apoſtolo

igit̉ iudas ī pomeriū īſilijt. ⁊ velocius malacarpit. Intea rube veīt ⁊ iudā mala ſua carpete īueīt. Fortit igͦr abo ꝯtēdūt ⁊ iurgīa ſuꝑaddūt. Pꝰ iurgia ſurgūt ad v̓bera ⁊ mutuiſſe iiurijs affecerūt. Tāde iudas rube ī ea ꝑte qͥ ceruix collo ꝯnectit̉ lapid̓ ꝑcuſſit ꝑiter etoccidit. Poma igit̉ ſuſtulit ⁊ pilato qḋ acciderit enarrauit Iā die īclināte ⁊ nocte ſuꝑueniente rube mortuꝰ īuenit̉. ⁊ ſubitanea morte p̄uetꝰ eē putat̉. Tūc pylatꝰ oēs facultatesrubē iude tradidit. ⁊ cyborea vxorē rube ī coiugē iude dedit. Quadā igit̉ die dū cyboreaguit̓ ſuſpiraret ⁊ iudas vir eiꝰ q̇d hret diligēter iterrogaret. Illa rn̄dit. Heu īfeliciſſimaſū oīm feīaꝝ. qꝛ infantulū meū marinis fluctibꝰ īmerſi. ⁊ viꝝ meū morte p̄uetū īueī. ſꝫ ⁊dolori miſere pilatꝰ addidit dolore. q̇ me meſtiſſima nuptui tradidit ⁊ īuitiſſimā tibi ī cōiugiū copulauit. Cūqꝫ illa oīa de illo infantulo enarraſſꝫ. ⁊ iudas illa q̄ ſibi acciderantretuliſſet. inuentū eſt ꝙ Iudas mrēm ſuamin vxorē duxerit. ⁊ ꝙ prem ſuū occiderit. Penitētia igr̄ ductꝰ ſuadēte cyborea dn̄m nruꝫih̓m xp̄m adijt ⁊ ſuoꝝ delictoꝝ veniā implorauit. Hucuſqꝫ ī p̄dicta hiſtoria apocrifa legit̉. qͥ vtꝝ recitāda ſit lectoris arbitrio relinqͣtur. lꝫ ſit potiꝰ relinquēda qͣꝫ aſſerēda ¶ Dominꝰ aūt ſuū eū fec̄ diſcipulū ⁊ de diſcipulo īſuū elegit apl̓m. Qui adeo ſibi familiariſ extitit ⁊ dilectꝰ vt eū ſuū faceret ꝓcuratorē. quēpoſtmodū ꝑtulit ſuū ꝓditorē. Portabat eiloculos ⁊ ea q̄ xp̄o dabant̉ furabat̉. Dolēsv̓o tꝑe dn̄ice paſſionis ꝙ vnguentū qd̓ tricētos denarios valebat non fuerat venditumvt illos etiā denarios furaret̉. abijt ⁊ dominum. xxx. d̓narijs vedidit. quoꝝ vnuſquiſqꝫvalebat decē denarios vſuales ⁊ ita dānumtricentoꝝ denarioꝝ recōpenſauit Ul̓ vt quidam aiūt oīm q̇ xp̄o dabant̉ decimam ꝑteꝫfurabat̉. ⁊ iō ꝓ decima ꝑte quā in vnguentoamiſerat .ſ. ꝓ. xxx. denarijs dn̄m vēdidit. qͣstn̄ ꝑnīa ductꝰ retulit. ⁊ abiēs laqͥo ſe ſuſpedit⁊ ſuſpēſus crepuit mediꝰ. ⁊ diffuſa ſūt viſcera eiꝰ. In hͦ aūt delatū eſt ori ne ꝑ os effūderet̉. Nō enī dignū erat vt os tā vilit in qͣnaretur qd̓ tam gl̓ioſum os .ſ. xp̄i contigerat. Di

gnū etiā erat vt viſcera q̄ ꝓditōꝫ ꝯceperant.rupta caderēt. ⁊ guttur a qͣ vox ꝓditōis exierat laqueo artaret̉. In aere etiā interijt. vt q̇angelos in celo ⁊ hoīes in terra offenderat.ab angeloꝝ ⁊ hoīm regione ſeꝑaret̉. ⁊ ī aerecū demonibꝰ ſociaret̉ C ¶ Quigit̉ int̓ aſcēſione ⁊ penthecoſten apl̓i in cenaculo ſimuleſſent. vides petrꝰ ꝙ numerꝰ. xij. apl̓oꝝ erat īminutꝰ qͦs tn̄ dn̄s in hͦ numero elegerat vt fidem trinitatis in qͣttuor mundi ꝑtibꝰ p̄dicarēt. ſurrexit in medio fratꝝ dicēs. Uiri frēsoportet vt aliquē loco iude ſubſtituamus q̄teſtet̉ nobiſcū reſurrectiōeꝫ xp̄i. q̇a dn̄s dixitnob̓. Eritis mihi teſtes in hierl̓m ⁊ ī omī iudea ⁊ ſamaria. ⁊ vſqꝫ ad vltimū terre. Et qꝛteſtis nō niſi de his q̄ vidit dꝫ teſtimoniumferre. eligēdus eſt vnꝰ ex his viris q̇ nobiſcuꝫſꝑ fuerūt ⁊ dn̄i miracula viderūt ⁊ eiꝰ doctrinam audierūt. Et ſtatuerūt duos de ſeptuaginta duobꝰ diſcipulis .ſ. Ioſeph q̇ cognominatꝰ eſt iuſtꝰ ꝓ ſanctitate ſua. qͥ fuit frateriacobi alphei. ⁊ mathiā de cuiꝰ laude ſubticetur. qꝛ ſufficit ei ꝓ laude ꝙ in apl̓me electꝰ.⁊ orātes dixerūt. Cu dn̄e q̇ noſti corda oīmon̄de quē elegeris ex his duobꝰ acciꝑe locūminiſterij huius ⁊ apoſtolatꝰ quem iudasamiſit. Et datis illis ſortibus cecidit ſors ſuper mathiam. ⁊ annumeratꝰ eſt cū vndeciꝫapoſtoliſ. Et notandū ꝙ exemplo hoc vt aitHieronymꝰ nō eſt ſortibꝰ vtendū. qꝛ pͥuilegia paucoꝝ cōmunē legē nō faciū Rurſuſetiam ſicut ait Beda. donec veniret veritasfigurā licuit obſeruare. Uera enī hoſtia inpaſſione fuit immolata. ſꝫ in penthecoſtē cōſūmata. Et iō in electiōe mathie ſortibus vſiſunt ne a lege diſcreparēt. ī qͣ ſūmꝰ ſacerdosſorte querebat̉. Poſt penthecoſten v̓o iamveritate ꝓpalatā ſeptē dyacones nō ſorte ſeddiſcipuloꝝ electōe ⁊ apl̓oꝝ oroe ⁊ manuū ipoſitione ordinati ſunt ¶ Cuiuſmodi autēhe ſortes fuerint due ſanctoꝝ patrū extāt ſentētie. Hieronymꝰ ei ⁊ Beda volūt ꝙ he ſortes tales fuerunt qͣles ille qͦꝝ in veteri lege creberrimꝰ vſus erat. Dyoniſiꝰ aūt q̇ fuit pauli diſcipulꝰ irreligioſuꝫ exiſtīat hoc arbitrari aſſerens ſibi videri ꝙ illa ſors nihil aliudS 5