De ſancto Longino

ꝓtinꝰ clare vidit. Un̄ renucians militie et abapl̓is inſtructꝰ ī ceſaria capadocie. xxviij. anis monaſticā vitā duxit. ⁊ v̓bo ⁊ exēplo adfide multos ꝯuertit. Cū āt a p̄ſide tētꝰ fuiſſet⁊ ſacrificare nollet. iuſſit p̄ſes oēs dētes eiusexcuti ⁊ linguā abſcidi. Loginꝰ tn̄ ex hͦ loq̄lā nō ꝑdidit. ſꝫ accepta ſecuri oīa idola ꝯminuit ⁊ fregit dicēs. Si dij ſunt videbimꝰ Demones at d̓ idolis exeutes ī p̄ſidē ⁊ ī oēs ſocios eiꝰ intrauerūt. ⁊ inſaniētes ⁊ latrātes ſe lōgini pedibꝰ ꝓſtrauerūt. Et ait lōginꝰ demonibꝰ. Cur habitatis ī idolis. Qui rn̄derūt.Ubi nō noīat̉ xp̄s ⁊ eiꝰ ſignū nō eſt poſituꝫibi ē habitatio nr̄a. Cū ergo p̄ſes inſaniret ⁊ocl̓os amiſiſſꝫ. dixit ei lōginꝰ. Scito qꝛ ſanari n̄ poteris niſi qn̄ me occideris. qͣꝫcito eima te mortuꝰ fuero ꝓ te orabo. ⁊ ſanitateꝫ tibicorpis ⁊ aīe īpetrabo. Et ſtatī eum decollariiuſſit. Pꝰ hͦ abijt ad corpꝰ eꝰ. ⁊ ꝓſtratꝰ cū lacrimis pn̄iam egit. ⁊ ꝯtinuo viſū ⁊ ſanitatērecepit. ⁊ ī bonis oꝑbꝰ vitā finiuit.XI. VIII¶ De ſancto Bn̄dicto.Enedictus dictꝰeſt. vl̓ qꝛ ml̓ta bn̄dixit. vl̓ qꝛ ī hac vita multas benedictiōes habuit. vl̓quia omnes bn̄ dicebāt de eo. vl̓ qꝛ et̓nā meruit bn̄dictōꝫ hrē. Eiꝰ vitā ſanctꝰ Gregori¶ Aſcripſit.Enedictꝰ ex nurſia ꝓuincia ortꝰ cūrome liberalibꝰ ſtudijs traditꝰ eſſetin ip̄a ſui infantia lras deſeruit ⁊ d̓ſertū petere decreuit. Quē nutrix ſua q̇ eū tenerrime diligebat vſꝫ ī qͣndā locū q̇ d̓r eſideſecuta ē. vbi ad purgandum triticū mutuocapiſteriū petijt. Sꝫ ſuꝑ mēſaꝫ īcaute ponēſcū corruiſſet in duabus ꝑtibꝰ fractum viditQuā bn̄dictꝰ flere ꝯſpiciens ꝑtes capiſterijaccepit. ⁊ ab orōe ſurges integre ſolidatū inuenit. Poſtmodū nutricē occulte fugiēs inqͣndā locū venit. vbi tribꝰ annis hoībꝰ incōgnitꝰ maſit. excepto q̇dā monacho romanonoīe. q̇ ſibi ſedule neceſſaria mīſtrabat. Cuꝫv̓o ad ſpecū a romani monaſteriōiter n̄ eētpanē in longiſſimo fune ligabat. ⁊ ſic euꝫ de-

ponere cōſueuerat. Tintinnabulū etiā ipſecorde inſeruit. vt ad eius ſonitum vir dei cognoſceret qn̄ romanꝰ ſibi panē p̄beret. queꝫexiens acciꝑet. Sꝫ antiquꝰ hoſtis vniꝰ charitati ⁊ alteriꝰ inuidēs refectōi lapide iactauit. ⁊ tintinnabulū fregit. ſꝫ tn̄ romanꝰ ei miniſtrare nō deſijt. ¶ Pꝰ hͦ cuidā p̄ſbyterorefectiōꝫ ſibi ī paſcali ſolēnitate parāti. dn̄sꝑ viſum apparuit dicēs. Tu tibi delicias p̄paras. ⁊ ẜuus meus illo ī loco fame cruciat̉Qui ꝓtinꝰ ſurrexit. ⁊ cum difficultate magͣeum inueniēs dixit. Surge ⁊ ſumamꝰ cibuqꝛ hodie paſca dn̄i eſt. Cui benedictꝰ. Scioquia paſca eſt. qꝛ videre te merui. Lōge q̇ppe ab hominibꝰ poſitꝰ. qꝛ die eadem paſcal̓eſſet ſolēnitas ignorabat. Cui p̄ſbyter. Ueraciter hodie reſurrectōis dn̄ice dies eſt. abſtinere te non cōuenit. qꝛ ob hoc ad te miſſꝰſum. Sicqꝫ deū bn̄dicētes ſumpſerūt cibuꝫB ¶ Quadā die auis quedā nigra quemerula vocat̉. importune circa eiꝰ faciē volitauit. ita vt ab eo manu capi potuiſſet. Sꝫſigno crucis edito. auis receſſit. Moxqꝫ diabolus qͣndam feminā quaꝫ aliqn̄ viderat.an̄ eius oculos mētis reduxit eiuſqꝫ animūtanto igne in ſpēm illiꝰ accēdit. vt pene heremū voluptate victꝰ deſerere deliberaret Sꝫſubito diuina gratia ad ſe reuerſus cōtinuoſe exuit. ⁊ in ſpinis ⁊ vepribꝰ que ibi aderantſe adeo volūtauit. vt toto corꝑe inde vulneratꝰ exiret. ⁊ ꝑ cutis vulnera mētis vulneraeduceret. Uicit itaqꝫ peccatū qꝛ mutauit incendiū Ab illo aūt tꝑe nulla poſtmodutemptatio in eiꝰ corꝑe pullulauit. ¶ Crebreſcente itaqꝫ eiꝰ fama cū abbas moaſterij cuiuſdā obijſſet. tota ip̄iꝰ monaſterij cōgregatioad eū venit ⁊ vt peſſe eis deberet petijt. Quidiu negādo diſtulit. ſuis illoꝝqꝫ fratrū moribus ſe ꝯuenire nō poſſe p̄dixit. Sꝫ tandē victus aſſenſum dedit. Cūqꝫ regulam illic diſtricte ẜuari p̄ciꝑet. ſemetipos rep̄hendebātꝙ ip̄m ſibi p̄eſſe popoſcerat. qͦꝝ ſcꝫ tortitudonormā eius rectitudinis offendebat. Cūqꝫſibi cum eo aſpicerēt illicita non licere. ⁊ gͣueeſſe ſedule aſſueta relinquere. venenuꝫ vinomiſcuerunt. ⁊ ſibi recumbēti obtulerūt. Sꝫ