Druckschrift 
Legenda aurea
Einzelbild herunterladen
 

De ſctō Dominico

ī lōgū. cepit etiā corpꝰ collū pectꝰ cingetāde genu filo ambiēte cinxiſſet. īuocato adquālibꝫ mēſuratiōeꝫ noīe ih̓u b. dn̄ici ꝯtinuo ſe alleuiatū ſētiēs exclamauit. ego ſumlib̓atꝰ. Exurgēs gaudio lacrimas. ſinealiq̇ fulcimēto vēit ad eccl̓aꝫ ī corpꝰ ſcī dominici q̇eſcebat In ead̓ qͦꝫ ciuitate ml̓ta fereinūerabilia miracl̓a d̓s ſuū ẜuū dn̄icūoꝑatꝰ ē In ſicilia apd̓ auguſtā puellaq̄dā vicio lapidis laborabat īcidi deberetmat eiꝰ inſtāti ꝑicl̓o filiā ſuā d̓o b. dn̄icoꝯmēdauit. Seq̄nti igr nocte dormiēti puelle b. dn̄icꝰ aſtitit ī maū eꝰ lapidē torūbat̉poſuit abſceſſit. quē puella euigilās ſe liberatā īueniēs mr̄i dedit viſionē ordinēexplicauit. Mat̉ v̓o lapidē ad domū fratꝝattulū. ip̄ꝫ ī meoriā tāti miracl̓i cor imaginebti dn̄ici ſuſpēdit In auguſta ciuitate cūi feſto trāſlatiōis. b. dn̄ici matrōe q̇daꝫ ī eccl̓a fratꝝ miſſaꝝ ſolēnijs īterfuere do redirent qͣndā mulierē foribꝰ domꝰſue filātē viderēt. ip̄aꝫ caritatiue redarguere cepert̉. cur ī feſto tāti pr̄is a ẜuili oꝑe noceſſaret. Illa v̓o īdigͣta rn̄dit. Uos eſtisbyzote fratꝝ feſtū colite vr̄i ſctī. Statimqꝫocl̓is in tumorē pruritū ꝯuerẜ. ex ip̄is cepert̓ v̓mes ꝓtinꝰ ſcaturire. ita vicina q̇daꝫdecēocto v̓mes eduxit ex eiꝰ ocul̓ nūeratimCōpūcta igͦr ad eccl̓aꝫ fratꝝ veīt. ibiqꝫ pctāſua ꝯfitēs votū emittēs de cēto ſctō deidn̄ico nūqͣꝫ detrah̓et eiꝰ feſtū deuote agetꝓtinꝰ reſtituta ē pͥſtīe ſanitati. M Sctimonialis q̇dā noīe maria apd̓ tripolim inmoaſterio qḋ d̓r magdalenā validiſſimis īfirmitatibꝰ elaborās. at in tibia gͣuit ꝑcuſſaqnqꝫ mēſibꝰ cruciatū mirabili vrgebat̉. itavt ſingulis horis exitꝰ timeret̉. intra ſe recolliges ſemetip̄aꝫ ſic exorauit. Mi dn̄eſu ego digorare te. nec a te exaudiri. ſꝫ rogodn̄m meū. b. dn̄icum. vt ſit media. nt me te. mihi īpetret bn̄ficiū ſanitatꝭ. ergodiu lacris exoraret. ī extaſi fcā vidit biumdn̄icū duobꝰ frībꝰ aꝑta cortina ante lectu eiꝰ pondebat ītrātē ſibiqꝫ dicētē. qͣre tātūſanari deſideras Et illa. Dn̄e vt d̓o meo deuotiꝰ ẜuire poſſim. Aūc ille ſub cappa vn

ctionē mire fra grātie ꝓferēs tibiā eiꝰ vnxitſtati ſanata fuit Et ait. Hec vnctio eſt valdep̄cioſa dulcꝭ difficilis. Cuiꝰ v̓bi mulierreqͥreret rōeꝫ dixit. Hec vnctio dilectiōis eſtſignū vicꝫ p̄cioſa eſt. qꝛ nullo p̄cio emi p̄t. qꝛ ī donis dei nullū eſt meliꝰ. Dulcꝭ. quianihil dulciꝰ caritate. Difficil̓. qꝛ cito ꝑditurniſi caute cuſtodiat̉. Ip̄a etiaꝫ nocte ſororiſue ī dormitorio q̇eſcēti apparuit dicēs. egoſanaui ſororē tua. Que curres ip̄aꝫ ſanatāiuenit. Que ſe etiā ſenſibili vnctiōe inunctā ſentiret. ip̄aꝫ bobice reuerētia ml̓taexterſit. abbatiſſe ꝯfeſſori ſorori oīa retuliſſet vnctōeꝫ ī bōdice pn̄taſſet. tāta etnoua odoris fragrātiā ſūt ꝑcuſſi vt nll̓a eiſpoſſent aromata ꝯꝑari. Ip̄aꝫ āt vnctionē multa reuerentia ẜuauerūt. Quā gͣtusat deo exiſtat locꝰ in ſacroſanctu corpusbti dn̄ici reqͥeſcit. lꝫ ex miracl̓is ml̓tis claruerit. vnū tn̄ hͦͨ poſuiſſe ſufficiat. Refert magiſter Alexander ep̄s vindonicenẜī poſtill̓ſuis ſuꝑ illud v̓bum Miſericordia et veritas obuiauerūt ſibi. ⁊cͣ. q̇dā ſcolarꝭ degēsbononiē vanitatibꝰ ſeculi deditꝰ viſonē talēꝯſpexit. Uidebat̉ ſiq̇dē ſibi ī q̇daꝫ campomagno ꝯſiſteret ibidem tepeſtas ingensſuꝑ ip̄m deſcenderet. qui dum fugeret a facie tempeſtatis. ad quandaꝫ domū ꝑuenit.Quaꝫ clauſam inueniſſet. pulſans adoſtiū ſe ibidē recipi poſtulaſſꝫ. deintꝰ erathoſpita rn̄dit. Ego ſum iuſticia habito domus mea eſt. Quia at tu iuſtꝰ ēsin ea habitare vales. Ad cuius v̓ba illeplurimū merens abſceſſit. aliam domuꝫvltra illā ꝯſpiciēs ad venit. pulſans adoſtiū ſe ibidē recipi poſtulabat. Sꝫ deintus erat hoſpita rn̄dit. Ego ſum veritashic habito. hec domus mea eſt. Te at hoſpitio recipiaꝫ. qꝛ veritas non liberatqui eam non amat. Indeqꝫ abſcedens tertiā domū vltra illā ꝓſpicit. ad quaꝫ veniesſe ſimiliter ꝯtra impetū tēpeſtatis recipi flagitauit. Cui deintꝰ erat domina reſpondit. Egoſum pax que hic habito. eſt autpax impijs ſed hominibꝰ bone voluntatisUerij quia ego cogito cogitationes pacis