De ſanctis Uito et No deſto

igit̉ barnabas cypꝝ cū ioh̓e. euāgeliuꝫ ſāctimathei ſecū detulit. ⁊ ſuꝑ infirmos ponensml̓tos d̓i v̓tute ſanauit. Cū āt de cypro exiſſent īuenerūt elymā magū quē paulꝰ lumīeoculoꝝ ad tꝑs priuauerat. Qui eis reſtitit ⁊paulū ītrare ꝓhibuit. Die igit̉ qͣdā vidit barnabas hoīes ⁊ mulieres nudas currētes ⁊ſua feſta agētes. Un̄ indignatꝰ tēplo maledixit. ⁊ ſubito ꝑs eiꝰ corruēs ml̓tos oppreſſit.Tādē ſalaminā deuenit ⁊ ibid̓ ꝯͣ eū p̄dictusmagꝰ ſeditōꝫ nō modicā excitauit. Cōp̄hendētes igit̉ iudei barnabā. ml̓tis affectū iniurijs trahebāt. ⁊ iudici ciuitatis puniēdū tradere feſtinabāt. Cōperto aūt ꝙ Euſebiꝰ virmagnꝰ ⁊ potēs d̓ genere neronis illuc adueniſſet. timuerūt iudei ne ip̄m de manibꝰ eoꝝeriꝑet. ⁊ ſic libeꝝ abire ꝑmitteret Ligātes igitur funē in collo eiꝰ. extra portā eū traxerūt.⁊ ibidē ꝓtinꝰ cōbuſſerūt. Deniqꝫ nec ſic ipijiudei ſatīati oſſa eꝰ in qͦdā vaſe plūbeo recluſerūt. in mare eadē p̄cipitare volētes. Iohānes āt diſcipulꝰ eius cū duobꝰ alijs d̓ nocteꝯſurgēs ea rapuit. ⁊ in qͣdā crippa occulte ſepeliuit. Que ibid̓ vt ait ſigibertꝰ vſqꝫ ad tꝑazenonis imꝑatoris ⁊ gelaſij pape. ⁊ vſqꝫ adannū dn̄i. d. latuerūt. Sꝫ tūc ip̄o reuelāte reperta fuerūt. Beatꝰ āt dorotheꝰ ſic ait. Barnabas in roma xp̄um pͥmū p̄dicauit. epiſcopus mediolanenſis factus.ALXXVII¶ De ſanctis vito ⁊ modeſtoItus dicitur a uita. Diſtinguit aūt Augꝰ in li. de ciuitate dei friplex genꝰ vite .ſ. actuoſū qḋ ꝑtinetad vitā actiuā. ocioſum qd̓ ꝑtinet ad ociumſpūale vite ꝯtēplatiue. ⁊ ex vtroqꝫ cōpoſituꝫEt iſtd̓ triplex genꝰ vite fuit ī eo. Ul̓ vitꝰ qͣſiv̓tus .i. v̓tuoſus. Modeſtꝰ qͣſi ſtās ī medio.hͦ eſt ī medio v̓tutis. quālibꝫ ei v̓tutē tāqͣꝫ mediū circūſtāt duo vicia tāqͣꝫ extrema. Nā extrema prudētie ſūt doloſitas ⁊ fatuitas. Extrema tꝑantie d̓ſiderioꝝ carnaliū adīpletio.⁊ oīmoda ſui afflictio. Extrema fortitudīspuſillanimitas ⁊ temeritas. Extrema iuſtice crudelitas ⁊ remiſſio

Itus puer egregiꝰ ⁊ fidel̓ ānoꝝ. xijin ſicilia martiriū paſſꝰ ē. Hic a patre crebro v̓berat̉. ex eo ꝙ idola ꝯtēnebat. nec ip̄a adorare volebat. Qd̓ audiēsvalerianꝰ p̄fectꝰ pueꝝ accerſiuit. ⁊ ſacrificare nolentē fuſtibꝰ cedi iuſſit. Grachia āt verberantiū ⁊ manꝰ p̄fecti aruerūt. Clamauitqꝫ p̄fectꝰ. Ue mihi qꝛ manū amiſi Cui vitꝰAccedāt dij tui ⁊ te ſanēt ſi pn̄t. Qui ille. Nūqͥd ⁊ tu facere vales h̓. Qui vitꝰ. In nomīedei mei valeo. Statīqꝫ ꝓ eo orauit ⁊ ſanitatem ſibi obtinuit. Dixitqꝫ p̄fectꝰ prī. Corripepueꝝ tuū ne male pereat. Tūc eū ī domumducēs diuerẜ muſicoꝝ generibꝰ ⁊ puellarūluſibꝰ aliaꝝqꝫ deliciaꝝ generibꝰ immutareaīm pueri ſatagebat. Cū aūt eū ī thalamū īcluſiſſet. mirabil̓ odoris fragrantia inde exijt. que prēm ⁊ totam familia nimio odore ꝑfudit. Aſpiciēſqꝫ pat̓ ꝑ oſtiū vidit ſeptē āgelos circa infantē ſtātes. dixitqꝫ. Dij venerūtin domū meā. Statīqꝫ cecatꝰ eſt. Ad cuiusclamorē tota ciuitas lucana cōmota ē ita vtv̓alerianꝰ accurreret. ⁊ q̇d ſibi accidiſſet īterrogauit. Cui ille. Deos vidi igneos ⁊ vultūeoꝝ ferre nō potui. Ad tēplū igr̄ iouis deducit̉. ⁊ ꝓ recuꝑatōe lumīs thauꝝ cū cornibusaureis pollicet̉. Sꝫ cū nihi lpficeret. filiumſanatōe ſua rogauit. ⁊ lumē ſuis p̄cibꝰ recuperauit. cū āt nec ſic crederet ſꝫ potiꝰ filiū occidere cogitaret. angelꝰ dn̄i modeſto pedagogo eiꝰ apparuit. ⁊ vt nauē ꝯſcēdēs puerūad aliā terrā deduceret impauit. Qd̓ cuꝫ feciſſet aq̇la eis ibidē cibū afferebat. Et multaibid̓ miracula faciebāt. Interea filiꝰ dyocleciani imꝑatoris a d̓mone arripit̉. ⁊ niſi vitꝰlucanꝰ veniat ſe nūqͣꝫ exiro fatet̉. Uitꝰ q̄rit̉ ⁊inuētus ad imꝑatorē ducit̉. Cui dyoclecianus. Puer pueꝝ meū ſanare vales. Cui ille. Nō ego ſꝫ dn̄s. Statimqꝫ ſuꝑ eū manꝰ īpoſuit. ⁊ ꝓtinus ab eo demo aufugit. Et aitDyoclecianꝰ. Puer ꝯſule tibi ⁊ dijs ſacrifica. ne mala morte ītereas. Qd̓ cū ille recuſaret. ⁊ ī carcerē cū modeſto miſſus fuiſſꝫ. ſubito ferri moles q̄ eis erat impoſita. cecidit ⁊carcer īmēſo luīe coruſcauit. Qd̓ cū īꝑaiorinūciatū fuiſſꝫ. eductꝰ ī clibanum ardentem