. Nam ſic̄ dicit magiſter Iohānes beleth. cū idem btus fixtus in hiſpaniaꝫꝓfectꝰ eſſet duos iuuenes ibidē reperies. ſcꝫLaurentiū ⁊ vincentiū eiꝰ cognatu. moruꝫhoneſtate cōpoſitos. ⁊ in omni actione preclaros. ip̄os ſecū romā adduxit. qͦꝝ alter. l.Laurentius fecū rome māſit. vincētiꝰ v̓o īhiſpaniā redijt. ⁊ ibi glorioſo martirio vitāfiniuit. Huic at opinioni magiſtri Iohannis beleth repugnat tēpus martirij vtriuſqꝫ. Nā laurentiꝰ ſub decio. vincentiꝰ aūt iniuuenili etate ſub Dyocleciano et Dacianō paſſus eſt. Sed int̓ Deciū ⁊ Dyoclecianū fluxerūt anni circit. xl. ⁊ imꝑatores ſeptēmedij fuerūt. vt tūc btus vincētiꝰ nō potuūtiuuenis exutiſſe Btus aūt ſixtꝰ laurentiumſuū archidiaconū ordinauit. Eodem teꝑePhilippꝰ imꝑator ⁊ filius ſuus noīe Phi-