De ſancta Margaretha

¶ Altera ēt vice vidit q̄ndā ferentē caniſtrūplenū oī genere ciboꝝ ⁊ dicētē ſibi. Dicit pͥnceps q̇ te cecidit. Tolle comede. qꝛ neſciēs fecit hͦ. Illa aūt ſe ſigͣuit ⁊ ꝓtinꝰ euanuit ¶ Cōpletis at ſeptē ānis abbas patīaꝫ eiꝰ ꝯſidrāseā recōciliauit. ⁊ cū puero ſuo ī mōaſteriū ītroduxit. Ubi cū duos pꝰ mod̓ ānos laudabil̓r pegiſſet. pueꝝ accepit ⁊ ſecū illuꝫ in cellaſua clauſit Qd̓ cū abbati reuelatū fuiſſꝫ miſit qͦſdā moa chos q̇ diligētiꝰ auſcl̓tarēt q̇dnā cū eo loq̄ret̉. Illa āt pueꝝ āplexās ⁊ deoſculās dixit. Fili mī dulciſſime tp̄s vite meevēit. Relinq̇ te deo. ip̄m prēꝫ adiutorē habeas. Filij dulciſſime ieiunijs ⁊ orōibꝰ īſiſtas.⁊ fribꝰ tuis d̓uote ẜuias. Et hͨ dicēs ſpūꝫ tradidit. ⁊ in dn̄o felicit obdormiuit. circa ānosdn̄i. cccc. lxx. Qd̓ puer cernēs pl̓imū flere cepit ¶ In ip̄a at nocte viſio abbati monaſterij moſtrata ē ī hūc mod̓ Nuptie maxīe ꝑabāt̉. ⁊ vēiebāt ordīes āgl̓oꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ ⁊ martiꝝ ⁊ oīm ſctōꝝ. Et ecce in medio eoꝝ ml̓r ſola gl̓a ineffabili circūdata. ⁊ vēit vſꝫ ad nuptias. ⁊ ſedit ſuꝑ lectū ⁊ oēs aſtātes adorabāteā. Et ecce vox dicēs. Hic ē abba theodorꝰ qͥfalſo d̓ puero accuſatꝰ ē. Septē tꝑa ſuꝑ eaꝫmutata ſt. caſtigata ē ei. qꝫ cubile viri ſui coinq̇nauit Excuatꝰ āt abbas ꝯcitꝰ cū frībꝰ adcellā eiꝰ iuit ⁊ eā iā defūcta inuēit. Et ītrātes⁊ diſcooꝑiētes ip̄aꝫ eē feīaꝫ īuenerūt. Miſitqꝫ abbas ꝓprē puelle q̄ eā infamauerat. ⁊ dixit illi. Uir filie tue mortuꝰ ē. Et auferēs vēſtimētū ml̓ierē eſſe cognouit. Factꝰ ē igit̉ timor magnꝰ ſuꝑ oēs q̇ hͦ audiert̓. Angelꝰ ātdn̄i abbati locutꝰ ē. Surge velocit equū cōſcēde ⁊ vad̓ ī cītatē. ⁊ ſi q̇s tibi obuiauerit aſſume ⁊ tecū adduc. Qui dū ꝑgeret. q̇dā vircurrēs ſibi obuiauit. Quē cū abbas int̓rogaret qͣ ꝑget. ille ait. Ml̓ier mea mortua ē ⁊vado vide eā. Et aſſūpſit abbaſ viꝝ theodore i equū. ⁊ veniētes pl̓imū fleuert̓. ⁊ ip̄aꝫ cūml̓tis laudibꝰ ſepeliert̉. Uir āt eiꝰ cellā vxoris ſue theodore accepit. ⁊ ibid̓ ꝑmanēs tād̓ī dn̄o obdormiuit. Puer āt theodo. nutricēſeq̄ns oī moꝝ honeſtate pollebat. ita ꝙ mortuo abbate mōaſterij ī abbatē ip̄e vnanimi¶ LXXXVIII Ater eſt electus.

¶ De ſctā Margaretha.Argaretha dicitur a qͣdā p̄cioſa gēma q̄ margarita vocat̉. q̄ gēma ē cādida ꝑua⁊ v̓tuoſa. Sic btā margaretha fuit cādidaꝑv̓ginitatē. ꝑua ꝑ hūilitatē. v̓tuoſa ꝑ miraculoꝝ oꝑatōeꝫ. v̓tꝰ āt hꝰ lapidis d̓r eē ꝯſanguīs effuſionē. ꝯͣ cordis paſſionē. ⁊ ad ſpūsꝯfortatōeꝫ. Sic btā margaretha habuit virtutē ꝯͣ effuſionē ſui ſangnis ꝑ ꝯſtantiā. qꝛ inſuo martirio ꝯſtātiſſima extitit. ꝯtra cordispaſſionē .i. demonis tēptatōeꝫ ꝑ victoriā qꝛip̄a diabolū ſuꝑauit. Ad ſpūs ꝯfortatōemꝑ doctrinā. qꝛ ꝑ ſuā doctrinā multoꝝ anīosꝯfortauit ⁊ ad fidē xp̄i ꝯuertit. Cuiꝰ legēdāBtheotinꝰ vir eruditus ſcripſit.Argaretha de ciuitate anthiochiefilia fuit theodoſij gentiliū patriarche. Hec nutrici tradit̉ ⁊ ad adultāetatē veniens baptiſat̉. ⁊ ꝓpt̓ hͦ exoſa prī pl̓imū habebat̉. Quadā igͦr die dū iā ānuꝫ. xv.attigiſſet. ⁊ cū alijs v̓ginibꝰ oues nutriciſ cuſtodiret. p̄fectꝰ olibriꝰ inde trāſitū faciens ⁊puellā tam ſpecioſaꝫ ꝯſiderās. mox in eiusamore exarſit. ⁊ pueros ad eā ꝯcitꝰ miſit dicēs. Ite ⁊ eā cōphēdite. ut ſi libera ē eā mihiin vxorē accipiā. ſi ancilla ē eā mihi in ꝯcubinā habeā. Cū ergo eꝰ fuiſſet ꝯſpectui pn̄tata eā de genere ſuo ac noīe ⁊ religione req̇ſiuix. Illa aūt rn̄dit ſe genere nobilē. nominemargarethā. ac religiō e xp̄ianam. Cui p̄fectus. Duo pͥma tibi recte ꝯueniūt. qꝛ nobil̓haberis. ⁊ pulcerrima margarita cōprobaris. ſꝫ terciū tibi nō ꝯuenit. vt puella tā pulcra ⁊ nobilis deū habeat crucifixū. Cui illavnde ſcis xp̄m fuiſſe cruci fixū. Et ille. Ex libris xp̄ianorū. Cui margaretha. Cū igiturlegat̉ pena xp̄i ⁊ gl̓ia. q̄ verecūdiā ē veſtra vtvnū credatis ⁊ alteꝝ denegetis. Cū aūt margaretha eū ſpōte crucifixū fuiſſe ꝓ redeptōenrā aſſereret. ſꝫ nūc eū ī et̓nū viuere affirmaret. iratꝰ p̄fectꝰ eā in carcerē mitti iuſſit. Sequenti aūt die eā ad ſe vocari fecit. eiqꝫ dixitUana puella miſerere pulcritudinis tue. etdeos noſtros adora vt tibi bene ſit. Cui illa.