Druckschrift 
Legenda aurea
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Gregorio

volo qd̓ ī laude mea d̓r. ꝯdic̄ mihi ſanctitasvra. Sꝫ q̄ſo vir ſctē nob̓ aliqd̓ de certamīenro ꝯueniat. vt ſi qḋ dicitis ita ē ſit ita qꝛ dicitis. Uocabula et iactatiā vl̓ vanitatē ſonatia oīno reſpuebat Un̄ eulogio patriarchealexādrino vniuerſalē papā vocaueratita ſcribit. In p̄fatōe epl̓e quā ad me direxiſtis ſuꝑbe appellatōis v̓bū vniuerſalem mepapā dicētes impͥmere curauiſtiſ. Qd̓ petodulciſſima ſanctitas vr̄a vltra faciat. qͥavob̓ ſubtrahit̉ qḋ alteri plꝰ qͣꝫ exigat p̄bet̉Ego v̓bis ꝓſꝑari qͣro ſꝫ moribꝰ honorē eſſe reputo in frēs honorē ſuū ꝑderecognoſco Recedāt ergo v̓ba vanitate inflant. caritatē vulnerat Hic eſt ioh̓esep̄s ꝯſtātinopolitanꝰ vocabulū vanitatisſibi vſurparet. ſe vniuerſaleꝫ papa vocarifraudulēt̓ a ſynodo obtinuiſſꝫ. int̓ cetera ſicde eo ſcribit gregꝰ. Quis ē iſte quiꝯ ſtatutaeuāgelica. ꝯcanonū d̓creta nouū ſibi nomēvſurpare p̄ſumit vt vl̓ ſine īminutōe ſit vnꝰ eſſe appetit vniuerſus. Uerbū et iuſſiōis ſibi a coepis dici nolebat. Un̄ ait ī epl̓a adlogiū ep̄m alexādrinū. vra mihi caritas loq̄t̉dicēs. Sic iuſſiſtis. Qd̓ v̓bū iuſſiōis peto ameo auditu remoueri. qꝛ ſcio ſū eſtis.Loco ei mihi frēs eſtis. moribꝰ pres. Inſuꝑ ob nimiā hūilitate erat p̄ditꝰ. nolebat matrone ſe ācillas ſuas dicerēt. Un̄ ruſticane patricie ſcribes ait. Unū ī tuis epiſtolegre ſuſcepi. qꝛ qḋ ſel̓ eſſe potat ſepiꝰ dicebat̉ancilla vra. acilla vr̄a. Ego epatꝰ onera oīm ẜuꝰ ſum factꝰ rōe te mihi ancillamdicis. cꝰ anepatū ſuſceptū ꝓpriꝰ fui. Et rogo oīpotētē deū ne v̓bum aliqn̄ ad me īſcriptis tuis īueniā. Primꝰ in ſuis epl̓is ſe ẜuoꝝ dei noīauit. alios noīari inſtituitLibros ſuos adhuc viueret ob nimiamhuilitatē publicari nolebat. ī alioꝝ ꝯꝑatōeſuos nihil valere exiſtīabat. Un̄ innocētiop̄fecto affrice ſic ſcribit. expoſitiōem ſcīiob vob̓ trāſmitti voluiſtiſ. vro ſtudio ꝯgaudemꝰ Sꝫ ſi delicioſo cupitis pabulo ſaginari btī augu. ꝯpatriote vr̄i opuſcula legite.ad ꝯꝑatōem illiꝰ ſimilaginis noſtꝝ furfurē qͣratis. Neqꝫ ei volo in hac carne ſuꝫ

ſi dixiſſe me ꝯtigit ea facile hoībꝰ innoteſciF Legit̉ qͣꝫ in quodā libro de greco īlatinū trāſlato q̇dā ſanctꝰ pat noīe abbasioh̓es roma ad viſitādū apl̓oꝝ limina veniſſet. beatū gregoriū papā mediū ciuitatis trāſire videret. voluit ei occurrere. ac vtcebat reuerētia exhibere Ternes v̓o beatꝰ gregoriꝰ ſe in terrā vellet ꝓſternere. feſtinauit pͥmo ſe corā ip̄o in terrā ꝓſtrauit. nec indeſurrexit quſqꝫ abbas pͥmo ſurrexit. ī maxima eiꝰ humilitas cōmedat̉ Tāte aūt largitatis elemoſynaꝝ extitit vt ſolū pn̄tibꝰ.ſꝫ etiā lōge poſitis ī mōte ſynai monachisneceſſaria mīſtraret. oīm indigētiū nomina ſcpͥta hēbat. eis liberalit̓ ſubueīebat.Monaſteriū hieroſolimis īſtituit dei famul̓ illic degētibꝰ neceſſaria mittere ꝓcurauit. Tribꝰ qͣꝫ milibꝰ ancillis dei qͣtidianis ſtipēdijs octoginta libras auri anualit̓offerebat. Quotidīe etiā ad ſuā menſamꝑegrinos q̇ſlibet iuitabat. Int qͣs die q̇damvnꝰ acceſſit. ī cuiꝰ manibꝰ ip̄e ex huilitateaquā fundere vellet. ꝯuerſus vrceū accepit.ſꝫ repēte in cuiꝰ manibꝰ aquā fundere velebat inuenit. Cūqꝫ hoc factū ſecum ipſemiraret̉. eadē nocte dn̄s viſionem ei dixit.Ceteris diebus me in membris meis. heſter aūt die me in memetip̄o ſuſcepiſti Alioqꝫ tꝑe p̄cepit cancellario vt. xij. ꝑegrinos adprandiū inuitaret. Qui ꝑges iuſſa cōpleuit aūt ſil̓ diſcumberēt intuēs papa. xiij. numerauit. accerſito cancellario cur ꝯſuamiuſſionē. xiij. inuitare p̄ſumpſerat inquiſiuitQuos cācellariꝰ numerās tantū. xij. inuenies ait Crede mihi pat̓ ſunt niſi. xij. Aniaduertit gregꝰ. viꝝ ꝓpiꝰ diſcūbēte vultū crebro mutare nūc adoleſcente. nūc v̓o ſibi vetulū venerāda quadā canicie ſimulare. Finito igit̉ ꝯuiuio illū in cubiculo duxit vehement̓ adiurās vt ei ſe nomēqꝫ ſuū ꝓdere dignaret̉. Qui rn̄des ait. Et cur īterrogas denoīe meo qḋ ē mirabile. Ueruta ſcito qꝛego ſum naufragꝰ ille cui ſcutellā argenteatribuiſti. quam tibi miſerat cum legumībꝰmater tua. Et hoc tibi pro certo ſit cognituꝫqꝛ ab illo die mihi dediſti d̓ſtinauit ie dn̄s