De ſancto dominico
ſtare nō poſſū ex qͣ capuciati ſurgūt. ⁊ ſic adorōeꝫ bn̄ dn̄ici exire ꝯpulſus ē ¶ Cū ī ꝑtibꝰtholoſanis q̇ddā flumē trāſiſſꝫ. libri eiꝰ nullū hn̄tes ꝯẜuatoriū in fluuiū ceciderūt Dieāt tertia q̇dā piſcator ibi hamū ꝓijciens. cūmagnuꝫ piſcē ſe prendidiſſe putaret. librosip̄os extraxit. pēitꝰ ſic illeſos ac ſi ī aliqͣ armario fuiſſent cū oī diligētia cuſtoditi. Cumad qddā mōaſteriū veniſſꝫ ⁊ frēs qͣeſcerentnolēs eos inq̇etare orōne fuſa clauſis ianuis moaſteriū cū ſocio introiuit. Ide etiā cōpertū eſt cū ī ꝯflictū heticoꝝ cū q̇dā ꝯuerſociſtercien̄. fuiſſꝫ. Nā cū ſero ad qͣndā eccl̓aꝫdeueniſſent ⁊ clauſam īueniſſent. orōe fuſaa bto dn̄ico ītra eccl̓iaꝫ ſe ſubito īuenerūt. etnoctē illā totā ī or̄oe duxerūt. ¶ Poſt laborē itineris an̄qͣꝫ ad hoſpitiū deueniſſꝫ ſitimad fontē aliquē extinguere ꝯſueuit. ne ī domo hoſpitis plꝰ bibēdo aliqͣꝫ notā īcurreretE ¶ Scolaris q̇dā lubricū carnis patiēsvenit in quodā feſto ad domū fratꝝ de bononia vt ibi miſſam audiret. Cōtigit āt tūcmiſſam beatū dn̄icum celebrare. Cum autad oblatōem ventū fuiſſꝫ. dictus ſcolarꝭ acceſſit. ⁊ manu eius cū ml̓ta deuotōe oſculatus eſt. Quā cū oſculatꝰ fuiſſet tantā ex illaꝓdire ſenſit odoris fragrantiā. qͣntā in vitaſua nūqͣꝫ aliqn̄ exꝑtꝰ eſt. Et extuc eſtus libidinis ī eo mirabil̓r refriguit adeo vt q̇ anteerat vanꝰ ⁊ lubricꝰ. efficeret̉ poſtmodū cōtinens atꝫ caſtꝰ. O qͣnta mūdicie puritate eꝰcaro pollebat cuiꝰ od̓or tā mirabil̓r ſordesmentis purgabat. ¶ Sacerdos q̇dā vidēsaliqn̄ beatū dn̄icū cū ſuis fratribꝰ p̄dicatōitā feruēter inſiſtere. deliberauit eis adherere dumodo nouū teſtamentū ſibi ad p̄dicādum neceſſariū hrē poſſet. Hec eo cogitāteq̇daꝫ iuuenis venale teſtamentū ſub veſtebaiulās affuit. Quod ſtatī ſacerdos cummagno gaudio emit. Sꝫ dū adhuc aliqͣntulū dubitaret. fuſa ad deū p̄ce. īpreſſaqꝫ ſuper libꝝ exteriꝰ cruce. libꝝ aperuit ⁊ oculosad capl̓m qd̓ pͥmo ſe obtulit mox cōiecit. etillud qd̓ ī actibꝰ petro dictū eſt. eid̓ occurritSurge d̓ſcēde ⁊ vad̓ cū eis nihil dubitās. qꝛego miſi illos. Statīqꝫ ſurgēs eiſdē adheſit
¶ Cū apud tholoſam in theologia regeretmagiſter q̇dā ſcīa ⁊ fama p̄clarꝰ. q̇daꝫ mane an̄ diē dū ſuas p̄uideret lectiones oppreſſus ſomno caput ſuū in cathedra paululuꝫreclinauit. viſūqꝫ eſt ſibi ꝙ ſeptē ſtelle ei preſentarent̉ Qui cum de nouitate talis exenijpl̓imū miraret̉. ſubito ī lumīe ⁊ qͣntitate p̄dicte ſtelle intātū creuerūt ꝙ totū mundumillumiauerūt. Qui euigilās q̇d nam ſibi hͦvellet plurimū mirabat. Et ecce dū ſcolasintraſſet ⁊ leget. btus dn̄icꝰ ⁊ cum eo ſex fratres eiuſdē habitꝰ ad p̄dictū magiſtꝝ hūiliter acceſſerūt. ⁊ ſuū ſibi ꝓpoſitū intimantesdixerūt. ꝙ ſcolas ſuas cuperent frequētare.Qui recolens viſionē. ip̄os eſſe ſeptem ſtellas qͣs viderat nō dubitauit. ¶ Rome viro dei dn̄ico poſito vir q̇dā magiſter Reginaldus ſctī Amiani aurelianen. decanusq̄ etiā pariſius ī iure canonico rexerat ānisqn̄qꝫ. romam cum aurelianenſi ep̄o maretrāſiturꝰ aduenerat. Dudū aūt in ꝓpoſitohēbat. relictis oībꝰ p̄dicationi inſiſtere. ſed q̇na mō id cōplere poſſet nec dū aduerterat.cū aūt a quodā cardinali cui hmoi votumexp̄ſſerat de inſtitutione p̄dicatoꝝ didiciſſꝫet btō dn̄ico accerſito eidem ſuū ꝓpoſitumreuelaſſet. extūc ipſiꝰ ordīs deliberauit igreſſum. Nec mora gui infirmitate febriū corripit̉. et de eius ſalute penitꝰ deſperat̉. Perfeuerate aūt in orone btō dn̄ico ac btāꝫ v̓ginē cui tanqͣꝫ ſpeciali patrone curā ordinistota cōmiſerat exorante. vt vel ſaltē modicotꝑe eū ſibi ꝯcedere dignaret̉. Ecce ſubito reginā miſcd̓ie duabꝰ admodū ſpecioſis comitatā puellis. Reginaldꝰ vigilās ⁊ morteꝫexpectās ad ſe viſibilit̓ venientē aſpexit. blādaqꝫ facie ſibi dicētē. Pete a me quod vis⁊ dabo tibi. Deliberanti q̇d pet̓et. vna ex p̄dictis puellis ſuggeſſit ne qͥd pet̓et ſed ſe totu regine miſcd̓ie volūtati cōmitteret. Qd̓dū feciſſet illa manu extendēs virginea. aures eius ⁊ nares. manꝰ eius ⁊ pedes ſalutari quā tulerat vnctōe ꝑunxit. formulas verboꝝ ꝓprias ad ſingulas vnctiones ſubinferens. Ad renes ait. Stringāt̉ renes tui cingulo caſtitatis. Ad pedes at ait. Ungo pe-